Cinefil Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΙ ΘΡΥΛΟΙ του 20ου Αιώνα: JAMES MASON

Κινηματογραφική αναδρομή σήμερα αγαπητές Φίλες και Φίλοι

στις μεγάλες και εμβληματικές μορφές του Παγκόσμιου Κινηματογράφου που σημάδεψαν την 7η Τέχνη στον 20ο αιώνα.

Σήμερα θα περπατήσουμε στη "σκιά" ενός πραγματικά μεγάλου ΗΘΟΠΟΙΟΥ, που για δεκαετίες ολάκερες απλώσε την τεράστια Κινηματογραφική του μορφή στο χώρο της Υποκριτικής.

Κυρίες και Κύριοι, σας παρουσιάζουμε τον Γίγαντα:


JAMES MASON


alt


Θα μείνουμε λοιπον στο διάβα αυτής της μεγάλης μορφής του Άγγλου ηθοποιού του ΘΕΑΤΡΟΥ και του ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, που το πέρασμά του, χάρισε μεγάλα και αξέχαστα ρίγη συγκίνησης.


ΓΕΝΙΚΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ


Γεννήθηκε στις 15 ΜΑΗ 1909 στο HUDDERSFIELD, YORKSHIRE της ΑΓΓΛΙΑΣ

Έφυγε στις 27 ΙΟΥΛΗ 1984, στη ΛΩΖΑΝΗ της ΕΛΒΕΤΙΑΣ, μετά από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία σχετικά γρήγορη, στα 75 του χρόνια


alt

JAMES NEVILLE MASON το πλήρες όνομά του. Σπούδασε στο ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ του CAMBRIDGE Αρχιτεκτονική και εκεί φάνηκε για την αρχή πως ήταν η κλίση του. Όμως, παίρνοντας μέρος σε όλες σχεδόν τις καλλιτεχνικές παραστάσεις του Πανεπιστήμιου άρχισε να αναδεικνύει το καλλιτεχνικό, δραματικό και υποκριτικό του ταλέντο, το οποίο και δεν πέρασε απαρατήρητο.

Έτσι άρχισε τα πρώτα του ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ στο WEST END με εμφανίσεις στο OLD VIC THEATER στο ΛΟΝΔΙΝΟ καθώς και στην ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΑΥΛΗ του ΔΟΥΒΛΙΝΟΥ.

Έτσι γρήγορα τον κέρδισε η Υποκριτική και η Τέχνη, στην αρχή του ΘΕΑΤΡΟΥ.


alt


ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ του ΒΗΜΑΤΑ


Στο θέατρο, μπήκε κάτω από την καθοδήγηση των SIR TYRONE GUTHRIE & ALEXANDER KORDA, ο οποίος μάλιστα του έδωσε και ένα μικρό ρόλο το 1933 σε μια ταινία μικρού μήκους. αλλά τον απέλυσε λίγες μέρες μετά την έναρξη των γυρισμάτων.

Όμως ο MASON παρέμεινε στο ΘΕΑΤΡΟ και συνέχισε τα καλλιτεχνικά του βήματα, με μικρούς στην αρχή ρόλους αλλά γρήγορα έφτασε σε μεγαλύτερες διανομές.

Το εξαίρετο παίξιμό του σε ρόλους που αναδείκνυαν τον ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΑΝΤΡΙΚΟ κόσμο έκαναν σταδιακά τον MASON να καταξιώνεται σαν ένας από τους ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΒΡΕΤΑΝΝΟΥΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥΣ μέσα στη δεκαετία του 1940.

Στη δεκαετία αυτή, μετακόμισε στις ΗΠΑ όπου εκεί έπαιξε και καθιερώθηκε σε ρόλους "ΗΡΩΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ", τους οποίους και κατάφερε να εξελίξει άμεσα.

Ο JAMES MASON ήταν από τους Ηθοποιούς που δεν αρνήθηκε εύκολα ρόλους, το βλέπουμε αυτό από την ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ του, συμμετείχε όπου εκαλείτο.

Αυτό, πολλές φορές ήταν σε βάρος της ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ του αλλά παρ΄όλα αυτά κατάφερε, μέσα στην αδυσώπητη ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ του ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, να διατηρήσει το ΣΕΒΑΣΜΟ και την ΑΞΙΑ του.

Η Απίστευτη εκφραστική και γλυκειά ΦΩΝΗ του ήταν ένα από τα χαρακτηριστικά που του έδωσαν απίστευτη ικανότητα να μεταδίδει το χάρισμα της ΗΡΕΜΙΑΣ και της ΠΡΑΟΤΗΤΑΣ..


alt


ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Το 1941 παντρεύτηκε την PAMELA KELLINO μέχρι το 1964 όπου και χώρισαν, Στις 13/8/1971, σε ηλικία 48 ετών, παντρεύεται με την CLARISSA KAYE, μένοντας μαζί της μέχρι το τέλος της ζωής του.

Είχε δύο παιδιά, την PORTLAND MASON, γεννημένη το 1948 και τον MORGAN MASON, γεννημένο το 1949


ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ


Η Φιλμογραφία του JAMES MASON, όπως ήδη αναφέραμε, είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ

Έχει συμμετάσχει σε 155 Κινηματογραφικές ταινίες, αριθμός που πραγματικά προκαλεί ΔΕΟΣ....!

Έχει ακόμα κάνει στον Κινηματογράφο:

  • 6 ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ
  • 5 ΣΕΝΑΡΙΑ
  • 2 ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΕΣ
  • 1 SOUNDTRACK
πλουτίζοντας έτσι τη δημιουργική πτυχή του χαρακτήρα του.

Διαλέγουμε επιλεκτικά να σταθούμε σε μερικά από τα πλέον σημαντικά του έργα, καθώς είναι αδύνατον να κάνουμε αναλυτική παρουσίαση της φιλμογραφίας του:

1942  "HATTER'S CASTLE" Δράμα του LANCE COMFORT με τους DEBORAH KERR, ROBERT NEWTON

alt

1943  "THE MAN IN GREY"  Ιστορικό ρομαντικό δράμα του LESLIE ARLISS,

alt

1945  "THE SEVENTH VEIL"  Μουσικό δράμα του COMPTON BENNETT με την ANN TODD & HERBERT LOM

alt

1949 Το συγκλονιστικό δράμα film noir  "CAUGHT" του MAX OPHULS με τους BARBARA BEL GEDDES, ROBERT RYAN

alt

alt

1949  "MADAME BOVARY"  Ιστορικό ρομαντικό δράμα του VINCENTE MINNELLI με τον MASON στο ρόλο του GUSTAVE FLAUBERT και την JENNIFER JONES στο ρόλο της MADAME BOVARY

alt

1949  "THE RECKLESS MOMENT"  Δραματικό film noir του MAX OPHULS με την JOAN BENNETT

alt

alt

1949  "EAST SIDE WEST SIDE"  Εγκληματικό ρομαντικό δράμα του MARVYN LEROY με τους VAN HEFLIN & BARBARA STANWYCK

alt

1951  "THE DESERT FOX: THE STORY OF ROMMEL"  Μεγάλο πολεμικό ιστορικό δράμα με τον ίδιο να ερμηνεύει μοναδικό τον Στρατηγό ΡΟΜΕΛ του HENRY HATHAWAY.

alt

1947  "ODD MAN OUT" Εγκληματικό Φιλμ noir του CAROL REED

1952  "FIVE FINGERS" Δραματικό θρίλλερ του JOSEPH MANKEIWICZ

alt

1953  Το μεγάλο ιστορικό Σαιξπηρικό δράμα "ΙΟΥΛΙΟΣ ΚΑΙΣΑΡ" από τον JOSEPH MANKIEWICZ μαζί με τον MARLON BRANDO, DEBORAH KERR,

alt

1954  "A STAR IS BORN"  Μουσικό ρομαντικό δράμα του GEORGE CUKOR με την JUDY GARLAND

alt

1954  "20.000 ΛΕΥΓΕΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ" στο θρυλικό φανταστικό δράμα του RICHARD FLEISCHER με τον KIRK DOUGLAS, PETER LORRE, PAUL LUKAS, ερμηνεύοντας συγκλονιστικά τον CAPTAIN NEMO.

alt

alt

1959  "ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΓΙΓΑΝΤΩΝ"  (NORTH BY NORTHWEST) στο μεγάλο έργο του ALFRED HICHCOCK με τους CARY GRANT, EVA MARIE SAINT

alt

1962  Πρωταγωνιστεί στο μεγάλο ρομαντικό ΔΡΑΜΑ του STANLEY KUBRICK  "LolITA" με τους SHELLEY WINTERS, SUE LYON

alt

alt

1966  "GEORGY GIRL"  Δραματική ρομαντική COMEDY του SILVIO NARIZZANO με τους ALAN BATES, LYNN REDGRAVE

alt

1978  "HEAVEN CAN WAIT"  Δραματική ρομαντική φαντασίας comedy των WARREN BEATTY &  BUCK HENRY με τους WARREN BEATTY & JULIE KRISTIE

1982  "EVIL UNDER THE SUN"  στη μεταφορά του μυθιστορήματος της ΑΓΚΑΘΑ ΚΡΙΣΤΙ μαζί με τους:
PETER USTINOV, COLIN BLAKELY, MAGIIE SMITH

1982  "THE VERDICT"  το μεγάλο δράμα του SIDNEY LUMET με τους PAUL NEWMAN, CHARLOTTE RAMBLING

alt

Κάναμε μια επιλεγμένη διαδρομή στην τεράστια φλιμογραφία του μεγάλου ηθοποιού σε όλες αυτές τις δεκαετίες της δημιουργίας του.


alt

ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ

Ο JAMES MASON ναι.......δεν θα το πιστέψετε......!!!   δεν έχει τιμηθεί με βραβείο OSCAR στην κολοσσιαία καριέρρα του....!!!
Είναι και αυτό από τα ....παράδοξα της Αμερικανικής ακαδημίας κινηματογράφου, της συγκεκριμένης δηλαδή....

