Βασίλης Τσιβιλίκας


Ήρθε στο Φως της ζωής το 1942, πριν 70 χρόνια....

Έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο του Θεάτρου το 1965, σε ηλικία 23 ετών στο Θέατρο της Νέας Ιωνίας.

Εκεί σε μια λαϊκή γειτονιά, δίπλα σε απλούς ανθρώπους του μόχθους, κατέθεσε το δικό του άπλετο αυθόρμητο χαμόγελο, που τον συνόδευε χρόνια ολάκερα στη σκηνή.

Το 1967, στα 25 του, το μεγάλο του ταλέντο, η αυθεντική ζωγραφιά αισθημάτων στο πρόσωπό του, καλεί τον μεγάλο δάσκαλο ΚΑΡΟΛΟ ΚΟΥΝ, να τον καλέσει στο ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ, στο οποίο και έγινε κομμάτι του.

Το 1970, στα 28 του, εντελώς σεμνά, όμορφα και διακριτικά, χαρακτηριστικό που συνόδευε ολάκερη την καλλιτεχνική του διαδρομή, έρχεται κοντά μας μέσα από τον ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ, που έδινε τότε τις τελευταίες του μάχες να κρατηθεί στη ζωή και στην ποιότητα, πριν ακολουθήσει η μακρά περίοδος της παρακμής και της καθίζησης.



Έχει ένα δεύτερο αντρικό ρόλο στην κωμωδία του ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ  "Η ΘΕΙΑ ΜΟΥ Η ΧΙΠΥΣΣΑ" όπου αμέσως ξεχωρίζει με την έντονη ανάλαφρη και κωμική του παρουσία.

Ακολουθούν ακόμα Επτά (7) ταινίες στον ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ στις οποίες εμφανίζεται κύρια σε δεύτερους αντρικούς ρόλους:

  • 1971 ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗ  "Ο ΚΑΤΕΡΓΑΡΗΣ" σε έναν μικρό ρόλο ως συνεργάτης του ΧΡΟΝΗ ΕΞΑΡΧΑΚΟΥ.
  • 1971 ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ  "ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΓΑΜΠΡΟΣ" σε μία μικρή αλλά γλυκύτατη εμφάνιση σαν πλανόδιου μουσικού
  • 1972 ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗ  "Ο ΜΑΓΚΑΣ με το ΤΡΙΚΥΚΛΟ" σε έναν πιο συμμετοχικό ρόλο
  • 1972 ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΑΖΑΙΟΥ  "Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΤΑΘΜΑΡΧΗΣ" εδώ πλέον σε Α' Αντρικό ρόλο
  • 1972 ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ   'Η ΡΕΝΑ ΕΙΝΑΙ OFF SIDE" σε δεύτερο Αντρικό ρόλο
  • 1974 ΕΡΡΙΚΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ   "ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΑΡΚΑ"
  • 1980 ΝΙΚΟΥ ΑΒΡΑΜΕΑ  "ΤΩΡΑ ΘΕΛΩ ΤΩΡΑ" σε Α' Αντρικό ρόλο

Ήδη η εποχή της παρακμής του Ελληνικού Κινηματογράφου είναι πλέον γεγονός και ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΒΙΛΙΚΑΣ δεν θέλει να αποτελέσει κομμάτι της. Είναι απόλυτα δική του προσωπική επιλογή και δεν έχει ουδεμία συμμετοχή μήτε στις γνωστές βιντεοταινίες της CULT εποχής.

 


Ο Βασίλης Τσιβιλίκας είχε γεννηθεί το 1942 στη Θεσσαλονίκη. Ήταν το μοναδικό αγόρι της οικογένειάς του και μεγαλύτερος από τις δύο αδελφές του. Φοίτησε στο Κολέγιο Ανατόλια της Θεσσαλονίκης, όπου οι καθηγητές του τον παρότρυναν να ασχοληθεί με την υποκριτική, συμμετέχοντας αρχικά στη θεατρική ομάδα του σχολείου.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του πέρασε στην Αγγλική φιλολογία, την οποία, όμως, εγκατέλειψε για να κατηφορίσει στην Αθήνα και να ασχοληθεί επαγγελματικά πλέον με την ηθοποιία. Σπούδασε στη σχολή υποκριτικής του Πέλου Κατσέλη.