Στο διάβα του έχει:

9 ΔΙΕΘΝΗ ΒΡΑΒΕΙΑ και 5 ακόμα ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ

Ανάμεσά τους:  1954 ΧΡΥΣΗ ΣΦΑΙΡΑ ΗΠΑ  (A STAR IS BORN)

Προσπαθήσαμε, όσο πιο ...σεμνά μπορούσαμε, να δώσουμε ένα γενικό περίγραμμα, του μεγάλου ηθοποιού του 20ου αιώνα, που ακούει στο όνομα JAMES MASON.

Ένας ηθοποιός που αποτελεί μιά απο τις μεγαλύτερες και πιο λαμπερές μορφές του ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ




ΑΝΔΡΕΑΣ ΝΤΟΥΖΟΣ: Αποχαιρετισμός.......

ΑΝΔΡΕΑΣ ΝΤΟΥΖΟΣ


Αποχαιρετισμός........

alt

Λένε και δεν απέχει από την πραγματικότητα ότι ο Κινηματογράφος έχει μια μοναδική ικανότητα.

Να "παγώνει" το χρόνο.....να αιχμαλωτίζει τη φθορά της φύσης....το πέρασμα των καιρών πάνω στους ανθρώπους.

Με τη μαγική του ιδιότητα δίνει στους απλούς θεατές, σε όλους εμάς μια απίστευτη ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΗ.

Ότι ο χρόνος δεν φεύγει, ότι οι γλυκές, όμορφες, λαμπερές, εκφραστικές μορφές των Ηθοποιών που αγαπήσαμε, που ζήσαμε μαζί τους χρόνια ολάκερα, ΔΕΝ ΓΕΡΝΟΥΝ αλλά εξακολουθούν να μένουν οι "ίδιοι", ακάματοι στη φθορά και στη φυγή.

alt

Έτσι συνέβη και με μια γλυκύτατη και γοητευτική μορφή που σφράγισε με το πέρασμά του τον Ελληνικό Κινηματογράφο,

τον ΑΝΔΡΕΑ ΝΤΟΥΖΟ, που έφυγε από κοντά μας, στα 76 του χρόνια μετά από ένα δύσκολο προσωπικό του αγώνα.

Γεννήθηκε στις 19/10/1936 και έφυγε στις 29/4/2013

Γεννήθηκε στην ΑΘΗΝΑ και σπούδασε υποκριτική στη σχολή του ΤΑΚΗ ΜΟΥΖΕΝΙΔΗ

Συμμετείχε σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες, κυρίως τη δεκαετία του '60, και θεωρήθηκε ως ζεν πρεμιέ της εποχής. Απέκτησε δύο παιδιά, τον Στηβ και την Τέτα, τα οποία ακολούθησαν και αυτά για ένα διάστημα, με σημαντική επιτυχία, το επάγγελμα του ηθοποιού. Από το 1967 και για 13 χρόνια έμεινε με την οικογένεια του στην Αμερική όπου σπούδασε σκηνοθεσία.

Υπήρξε για αρκετό καιρό επιχειρηματίας του θεάτρου Μπρόντγουεϊ στην οδό Αγίου Μελετίου στην Κυψέλη, το οποίο αναγκάστηκε να παραχωρήσει στην ηθοποιό Κάτια Δανδουλάκη λόγω οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπισε. 

alt

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ

Η Φιλμογραφία του ΑΝΔΡΕΑ ΝΤΟΥΖΟΥ ξεκινάει το 1953 στην ταινία του ΠΛΑΤΩΝΑ ΚΑΠΠΑ "ΟΙ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ"

και κλείνει το 2001 στην ταινία του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΝΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ "ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ"

Έχει εμφανισθεί συνολικά σε 36 ταινίες.

Στην δεκαετία του 1960 κυριάρχησε Κινηματογραφικά σε πολλά musicals του ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗ σαν κλασικός ΖΕΝ ΠΡΕΜΙΕ.

Γοητευτικός, όμορφος, με εξαίρετη δυναμική παρουσία στη σκηνή, σαγήνευσε με το πέρασμά του στη Μεγάλη Οθόνη πολλές Γυναίκες.

Ξεχωρίζουμε κάποιες χαρακτηριστικές του ταινίες

Το 1961 έχει τη πρώτη του μεγάλη επιτυχία όπου ξεχωρίζει στην Ηθογραφία Κωμωδία του ΚΩΣΤΑ ΑΝΔΡΙΤΣΟΥ  "ΕΞΩ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ" στο ρόλο του ....ατάσθαλου αδελφού ΑΝΔΡΕΑ ΑΔΑΜΑΝΤΑ.


alt


Το 1962 αρχίζει να λάμπει στην Μουσική ταινία του ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ  "ΟΤΑΝ ΛΕΙΠΕΙ Η ΓΑΤΑ" στο ρόλο του ΑΓΓΕΛΟΥ ΦΛΩΡΑ

alt


Το 1964 τον βλέπουμε σαν ΑΛΕΚΟ, απατημένο δήθεν σύγυζο,  στην ταινία του ΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ  "Η ΒΙΛΛΑ ΤΩΝ ΟΡΓΙΩΝ"


alt

Το 1965 είναι η "ΧΡΥΣΗ ΧΡΟΝΙΑ" του, καθώς ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΙ πλέον σε μια σειρά ΚΩΜΩΔΙΕΣ που άφησαν εποχή:

  • ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗ  "ΦΩΝΑΖΕΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ" στο ρόλο του ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
  • ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ  "ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟ" στο ρόλο του ΓΙΩΡΓΟΥ
  • ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗ  "ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ"  στο ρόλο του ΔΗΜΗΤΡΗ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
  • ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗ  "ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΓΙΑ ΦΙΛΗΜΑ" στο ρόλο του ΑΝΔΡΕΑ ΡΑΜΟΓΛΟΥ

alt

alt

alt

alt


Το 1966 έχει μια εξαίρετη παρουσία στην υπέροχη ταινία "ΦΟΥΣΚΟΘΑΛΑΣΣΙΕΣ" του ΟΡΕΣΤΗ ΛΑΣΚΟΥ πλάι στους μεγάλους ΔΙΟΝΥΣΗ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟ, ΜΑΙΡΗ ΑΡΩΝΗ


alt

Αυτός ήταν ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΝΤΟΥΖΟΣ στον Κινηματογράφο...

Μια γλυκύτατη παρουσία, ένας αέρας ομορφιάς, όπως τον ζήσαμε, τον απολαύσαμε, τον χαρήκαμε.

Πίσω του άφησε τα δύο του παιδιά, επίσης ηθοποιούς γνωστούς στην εποχή του 1980, ΣΤΗΒ και ΤΕΤΑ ΝΤΟΥΖΟΥ.

alt



Θα παραμείνει πάντα ζωντανός στη μνήμη μας, όπως τον ξέραμε, όπως τον συνδέσαμε με τις δικές αναμνήσεις.......

Η ΤΑΙΝΙΑ της ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: PIER PAOLO PASOLINI "ΤΑ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΠΑΘΗ"

PIER PAOLO PASOLINI


"IL VANGELO SECONDO MATTEO"


"ΤΑ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΠΑΘΗ"


alt

alt


Στο πνεύμα των ημερών λοιπόν η Ταινία της Εβδομάδας μας....

Αλήθεια ποιος θα το περίμενε ότι, κατά τα κοινώς λεγόμενα χωρίς αμφισβήτηση, η Ταινία στον Κινηματογράφο, που προσέγγισε με τον πιο ευλαβικό, ανθρώπινο, λιτό και αυστηρά λειτουργικό τρόπο θα ήταν δοσμένη από έναν δημιουργό που

ήταν Μαρξιστής, και "παραβατικός" έντονα απέναντι στο Βατικανό και στην κατεστημένη και άρχουσα ιδεολογία και φιλοσοφία.

Το 1964 λοιπόν ο μεγάλος PIER PAOLO PASOLINI δίνει στην Έβδομη Τέχνη μια κλασική ντοκουμενταρίστικη Μεγάλη ταινία αφιερωμένη στα ΠΑΘΗ του ΧΡΙΣΤΟΥ

Δίνοντας πιστά στη Μεγάλη Οθόνη τα κατά ΜΑΤΘΑΙΟΥ Ευαγγέλιο ΠΑΘΗ.


alt


ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

4 Σεπτέμβρη 1964

ΣΕΝΑΡΙΟ-ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑPIER PAOLO PASOLINI

ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ:  ALFREDO BINI

ΜΟΝΤΑΖ:  NINO BARAGLI

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΗ:  TONINO DELLI COLLI

DECOR:  ANDREA FANTACCI

ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ:  DANILO DONATI


ΕΠΑΙΞΑΝ οι ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ:


ENRIQUE IRAZOQUI στο ρόλο του ΙΗΣΟΥ

MARGHERITA CARUSO στο ρόλο της μικρής ΜΑΡΙΑΣ

SUSANNA PASOLINI στο ρόλο της ΜΑΡΙΑΣ

MARCELLO MORANTE στο ρόλο του ΙΩΣΗΦ

MARIO SOCRATE στο ρόλο του ΙΩΑΝΝΗ ΒΑΠΤΙΣΤΗ

alt


alt


Ό,τι πιο αινιγματικό, αντιφατικό και ακαταμάχητα όμορφο έχει δημιουργηθεί πάνω στον Ευαγγελικό λόγο.


Μεταφέροντας χωρίς σεναριακές παρεμβάσεις αυτό που δηλώνει ο τίτλος, ο άθεος μαρξιστής Pasolini μοιάζει καταρχήν να παλεύει με προσωπικούς του δαίμονες, να κλείνει ανεξόφλητους λογαριασμούς.

Έτσι κι αλλιώς, ο σκηνοθέτης επιλέγει μια νεορεαλιστική προσέγγιση του λιγότερο μεταφυσικού ευαγγελίου, προσπαθώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στο νατουραλισμό και την ποίηση.

Η διπλωματική του διαχείριση ίσως φιλοδοξεί να προσδώσει ένα ταξικό επίχρισμα στα εξιστορούμενα γεγονότα, μόνο που αδυνατεί να υπερκεράσει το σκόπελο της ουδετερότητας - γι αυτόν το λόγο η ταινία απέσπασε διθυράμβους και από το Βατικανό.

Ένα πείραμα που δε μπορεί να προσπεραστεί επ' ουδενί (το ειδικό του βάρος είναι απείρως μεγαλύτερο σε σύγκριση με το συρφετό Zeffirelli και σία), αλλά δεν οδηγεί πουθενά.


(Κωνσταντίνος Σαμαράς)


alt

alt


Το "ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟ ΠΑΘΗ" δεν έχει τη παραμικρή σχέση με τις λοιπές "βιομηχανικές" παραγωγές πάνω στο ΘΕΙΟ ΔΡΑΜΑ.

Δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει εικαστικά, δεν επιβάλλει την τεχνολογία σε βάρος της ουσίας και του λόγου.

Δεν προάγει Κινηματογραφικούς αστέρες για να κερδίσει ερμηνείες η εντυπώσεις.

Το "ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟ ΠΑΘΗ" είναι αυστηρά η προβολή του ΛΟΓΟΥ του ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ.....!

Δοσμένου σαν documentair, σαν να ήσουν εκεί....! από καλλιτέχνες που καταθέτουν τη ψυχή τους και όχι τη τέχνη τους.

Το νόημά του είναι να φτάσει στον θεατή ο ΛΟΓΟΣ του ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ και αυστηρά το λιτό περιβάλλον της εποχής.

alt


alt


Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΕΝΔΥΣΗ

της ταινίας είναι πραγματικά συγκλονιστική

Ένα σύνολο από τις ανάλογες μουσικές συνθέσεις των:

JOHHAN SEBASTIAN BACH, SERGEI PROKOFIEV, ANTON WEBERN, WOLFRANG AMADEUS MOZART, CARLO RUSTICHELLI

δίνει στην ταινία την επιβλητικότητα και την ατμόσφαιρα που πρέπει


alt


alt


Ο ENRIQUE IRAZOQUI που έπαιξε το ρόλο του ΙΗΣΟΥ ήταν 19 ετών Φοιτητής Οικονομικών από την ΙΣΠΑΝΙΑ και οι υπόλοιποι Ηθοποιοί ήταν από την BARILE, MATERA, MASSAFRA τοποθεσίες στις οποίες και γυρίστηκε η ταινία.

Εικαστικά η εμφάνιση των χαρακτήρων είναι εκλεκτική και σε μερικές περιπτώσεις αναχρονιστική παραπέμποντας καλλιτεχνικά σε διαφορετικές εποχές. Για παράδειγμα τα κοστούμια των Ρωμαίων στρατιωτών και των Φαρισαίων είναι επηρεασμένα από την RENAISSANCE ART.

Ο Ιησούς παρομοιάζει στην ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΤΕΧΝΗ όπως επίσης και στην Εξπρεσσιονιστική τέχνη του GEORGES ROUAULT.

  alt


alt


alt


ΟΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ

Τα "ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟ ΠΑΘΗ" έτυχαν πολύ μεγάλης και παγκόσμιας αποδοχής γεγονός που τα καθιέρωσαν ιστορικά και διαχρονικά ως ταινία με Μεγάλη Καλλιτεχνική αλλά και θρησκευτική βαρύτητα.

Η Ταινία είχε 8 Διεθνή Βραβεία και ακόμα 4 υποψηφιότητες

Ανάμεσά τους έχει δύο βραβεία στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΝΕΤΙΑΣ για σκηνοθεσία

καθώς επίσης και υποψηφιότητες για OSCAR.

alt


alt


Το .....τραγικό και αντιφατικό είναι ότι στην πρεμιέρα της ταινίας, ένα πλήθος καθολικών φανατικών συγκεντρώθηκε εξω από την αίθουσα για να αποδοκιμάσει τον Παζολίνι αλλά το ίδιο ακριβώς Κοινό στο τέλος τον αποθέωσε.

Μάλιστα η ίδια η ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ιδεολογικός πολέμιος της οποίας ήταν ο ΠΑΖΟΛΙΝΙ, αναγκάστηκε να βραβεύσει το μεγάλο δημιουργό.

alt


alt



alt



Καλή Ανάσταση

σε όλες και όλους τους Φίλους και Φίλες.....

Ανάσταση Ψυχών, Σωμάτων, Σκέψης.....

Επ-Ανάσταση αν θέλετε στα χρώματα της ζωής μας και στις Αξίες μας.....







ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ: *ΕΡΡΙΚΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ*

Φίλες και Φίλοι

συνεχίζουμε σήμερα ....Ελληνικά.....!

Πίσω στον Ελληνικό Κινηματογράφο, στην Ενότητα των ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ.

Σήμερα θα ...περπατήσουμε με έναν μεγάλο και εξαίρετο Έλληνα σκηνοθέτη που τίμησε τον Κινηματογράφο μας με το παραπάνω, δίνοντας εξαίρετες και μεγάλες δημιουργίες που πραγματικά παραμένουν αξέχαστες.


ΕΡΡΙΚΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ

alt

ΓΕΝΙΚΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΕΡΡΙΚΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ, γεννήθηκε στην Αθήνα και σε μικρή ηλικία έφυγε οικογενειακώς για το ΓΙΟΧΑΝΕΣΜΠΟΥΡΓΚ στη Νότια Αφρική όπου και μεγάλωσε.

Τελείωσε το Αγγλικό Γυμνάσιο MARIST BROTHERS COLLEGE και στη συνέχεια φοίτησε στο Πανεπιστήμιο WITWATERSRAND Αγγλική Λογοτεχνία και ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ.

Το 1957 έγινε δεκτός στην μεγάλη ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ CENTRO SPERIMENTALE DI CINEMATOGRAFIA στη ΡΩΜΗ και εκεί απέκτησε το δίπλωμα ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ.

Στη ζωή είναι παντρεμένος με την γλυκύτατη ηθοποιό ΝΟΡΑ ΒΑΛΣΑΜΗ.

alt

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

Ο ΕΡΡΙΚΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ επιστρέφει στην Ελλάδα και ξεκινάει το έργο του στην αρχή σαν ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ σε αρκετές ταινίες, ορισμένες από τις οποίες ήταν ξένες και ιδιαίτερα γνωστές.

"ΔΕΜΑ ΕΚΠΛΗΞΗ"  1959 του STANLEY DONEN,  "TA KANONIA TOY NABAΡONE" 1960 του LEE THOMPSON

"ΛΕΩΝ ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ" 1961 του RUDOLPH MATE.

To 1961 έρχεται η πρώτη του ΤΑΙΝΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΤΑΘΜΟΣ με ένα Φιλμ δικό του, εντελώς ασυνήθιστο για τα Ελληνικά δεδομένα, ένα ΦΙΛΜ NOIR Αστυνομικό.

"Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ"

alt

Η Ταινία παίρνει ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΝΕΟΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΕΟΥ ΔΕΛΧΙ και επίσης στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1961 κερδίζει ΒΡΑΒΕΙΟ Α' ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ.

Το 1965 έρχεται η 2η του δημιουργία με την ταινία του: "ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ" με τους ΑΛΕΚΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗ, ΕΛΛΗ ΦΩΤΙΟΥ, ΜΕΜΑ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ, ΛΑΜΠΡΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ.