 


Εκείνη την εποχή κάνει την στροφή του και στην Ποιοτική ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, στην οποία τον βλέπουμε σε διακεκριμένες σειρές αλλά ρίχνει το μεγάλο του βάρος στο

ΘΕΑΤΡΟ το οποίο και τον κερδίζει σύγκορμο.


Στο Θέατρο της ΔΕΥΤΕΡΑΣ, ερμηνεύει ρόλους σε γνωστά εργα του ΜΟΛΛΙΕΡΟΥ αλλά και η υποκριτική του ερμηνεία απογειώνεται τις 2 τελευταίες δεκαετίες 1990-2010 πάνω στο ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΣΑΝΙΔΙ στο οποίο δίνει πραγματικό ρεσιτάλ σε μια σειρά έργα όπως:

  • "ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΣΠΙΤΙ ΕΛΑ ΜΕ ΜΙΑ ΦΙΛΗ ΣΟΥ"
  • "ΜΕΘΥΣΜΕΝΑ ΚΟΥΦΕΤΑ"
  • "ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ"
  • "ΟΧΙ ΤΩΡΑ ΑΓΑΠΟΥΛΑ"
  • "ΧΡΗΜΑΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ"
  • "ΠΑΓΩΤΟ ΜΕΣ' ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ"
  • "ΜΠΟΜΠ ΚΑΙ ΜΑΙΡΗ"
  • "ΟΤΙ ΠΕΙΤΕ ΥΠΟΥΡΓΕ ΜΟΥ"
  • "ΤΟ ΔΕΚΑ ΤΟ ΚΑΛΟ"
και άλλα,στα οποία πραγματικά ανέδειξε το τεράστιο ταλέντο και την δύναμη της Τέχνης του.
ΚΑΡΑΤΕΡΙΣΤΑΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ κάλλιστα, αν ήταν στην ΑΓΓΛΙΑ, θα μπορούσε άνετα να ήταν στην Ομάδα των ΜΟΝΤΥ ΠΑΪΘΟΝΣ.



Μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα έδινε ρεσιτάλ στη σκηνή του θεάτρου Ακάδημος, ερμηνεύοντας το ρόλο ενός άτακτου συζύγου και ακαταμάχητου εραστή στη βρετανική φάρσα του DAVE FREEMAN «Ζωή Ποδήλατο».


Ακάματος και αεικίνητος, με το ταμπεραμέντο έφηβου και τη στόφα βετεράνου, περνώντας με την άνεση αρλεκίνου από τη μια κωμική τσαχπινιά στην επόμενη και διακόπτοντας κάθε λίγο τη ροή της παράστασης, με τον οίστρο παλιάς καραβάνας της επιθεώρησης, για ένα σουρεαλιστικό λογύδριο της στιγμής, για μια «πάσα» στο κοινό ή για μια αυτοσχέδια παρλάτα, ο Βασίλης Τσιβιλίκας όργωνε τη σκηνή επί δυόμισι  ώρες.

Αυτή έμελλε να είναι και η τελευταία ερμηνεία ενός κωμικού που άφησε την τελευταία του Πνοή επάνω στη σκηνή, σε έναν ρόλο που δεν μας είχε συνηθίσει τόσα χρόνια.

Στο ρόλο της ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ και του ΤΕΛΟΥΣ

Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΒΙΛΙΚΑΣ έφυγε όπως ακριβώς ήρθε στη ζωή και στην καθημερινότητά μας.

Χωρίς φανφάρες, χωρίς πλασαρίσματα, χωρίς σπρώξιμο, σεμνά, σοβαρά,

Απέφευγε πάντα την προκλητική προβολή, δεν έγινε ποτέ του "μαϊντανός" σε οτιδήποτε παρακμιακό.

Υπηρέτησε τον ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ αλλά βασικά το

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ δίνοντας και την τελευταία ικμάδα της ζωής του.


Η 29η ΦΛΕΒΑΡΗ ήταν η μέρα που έμελλε να πέσουν οι

ΤΙΤΛΟΥ ΤΕΛΟΥΣ στον Αγαπημένο μας ΚΩΜΙΚΟ.

Μια μέρα ξεχωριστή σημειολογικά για το θέση της στο ημερολόγιο του χρόνου, εμελλέ να είναι εκείνη που έγραψε το "ΤΕΛΟΣ" σε μια πορεία 47 χρόνων στην ΤΕΧΝΗ.

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ

ΒΑΣΙΛΗ ΤΣΙΒΙΛΙΚΑ