Η Ταινία κερδίζει Α' ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ (ΕΛΛΗ ΦΩΤΙΟΥ) ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1965.

alt

Ακολουθεί το 1966 το αριστούργημα  "Ο ΔΙΧΑΣΜΟΣ" , μια συγκλονιστική δραματική ιστορική ταινία με τους ΠΕΤΡΟ ΦΥΣΣΟΥΝ, ΕΛΛΗ ΦΩΤΙΟΥ, ΒΑΓΓΕΛΗ ΚΑΖΑΝ, ΔΕΣΠΩ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΥ.

Εκπληκτική η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ του ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΗ στην ταινία με ΔΙΕΘΝΗ ΕΠΑΙΝΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΙΚΑΓΟ και ΚΡΑΤΙΚΟ ΜΕΓΑΛΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ για την ταινία το 1966.


alt

Το 1967 ακολουθεί μια παράξενη τολμηρή ταινία για την εποχή με σαφέστατα οικολογικά και ριζοσπαστικά μηνύματα, το "ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ" με τους ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ και ΦΑΙΔΩΝΑ ΓΕΩΡΓΙΤΣΗ

alt

alt

Το 1970 έρχεται μια ακόμα καλή του ταινία, "Η ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΤΩΝ ΔΕΚΑ", ένα κοινωνικό δράμα με τους ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΡΑ, ΑΓΓΕΛΟ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟ, ΧΑΡΙΤΙΝΗ ΚΑΡΟΛΟΥ, ΓΙΑΝΝΗ ΑΡΓΥΡΗ.

alt

Η Ταινία παίρνει το 1970 το ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η Δεκαετία του 1970 είναι η κορύφωση της δημιουργίας του ΕΡΡΙΚΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ.

Στην περίοδο αυτή δίνει μεγάλες δημιουργίες

Το 1971 είναι η μεγάλη του στιγμή με το επικό ιστορικό δράμα "ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ" μια από τις μεγαλύτερες παραγωγές του Ελληνικού Κινηματογράφου, με την ταινία επίσης να κερδίζει ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ το 1971

alt

Μέσα στη δεκαετία του 1970 και ειδικότερα στο 2ο μισό της, ο ΕΡΡΙΚΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ γυρίζει ακόμα μερικές ταινίες έχοντας κάνει στροφή στο λεγόμενο Κοσμοπολίτικο ελαφρύ ερωτικό Κινηματογραφικό στυλ.

Έτσι έχουμε:

  • Το 1972 την "ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ" με τους ΑΓΓΕΛΟ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟ, ΕΛΕΝΑ ΝΑΘΑΝΑΗΛ
  • 1974  "ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΑΡΚΑ" με τους ΚΩΣΤΑ ΠΡΕΚΑ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΣΟΠΕΗ
  • 1974  "ΛΕΣΒΙΑΚΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ"  με τους ΚΑΤΙΑ ΔΑΝΔΟΥΛΑΚΗ, ΓΙΩΡΓΟ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΡΕΝΑ ΚΟΣΜΙΔΟΥ
  • 1976  "ΤΟ ΑΓΚΙΣΤΡΙ" με τους BARBARA BOUCHET, GUNTHER STOLL, ROBERT BEHLING
  • 1979  "ΚΡΑΥΓΕΣ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ"  DEBORAH SHELTON, SISSIE TINDAL, ΘΟΔΩΡΟΣ ΚΑΤΣΑΔΡΑΜΗΣ
alt

alt

alt

alt

alt

Το κοινό εκείνη την εποχή αρχίζει να εγκαταλείπει τις Κινηματογραφικές άιθουσες και ο Ελληνικός Κινηματογράφος ήδη γνωρίζει την παρακμή του.
Ο ΕΡΡΙΚΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ στρέφεται σταδιακά στην τηλεόραση, δίνοντας υπέροχες τηλεοπτικές σειρές και παραγωγές:

"ΑΦΡΟΔΙΤΗ", "ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΗ", "ΜΥΣΤΙΚΟΙ ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ", "Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΙ Ο ΚΟΣΜΑΣ", "ΦΩΣ ΤΟΥ ΑΥΓΕΡΙΝΟΥ", "Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΤΖΩΝ ΑΥΛΑΚΙΩΤΗ", "ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΤΙΜΟΘΕΟΥ ΚΩΝΣΤΑ".

Τελευταία του Κινηματογραφική δουλειά το 2009, με την ταινία:  "ΜΟΙΡΑΙΑ ΣΧΕΣΗ" με τους ΣΠΥΡΟ ΣΠΑΝΤΙΔΑ, ΝΙΝΑ ΛΟΝΤΣΑΡΗ, ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗ, στα πλαίσια του νεώτερου Ελληνικού Κινηματογράφου.

alt

Αυτός είναι λοιπόν ο ΕΡΡΙΚΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ, ένας σκηνοθέτης που τίμησε τον Ελληνικό Κινηματογράφο με όλο του το "είναι" δίνοντας ότι καλύτερο από τον ίδιο του τον εαυτό και την έκφρασή του.


 









ΤΑΙΝΙΑ ΣΤΑΘΜΟΣ: DAVID LYNCH: **MULHOLLAND DRIVE**

Αγαπητές Φίλες και Φίλοι
ήρθε η ώρα σήμερα, στα πλαίσια του Φιλμ της Εβδομάδας, να παρουσιάσουμε μια ΤΑΙΝΙΑ-ΣΤΑΘΜΟ στην σύγχρονη Ιστορία του Παγκόσμιου Κινηματογράφου.

Μια ταινία που με την προβολή της ξεκίνησε μια ολάκερη ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΚΕΨΗΣ-ΑΝΑΛΥΣΗΣ-ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ που κράτησε ολάκερους μήνες, απασχόλησε ιστοσελίδες, αναλυτές, έχτισε γύρω της forums συζήτησης και αναζήτησης ερμηνείας των καθολικών συμβολισμών της.

Η Ταινία είναι δημιούργημα του Μεγάλου Αναρχικού Σκηνοθέτη 

DAVID LYNCH

alt

ο οποίος είναι γνωστός θιασώτης του ΑΦΗΡΗΜΕΝΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
φημισμένος για τις συγκλονιστικές του δημιουργίες που κανείς θα μπορούσε εύκολα να χαρακτηρίσει
ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΔΟΚΙΜΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ πάνω στην τέχνη του Κινηματογράφου

Κυρίες και Κύριοι
σήμερα "βλέπουμε" το "Μυθικό"


"MULHOLLAND DRIVE"



alt

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Συγγραφέας-Σκηνοθεσία:
DAVID LYNCH

ΜΟΥΣΙΚΗ:  ANGELO BANDALAMENTI
ΕΝΔΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑ:  LUCINDA CAMPBELL
VISUAL EFFECTS: MINKY BILLUPS
PRODUCTION MANAGER:  JULIE ANDERSON
COSTUME:  AMY STOFSKY
CASTING:  JOHANNA REY
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΗ:  PETER DEMING


ΗΘΟΠΟΙΟΙ

NAOMI WATTS  στο ρόλο της BETTY ELMS/ DIANE SELWYN

alt

LAURA HARRING στο ρόλο της RITA

alt


JUSTIN THEROUX στο ρόλο του ADAM KESHER

ANN MILLER στο ρόλο της CATHERINE LENOIX

DAN HEDAYA στο ρόλο του VINCENZO CASTIGLIANE

CATHARINE TOWNE στο ρόλο της CYNTHIA JENSEN


alt

Ξέρουμε καλά ότι οι ταινίες του DAVID LYNCH δεν ακολουθούν τις κλασικές σταθερές ενός "κλασικού" Κινηματογραφικού έργου.
Στις ταινίες του μεγάλου δημιουργού κυριαρχούν οι:

  • Άναρχοι χρόνοι
  • Σωρεία σημαντικών συμβολισμών
  • Αλληγορικά σύμβολα και παραλληλισμοί
  • Βαριά και μυστηριακή ατμόσφαιρα
  • Ξαφνικές εκρήξεις και εναλλαγές ρυθμού
Οι ταινίες του DAVID LYNCH δεν είναι κάτι το "εύπεπτο" για να περάσουμε 2 ώρες Κινηματογραφικής χαλάρωσης.
Οι ταινίες του είναι ΣΚΛΗΡΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΣΚΕΨΗΣ, ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ, ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΑΦΟΣΙΩΣΗΣ μέχρι και στην τελευταία λεπτομέρεια.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει εδώ στο MULHOLLAND DRIVE

Έτσι λοιπόν για να μπορέσει ο ΘΕΑΤΗΣ να αντιληφθεί το νόημα του έργου και να μπορέσει εισαγωγικά να μπει στα ΑΔΥΤΑ της ταινίας οφείλει να χρησιμοποιήσει τον παρακάτω ΚΑΤΑΛΟΓΟ με τις ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΣ "ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ-ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ" για το τι ακριβώς πρέπει να προσέξει:


alt

ΤΑ ΔΕΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΣΟΧΗΣ πριν δείτε την ταινία

σύμφωνα με τις οδηγίες του ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

1. Δώσε ιδιαίτερη προσοχή στην έναρξη της ταινίας. Τουλάχιστον δύο στοιχεία αποκαλύπτονται πριν από τα credits.

2. Σημείωσε τις εμφανίσεις του Κόκκινου Αμπαζούρ.

3. Μπορείς να ακούσεις τον τίτλο της ταινίας που ο σκηνοθέτης ADAMKESHERδοκιμάζει ακροάσεις ηθοποιών ; αναφέρεται ο τίτλος αυτός ξανά ; ("SILVIANORTHSTORY" είναι ο τίτλος)

4. Ένα ατύχημα είναι ένα τρομερό γεγονός. Σημείωσετηντοποθεσίατουατυχήματος.

5. Ποιος δίνει ένα κλειδί και γιατί ;

6. Σημείωσε τη Ρόμπα, το τασάκι και το φλυτζάνι του καφέ.

7. Τι είναι αισθητό, αντιληπτό και συγκεντρωμένο στο CLUB"SILENCIO".

8. Την CAMILAτην βοήθησε μονάχα το ταλέντο ;

9. Σημείωσε τα συμβάντα γύρω από τον άντρα πίσω από του Winkie's

10. Που είναι η Θεία Ruth?

 alt


alt


ΟΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ

Η Απήχηση της ταινίας ήταν καθολική και τεράστια.
40 ΔΙΕΘΝΗ ΒΡΑΒΕΙΑ και 33 ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ
Ανάμεσά τους: 
  • ΒΡΑΒΕΙΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
  • ΒΡΑΒΕΙΟ CESAR ΓΑΛΛΙΑΣ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
  • ΒΡΑΒΕΙΟ EDGAR ALAN POE Καλύτερης Σκηνοθεσίας
  • BAFTA ΒΡΑΒΕΙΟ


OI ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ


Πραγματικά στις ταινίες του DAVID LYNCH δεν έχουμε πάντα ερμηνείες των καλουμένων "γνωστών ηθοποιών πρώτης γραμμής".

Επίσης όπως έχουμε ήδη πει, σε άλλο άρθρο για τον Μεγάλο Σκηνοθέτη, πάντα στις ταινίες του είναι παρούσες κάποιες ΣΗΜΑΙΝΟΥΣΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΡΟΛΟΙ.

Εδώ λοιπόν το όλο έργο συγκρατεί το δίδυμο της NAOMI WATTS & LAURA HARRING

alt


Οι ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ τους, παρά το ότι δεν ανήκουν στη σειρά των λεγόμενων "αστέρων πρώτης γραμμής" είναι

επιεικώς ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ.....!!!

Ρόλοι βγαλμένοι από τα βαθύτερα άδυτα της συνείδησής μας απαιτούν επιστράτευση κατά 100% όλων των αισθήσεων αλλά και της αφοσίωσης στο συγκεκριμένο έργο.

Ιδιαίερα η NAOMI WATTS ξεπερνάει τα όρια του συγκλονιστικού με ρόλο που την "σπάει στα δύο" όπως επίσης και την LAURA HARRING αναδεικνύοντας δυο διαφορετικούς κόσμους, δύο διαφορετικές ηθικές και αξιακές καταστάσεις.

Και να σκεφτεί κανείς πως η εταιρεία ABC είχε αντιρρήσεις για την επιλογή τους καθώς τις θεωρούσε αρκετά μεγάλες ηλικιακά για να παραστήσουν τους συγκεκριμένους ρόλους των star....

Πραγματικά ερμηνείες για ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΤΕΧΝΗΣ και ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗΣ.

alt


Επίσης ο JUSTIN THEROUX εκπληκτικός στο σύνολό του, σαν τη βασική Αντρική παρουσία στο Φιλμ.

Η ΜΟΥΣΙΚΗ της ΤΑΙΝΙΑΣ του ANGELO BADALAMENTI, βαθύτατα "σκοτεινή" και βαθιά αποδίδει αυτό που πρέπει ακριβώς για να μας βάλλει στο κόσμο του MULHOLLAND DRIVE

Για τον σκηνοθετικό και φωτογραφικό κόσμο της ταινίας δεν χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι:

Η Απόλυτη καταβύθιση σε χρώματα, πάθη, έκφραση, υποβολή.

Το ΦΙΛΜ αφιερώθηκε στην JENNFER SYME (1972-2001): μιας νεαρής Ηθοποιού, της οποίας η ζωή "κούμπωσε" πάνω σε αυτή της ηρωίδας της BETTY και η οποία έφυγε πρόωρα από τη ζωή με τραγικό τρόπο



Η ΑΝΑΛΥΣΗ της ΤΑΙΝΙΑΣ

Το κείμενο που ακολουθεί είναι εξαιρετικά ΜΕΓΑΛΟ.
Κάναμε πολλές προσπάθειες να το συντομεύσουμε και να κρατήσουμε τα περισσότερο περιεκτικά, που θα σας βοηθήσουν να μπείτε για τα καλά στα .....βαθιά νερά της σκέψης του DAVID LYNCH και του έργου του "MULHOLLAND DRIVE"

Το κείμενο που ακολουθεί θαρρώ είναι το πιο ΠΕΙΣΤΙΚΟ για την εξήγηση της ταινίας.
Ανήκει στον ALLEN B.RUCH
Έχει δημοσιευθεί εδώ:   http://www.themodernword.com/mulholland_drive.html

Η Απόδοση στα Ελληνικά έχει γίνει από την:

ΕΥΑ ΠΙΤΑΡΟΚΟΙΛΗ

alt

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ


Το MulhollandDriveείναι ένα puzzle μιας ταινίας,που παρουσιάζει παραισθήσεις και πραγματικότητα σαν ίσους και δυσδιάκριτους συνεργάτες. 


Γυρίζεται στο Λος Άντζελες, ενωμένο με ερωτικά χρώματα και σκοτάδι.


H ταινία γυρίζεται μέσα σε ένα ονειρικό τοπίο όπου το υπερπραγματικό είναι σε αντίδραση με το φανταστικό. Οι ταυτότητες μετακινούνται, συνδυάζονται, ψεύτικα ίχνη προβάλουν και εγκαταλείπονται και η αντίληψη των θεατών είναι πάντα όμηρος στις ψευδαισθήσεις των πρωταγωνιστών.


Όπως ακριβώς τα περιεχόμενα του αινιγματικού, μπλε κουτιού στο μέσο της ταινίας, ο Lynchεπιτρέπει τον λογικό πυρήνα του MulhollandDriveνα παραμείνει κλειδωμένος μακριά, πίσω από την μεταβαλόμενη πρόσοψη της ομαλής, δροσερής επιφάνειας. Φοβισμένος κάτω από την συναισθηματική πραγματικότητα των χαρακτήρων, αντιλαμβανόμαστε ένα είδος συνεκτικής αίσθησης. Αλλά η λογική μόνη της δεν είναι αρκετή για να καταλάβουμε ακριβώς τι συμβαίνει.


alt



Η ταινία είναι ένα όνειρο, μια ψευδαίσθηση, αλλά όχι στο συνηθισμένο, φτηνό αίσθημα του χρόνου- είναι μια λωρίδα του Mobius, ένας πίνακας του Escher, μια σελίδα από το FinnegansWake. Αντιστέκεται στην λογική και παρόλα αυτά, εμφανίζεται απίστευτα ολοκληρωμένη και μάταιη.



Οι ταυτότητες μετακινούνται και συνδυάζονται και η «ιστορία» αποκαλύπτεται σε επιτυχημένα σπιράλ ψευδαίσθησης και άπιαστης στρωμάτωσης. 


Επίσης, όπως στο FinnegansWake, τα στρώματα και οι συνελίξεις κάνουν το MulhollandDriveλίγο δύσκολο να εξηγηθεί.


Για να φωτίσει την ταινία, ένας κριτικός θα πρέπει πρώτα να την ξεμπερδέψει σε ξεχωριστά κομμάτια. Ευτυχώς, ο αναγνώστης θα ακολουθήσει τον καθένα μέχρι το τέλος, όπου ένα διαισθητικό «πήδημα» μπορεί να χρειαστεί για να τα ξανασυνδυάσουμε απ' την αρχή.


Για να βοηθήσω, έχω χωρίσει αυτή την αναφορά σε πέντε σημεία. Πρώτα, αναλύω την βασική ιστορία που σερβίρεται σαν πηγή για την επιτυχή επανάληψη της ταινίας. Ενώ αυτή η «πλοκή» αποκαλύπτεται στο τελευταίο τέταρτο της ταινίας, δεν καθορίζεται ποτέ μπροστά σε μία γραμμική μόδα κι έτσι θα ξεκινήσω με το μπερδεμένο χρονοδιάγραμμα του. Αυτό ακολουθείται από την «ψευδαισθητική» αφήγηση της Μπέτυ/Ρίτα, η οποία μπορεί να φαίνεται σαν μια φανταστική επεξεργασία της βασικής ιστορίας. Μετά έρχεται η «αληθινή» αφήγηση της Diane/Camilla, στην οποία η βασική ιστορία θα επαναληφθεί στη μη-γραμμική μορφή, όπως παρουσιάζεται από τον Lynch. Μετά από αυτό, περικλύω ένα κομμάτι, όπου αναλύω κάποια από τα κεντρικά μυστήρια της ταινίας, όπως για παράδειγμα το μπλε κουτί και το κλαμπ Silencio. Και τελικά, σαν υστερόγραφο κάνω μια λίστα με τα σημεία της ταινίας που ακόμα και τώρα με κρατάνε μπερδεμένο.



 

Η ΒΑΣΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ


Η DianeSelwyn  (NAOMI WATTS) είναι ένα μπερδεμένο κάπως, αλλά φαινομενικά όμορφο κορίτσι από το DeepRivers, Ontario, η οποία μπορεί πιθανότατα να έχει κάποια σοβαρά, ψυχολογικά προβλήματα. Αφού κέρδισε σε έναν διαγωνισμό jitterbug, άρχισε να ενδιαφέρεται για την υποκριτική. Ο θάνατος της θείας της, της Ruth, της αφήνει αρκετά χρήματα για να ταξιδέψει στο Λος Άντζελες, όπου μένει σε μια κατοικία, σε ένα δίπατο μπάνγκαλόου, στη SierraBonita.



alt


alt



Περνάει ακρόαση για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο "TheSilviaNorthStory", που σκηνοθετείται από τον BobBrooker. Δυστυχώς χάνει τον ρόλο από μια γυναίκα, ονόματι CamillaRhodes.


Παρόλο που είναι γεμάτη με ζήλεια, νιώθει μία έλξη για την Camillaκαι οι δυο τους ξεκινούν μία Ερωτική λεσβιακή σχέση. Όσο το αστέρι της Camillaσυνεχίζει να λάμπει, εξασφαλίζει περιστασιακούς, μικρούς ρόλους στην Dianeστις ταινίες της. Μέχρι τώρα, η Dianeέχει ερωτευτεί παράφορα την Camilla, παρόλο που τα αισθήματά της είναι μπερδεμένα μαζί με θυμό και ίσως κάποια πιο σκοτεινά αισθήματα-υπάρχει ένα σημείο που η Dianeθέλει να καταναλώσει το αντικείμενο του πόθου της. Η Camillaδεν είναι άγγελος βέβαια και η Dianeδεν είναι η μοναδική της ερωμένη που προσπαθεί να αναδείξει σε «αστέρι». Είναι φανερό ότι χρησιμοποιεί το σεξαπίλ της για να προχωρήσει.



Τα γεγονότα παίρνουν μια δραματική εκδοχή, όταν η Camillaερωτεύεται έναν πρόσφατα ανακαλυφθέντα σκηνοθέτη, ονόματι AdamKesher, ο οποίος φτιάχνει μια ταινία που παίζουν και η Camillaκαι η Diane.


alt


alt



Η Camillaκάνει μια προσπάθεια να χωρίσει με την Diane, η οποία την διώχνει από το διαμέρισμα χωρίς δεύτερη σκέψη. Παρόλα αυτά, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο η αλλαγή στις αγάπες. Για ένα πράγμα, η σχέση του Adamκαι της Camillaδεν περιορίζεται μόνο στην «άγρια» πλευρά της, και φαίνεται να απολαμβάνουν να χλευάζουν την Diane. Ενώ προσπαθούν να την δελεάσουν σε ένα ερωτικό τρίο, η Dianeπαραμένει με την εμμονή της για την Camilla, η οποία ακόμα διατηρεί κάποια αγάπη και τρυφερότητα για την παλιά ερωμένη της.


Επιστρέφοντας στην SierraBonita, προσπαθεί να εξηγήσει στην Dianeτην συμπεριφορά της, αλλά αυτή την απορρίπτει και η Dianeεμφανίζεται απεγνωσμένη, καθώς το δωμάτιο αρχίζει να σκοτεινιάζει. Ακόμα και τότε, η Camillaπροσπαθεί να επικοινωνήσει και παρακαλάει την Dianeνα έρθει σε ένα λουσάτο πάρτι στο σπίτι του Adam. Τότε εκπλήσσει την Dianeεμποδίζοντας την λιμουζίνα της στο MulhollandDrive, οδηγώντας την στο πάρτι μέσα από μια μικρή, ρομαντική διαδρομή στο δάσος. Εδώ, η Dianeαντιμετωπίζει μερικούς ραδιούργους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένου κι έναν Ιταλό(που τον παίζει ο AngeloBadalamenti), έναν άντρα που φοράει συνέχεια ένα καουμπόικο καπέλο και μία ξανθιά σταρλέτα, η οποία προφανώς έχει κι αυτή κάποια αισθήματα για την Camilla. Γνωρίζει, ωστόσο, και την μητέρα του Adam, την Coco, η οποία αμέσως πιάνει την συναισθηματική κατάσταση της Dianeκαι νιώθει μια μικρή λύπηση γι' αυτήν.


Αφού η Dianeνευρικά εξηγεί τις εμπειρίες της στο Hollywoodκαι την «επαγγελματική» της σχέση με την Camilla, οι λέξεις της Coco«Καταλαβαίνω» και τα νεύματα της είναι καταστροφικά. Είναι φανερό ότι την Dianeτην αποδέχονται σαν τον κανένα, μία αξιολύπητη χαμένη που υποφέρει από έναν απλήρωτο έρωτα και της αξίζει μόνο οίκτος. Όταν ο Adamκαι η Camillaγελώντας ανακοινώνουν τον αρραβώνα τους, η γελοιοποίηση της Dianeολοκληρώνεται.



Γεμάτη από οργή και ζήλεια, η αυξανόμενα ασταθής Dianeαποφασίζει να σκοτώσει την Camilla. Γνωρίζει τον Joe, έναν ατημέλητο άντρα στο Winkie'sDiner, όπου μία σερβιτόρα ονόματι Betty της σερβίρει τον καφέ κι ένας περίεργος, νέος άντρας την κοιτάζει συνέχεια απ' το ταμείο. Καθισμένη στο σκληρό φωτισμό, κάτω απ' το παράθυρο, η Dianeσφραγίζει την συμφωνία και διατάζει την εκτέλεση της ερωμένης της, δείχνοντας στον εκτελεστή την φωτογραφία της Camilla(«Αυτό είναι το κορίτσι», λέει, σε μία φράση που επαναλαμβάνεται συνέχεια στην ταινία) και του δίνει έναν σωρό από κατοστάρικα. Την πληροφορεί ότι θα της αφήσει ένα σημάδι όταν ολοκληρώσει τον στόχο του- ένα μπλε κλειδί. Αφελέστατα τον ρωτάει τι ανοίγει αυτό το κλειδί, και δέχεται μόνο σκληρό, κοροϊδευτικό γέλιο για αντάλλαγμα.


alt


alt


alt


Σύντομα, η εκτέλεση λαμβάνει μέρος και το μπλε κλειδί αφήνεται πάνω στο τραπεζάκι της Diane.


Μπλεγμένη μέσα σε ένα σπιράλ από ενοχή και φόβο, η Diane πέφτει περισσότερο σε κατάθλιψη και μαθαίνει από μια γειτόνισσα πως ένα ζευγάρι ντετέκτιβ την ψάχνουν για ανάκριση. Καθώς υποφέρει από παραισθήσεις με την δολοφονημένη ερωμένη της, κάθεται στον καναπέ και κοιτάζει το μπλε κλειδί, με κόκκινα μάτια και τρέμοντας.


Ξαφνικά, ένα χτύπημα στην πόρτα προκαλεί τις κατασταλμένες ενοχές και απελπισία και παθαίνει έναν νευρικό κλονισμό.


Νικημένη από ένα όραμα των γονιών της ή των παππούδων της, με διαπεραστικό γέλιο και χέρια με μεγάλα νύχια, τρέχει ουρλιάζοντας στο μπάνιο. Πέφτοντας στο κρεβάτι, τραβάει ένα όπλο από ένα συρτάρι και αυτοπυρπολείται στο στόμα.






 

Η «ΦΑΝΤΑΣΙΑ»- Η ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΗΣ BETTY/RITA



Η παραπάνω βασική ιστορία διαμορφώνει το παλίμψηστο σε μία ολόκληρη, δευτερεύουσα αφήγηση, μία εναλλακτική μορφή της πραγματικότητας που δημιουργείται από την Dianeκατά την διάρκεια των τελευταίων, απελπισμένων ημερών της.


Αυτός ο εγωκεντρικός κόσμος της παρέχει μία διαφυγή στην εκπλήρωση της ευχής, στην οποία όλοι οι πόθοι της είναι συνειδητοποιημένοι και τα γεγονότα είναι πιο πάνω από τον «ξυπνητό» έλεγχό της, δίνονται εξηγήσεις.


Παρόλο που παρουσιάζεται από τον Lynchσαν μία ρευστή και συνεπή αφήγηση, δεν πιστεύω πως λαμβάνει μέρος σε μία οποιαδήποτε στιγμή στην ζωή της Diane, όπως θα ήταν ένα απλό όνειρο ή φαντασία.


Είναι μάλλον ή συσσώρευση πόθων και προβολών, ένας παράλληλος εσωτερικός κόσμος γεμάτο από την πιθανή σχιζοφρένια της Dianeκαι προχωρημένο κατά την διάρκεια των στιγμών όπου «αποσυνδεόταν» από τον πραγματικό κόσμο.


Ούτε ο Lynchτο παρουσιάζει σαν ένα παραδοσιακό, συνεχόμενο όνειρο. Υπάρχει σαν οντότητα στον εαυτό του και χωρίς ραφή διαπερνά την πραγματική αφήγηση της Dianeσε διάφορες συνδέσεις, που λειτουργούν σε ένα συναισθηματικό επίπεδο έξω απ' τη λογική, συγχωνεύοντας τις δύο μεριές της λωρίδας του Mobiusσε ένα.


Λέγοντας όλα αυτά, για χάρη της απλότητας θα συνεχίσω να ονομάζω την αφήγηση της Betty/Ritaμία «φαντασία», η οποία ανιχνεύει κάτι καλύτερο από «πιθανή σχιζοφρένια που βρίσκεται σε εσωτερικό κόσμο».



Παρόλο που χρειάζεται πολύ από την έμπνευση των ταινιών του Hollywood σε όρους τόνων και πλοκής-δομών, η αφήγηση της Betty/Rita τραβάει πολύ από το ακατέργαστο υλικό της πραγματικής ζωής της Diane. Σημαντικοί άνθρωποι επενδύουν με ενισχυμένη σημασία, καθημερινές φιγούρες εμφανίζονται σαν σκιώδεις χειριστές, τοποθεσίες αντηχούν σε υψηλής ενέργειας επίπεδα και στηρίγματα όπως ποτήρια του εσπρέσσο, βιβλία διευθύνσεων και φωτογραφίες επανεμφανίζονται σε διάφορα επίπεδα.  


Ίσως ο καλύτερος σινεματικός πρόδρομος σ' αυτό είναι ο «Μάγος του Οζ», όπου η Dorothy γεμίζει τον Οζ με ανθρώπους και αντικείμενα, που προέρχονται από την καθημερινή ζωή και τις εμπειρίες. Αλλά η Diane δεν είναι η Dorothy. Παρόλη τη γενική αυτοβράβευτη φύση της φαντασίας της, δεν μπορεί ποτέ να δραπετεύσει τους δίδυμους εφιάλτες της από όλα αυτά που έχει κάνει και αυτά που έχει χάσει.


Αυτή η αίσθηση της αποφευγμένης πραγματικότητας κρύβεται στην γωνία της παράνοιάς της, ασκώντας την σκούρα βαρύτητα σαν μία δύναμη αποσύνθεσης, πάντα σπρώχνει την ψευδαίσθηση στο μέρος της αποκαλυπτικότητας. Σε δύο σημεία που μοιάζουν αυτή η δύναμη χρειάζεται φυσική εκδήλωση-το κλαμπ Silencio και το μυστήριο μπλε κουτί. Και οι δύο μορφές φθορίζουν με πολλαπλά στρώματα σημασίας και θα συζητηθεί αργότερα, με περισσότερες λεπτομέρειες.


Η ταινία αρχίζει με ένα σουρεαλιστικό διαγωνισμό jitterbug στον οποίο βλέπουμε μία λαμπερή, νέα Diane πλαισιωμένη από ένα χαμογελαστό γέρικο ζευγάρι, πιθανώς οι παππούδες της. Είναι σίγουρα ένα μοντέλο έφηβου και προφανώς πολύ αγαπητή. Μετά από ένα αργό γύρισμα της κάμερας που αργότερα θα αποκαλυφθεί σαν το κρεβάτι θανάτου της Diane, βουλιάζουμε στο μαξιλάρι της(ίσως συμβολικά της αρχής του ονείρου) και η ταινία αρχίζει όπως πρέπει.



Μπαίνουμε στην φαντασία της μέσα σε ένα σύννεφο επωάζουσας μουσικής, που γλιστράει απ' το MulhollandDrive-την τοποθεσία που η Camillaσυνάντησε κρυφά την Diane πριν της διαλύσει για πάντα τις ελπίδες της.


Εκεί μία μαύρη λιμουζίνα σταματάει σε ένα στοπ και δύο δολοφόνοι είναι έτοιμοι να πυροβολήσουν τον επιβάτη της, μία όμορφη μελαχρινή σε ένα μαύρο, γυαλιστερό φόρεμα. (Αυτή η γυναίκα είναι η Camilla που κρύβεται από μας μέχρι που αργότερα στην ταινία, την βλέπουμε όταν μπαίνουμε στον «πραγματικό» κόσμο.)


alt



Παρόλο που τώρα βρισκόμαστε στην φανταστική αφήγηση, δεν έχουμε κανένα τρόπο για να το μάθουμε- ο Lynch δεν προσφέρει κανένα απ' τα στάνταρ σινεματικά κόλπα για να υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε σε μία φαντασία.


Οι αντιλήψεις μας είναι όμηροι των προσταγών της φαντασίας και αρχικά συγκεντρωμένοι στην Camilla/Rita αντί για την Diane/Betty, ο Lynch μας κάνει να πιστέψουμε λανθασμένα ότι η μελαχρινή έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, μία από τις έξυπνες τεχνικές της ταινίας μας κάνει να αλλάζουμε την προσοχή μας.


Και φυσικά, το γεγονός ότι ο Lynch ξεκινάει την ταινία με την φαντασία της Diane μας αποπροσανατολίζει. Μέχρι το σημείο που το μπλε κουτί ανοίγει στα μισά της ταινίας, μπορούμε απλά να υποθέσουμε πως αυτό που βλέπουμε είναι αληθινό. Οι προσδοκίες μας χρησιμοποιούνται εναντίον μας και πέφτουμε στις παγίδες των αντιλήψεων και των λογικών σκέψεων. Είναι ένα μάθημα που θα πάρουμε αργότερα στο κλαμπ Silencio.



Για να ξεκινήσουμε την φαντασία της, η Diane πρέπει να σώσει την Camilla από τη μοίρα που η ίδια η Diane της έχει φτιάξει. Παρόλο που ποτέ δεν μαθαίνουμε πραγματικά πού (ή αν) το ατύχημα λαμβάνει μέρος, αν υποθέσουμε ότι η Diane έπεσε όπως η ζωή της τελείωσε την βραδιά του πάρτι, είναι κατανοητό ότι θα μετατρέψει την λιμουζίνα σε όχημα θανάτου. Άλλωστε, δεν την μετέφερε στην ίδια της την «μοίρα»; Αλλά η Camilla επιτρέπεται να ξεφύγει απ' την καταστροφή της μέσα από την επέμβαση των χαρούμενων εφήβων, που τρακάρουν στην λιμουζίνα, σκοτώνοντας έτσι τους εκτελεστές της ταινίας. Η Camillaξεφεύγει ζαλισμένη, αλλά ζωντανή.



Αυτή η καταστροφή, όμως, εξυπηρετεί κι έναν άλλον σκοπό. Ενώ το αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο WildatHeart ήταν μόνο μια παρεκτροπή, σχεδιασμένη να αποπροσανατολίσει την Sherilyn Fenn για χάρη της στοιχειωμένης εικόνας, εδώ το ατύχημα κουβαλάει την σέξι επιβάτη της αποπροσανατολισμένη και σε ολική αμνησία.


Στο όνειρο της Diane, θα πάρει την Camilla που θέλει: μία μαύρη εικόνα πάνω στην οποία μπορεί να φτιάξει τις φαντασίες της. Φοβισμένη και μουδιασμένη, η τωρινή κοπέλα χωρίς όνομα περιπλανιέται σε όλο το δρόμο πίσω στην λεωφόρο Sunset. Βρίσκοντας ένα μπάνγκαλοου, μπαίνει κρυφά εκεί μέσα και πέφτει κατευθείαν για ύπνο.



Μετά απ' αυτό, ο Lynchμ περδεύει τα πράγματα πολύ περισσότερο, προσθέτοντας επιπλέον αφηγήσεις πριν επιστρέψουμε στην μελαχρινή μας.


alt


Η πρώτη είναι περισσότερο προβληματική και περιέχει έναν νέο άντρα, ο οποίος έχει «στοιχειωθεί» από ένα όνειρο. Η τοποθεσία είναι το Winkie'sDiner, το οποίο αυτός που την βλέπει πρώτη φορά δεν γνωρίζει ακόμα ότι είναι η τοποθεσία που η Diane κανονίζει τον θάνατο της Camilla.


Εδώ βλέπουμε ένα νέο άντρα με μεγάλα μάτια, που μιλάει αγχωμένα με έναν μεγαλύτερο άντρα, ο οποίος θα μπορούσε να είναι ο ψυχίατρός του. Το πρόβλημα του είναι ένας επαναλαμβανόμενος εφιάλτης, στον οποίο φεύγει απ' το Diner και πάει σε μία διπλανή αλέα και βλέπει ένα τέρας με απαίσια όψη. Μετά από προτροπή του ψυχιάτρου του, ο άντρας περπατάει ως την γωνία και, σε μία παγωμένη σκηνή, βλέπει το πλάσμα αυτό και λιποθυμάει.


alt


alt


alt



Πρώτα από όλα, τι είναι αυτό το τέρας; Και δεύτερον, γιατί μας προβληματίζει αυτή η απειλή;



Παρόλο που το τέρας θα συζητηθεί με περισσότερες λεπτομέρειες παρακάτω, προς το παρόν αρκεί να πω ότι αντιπροσωπεύει μία δύναμη του κακού και μίας εντροπίας που προκαλείται όταν η Diane δίνει την διαταγή για την δολοφονία της ερωμένης της.


Ενώ η παρουσία του τέρατος μπορεί επί τόπου να μας οδηγεί στην Diane, η ίδια η σκηνή δείχνει ένα βαθύτερο ερώτημα, επειδή περιέχει μία ασαφή αφήγηση που επιτρέπει δύο αναγνώσεις- θα μπορούσε να ιδωθεί σαν μέρος της φαντασίας της Diane, ή μπορεί να σταθεί μόνη της σαν ανεξάρτητη, αλλά σχετική αφήγηση.


Ξέρουμε πως ο θορυβημένος άνθρωπος ήταν παρών στο Winkie's την ημέρα που η Diane διέταξε την επίθεση. Τον ενσωματώνει σχεδόν στο όνειρό της σαν πιθανό «οδηγό», που πρέπει να την οδηγήσει στο τέρας της ίδιας της της δημιουργίας;


Ή μήπως αυτή η συνέχεια υπάρχει πραγματικά στον «αληθινό» κόσμο; Θα μπορούσε αυτός ο άντρας να είναι ένα μέντιουμ που ένιωσε την ρήξη στην σκληρή πραγματικότητα της Diane εκείνη την μέρα και έχει στο μεταξύ στοιχειωθεί από την εμφάνιση αυτού του όντος;


Εγώ από μόνος μου προτιμώ αυτήν την εξήγηση. Όχι μόνο προσθέτει μία επιπλέον κάθετη οδό στην ιστορία, αλλά φτιάχνει και μία «Λυντσιακή» αίσθηση και αντηχεί στον κόσμο του TwinPeaks.


Στο σύμπαν του Lynch, πράξεις του κακού μπορούν να φανερώνονται σαν πνεύματα στον υλικό κόσμο, τα οποία σαν αντάλλαγμα μπορούν να αλληλεπιδρούν σε όσους είναι αρκετά ευαίσθητοι για να τα δεχτούν.


Αμέσως μετά από αυτά τα περιστατικά, η ίδια η Diane επιτέλους μπαίνει στην φανταστική αφήγηση με την μορφή της Betty, ένα όνομα που δανείστηκε από την σερβιτόρα της στο Winkie's. Η Betty είναι η ιδανική μορφή της Diane και εμφανίζεται ως μία απίστευτα ζωηρή, ξανθιά, γεμάτη με αίσθηση ευγένειας και μία σκληρή συμπεριφορά.


Οι σκηνές της άφιξής της έχουν σκόπιμα μια αναγκαστική πτυχή- τα πάντα είναι υπερβολικά. Η Betty είναι πολύ ζωηρή, το Λος Άντζελες είναι πολύ φωτεινό, ο ταξιτζής είναι πολύ ευγενικός και τα λοιπά. Αυτή η υπερ-πραγματικότητα αναδείχνουν όχι μόνο τις πρώτες εντυπώσεις της Diane για το Λος Άντζελες, αλλά λειτουργεί και ως ένα προστατευτικό καπλαμά που καλύπτει την οικτρή πραγματικότητα, στην οποία αργότερα ενδίδει.


Πριν φύγει απ' το αεροδρόμιο, βλέπουμε την Betty να αποχαιρετάει ένα γέρικο ζευγάρι που γνώρισε στο αεροπλάνο. Ένας έξυπνος παρατηρητής θα προσέξει ότι αυτή είναι η δεύτερη φορά που εμφανίζεται στην ταινία- είναι οι παππούδες των παιδιών που συμμετείχαν στον διαγωνισμό.


Παρόλο που εμφανίζονται ξανά σαν ένα ανώνυμο, αλλά ευγενικό ζευγάρι στην φανταστική αφήγηση, γίνονται πολύ γρήγορα πιο επενδυμένα με δυνάμεις πάνω στην Diane και θα επιστρέψουν στο τέλος, όταν θα την οδηγήσουν στην αυτοκτονία.


Ένα στοιχείο γι' αυτό τον πιο σκοτεινό στόχο μπορεί να ιδωθεί όταν φεύγουν απ' το αεροδρόμιο και απομακρύνονται από την Betty. Καθισμένοι μαζί στην πίσω θέση ενός ταξί, κάνουν τρελά νεύματα μεταξύ τους, τα πρόσωπά τους παίρνουν περίεργες μορφές σαν κούκλες, που ετοιμάζονται να συντριβούν κάτω από μεγάλη πίεση. Είναι μία άβολη σκηνή, σαν να προσπαθεί ο Lynch να μας δώσει ένα κρυφό στοιχείο πίσω απ' την κουρτίνα, όπου βλέπουμε τους χαρακτήρες σαν να είναι σκλαβωμένοι, αυτόματοι, απαλλαγμένοι από την ελευθερία, και θα απαλλαγούν απ' τον ρόλο τους στην σκηνή της Diane.



Πριν συναντηθούν η Camilla και η Betty, ο Lynch παρουσιάζει το τελευταίο σημαντικό νήμα αυτής της μπερδεμένης φαντασίας-την ιστορία του σκηνοθέτη Adam Kesher.




Αντίθετα από τον στοιχειωμένο απ' το τέρας άντρα στο Winkie's, αυτό το νήμα μπορεί να γίνει κατανοητό σαν δημιουργία της Diane και αντιπροσωπεύει την πιο ελεύθερη μορφή από όλες τις μπαρόκ εφευρέσεις της. Ουσιαστικά, ο Adam είναι ένας αντικαταστάτης όλων των σκηνοθετών και είναι εμποτισμένος με ένα σχεδόν παρωδιακό αίσθημα εγωισμού και μεγαλοφυΐας.


Ο σκοπός του στην φανταστική αφήγηση είναι απλός- να γίνει θύμα μιας σκευωρίας που κρατάει την Diane/Bettyμακριά απ' το να έχει μεγάλους ρόλους.


Ανίκανη να αποδεχτεί το γεγονός ότι έχασε τον πρωταγωνιστικό ρόλο εξαιτίας της Camilla, η φαντασία της Dianeτην μονώνει από την αποτυχία, κατασκευάζοντας μία Βυζαντινή συνομωσία. Ενώ φυσικά η Betty Elmsθα ήταν μία φυσιολογική για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της ταινίας του Adam, αυτός είναι εξαναγκασμένος από αυτές τις σχεδόν εξωπραγματικές δυνάμεις να κάνει πρωταγωνίστρια μία άγνωστη ηθοποιό, ονόματι Camilla Rhodes.


Αυτή η φανταστική βερσιόν της Camilla, όμως, είναι ξανθιά. Και «παίζεται» από μια ξανθιά σταρλέτα, που η Diane συνάντησε στο πάρτι του Adam, μία ηθοποιός που έδωσε στην Camilla ένα παραπάνω από φιλικό φιλί.


alt


Αυτή η έξυπνη αντικατάσταση επιτρέπει στην Diane να δαιμονοποιήσει την εχθρό της, ενώ διατηρεί την αγνότητα της ιδανικής Camilla. Λέει, επίσης, πως η φανταστική συνομωσία της Diane είναι ευθυγραμμισμένη για την Camilla, κι όχι εναντίον της Betty. Αυτό συντηρεί την αξιαγάπητη Betty, ενώ ταυτόχρονα υπονοεί πως η Camilla δεν έχει το ταλέντο που χρειάζεται για να κερδίσει τον ρόλο από μόνη της.


Δεν μας κάνει έκπληξη το ότι η Diane ενσωματώνει πολλούς περισσότερους από τους καλεσμένους του πάρτι στην συνομωσία της, ξαναφέρνοντας τους βοηθούς του Adam σαν επιζήμιες δυνάμεις που εμποδίζουν την επιτυχία της. Αυτό το φανταστικό επανακάστινγκ δίνει στον Lynch την άδεια να συνδυάσει όλες τις περιέργιές του.


Ο καουμπόι μετατρέπεται σε κρυφή δύναμη με την βαρύτητα που έχει ένας έκπτωτος άγγελος. Ο αυστηρός Ιταλός είναι τώρα ένας μαφιόζος, που απαιτεί ένα αδύνατα τέλειο ποτήρι εσπρέσο. Κι ακόμα και ο Michael Andersonκάνει μια εμφάνιση σαν «κύριος Roque», έναν εγκέφαλο, «δεμένο» σε μία αναπηρική καρέκλα και κλειδωμένος σε έναν υπόγειο θάλαμο, από γυαλί και κόκκινο βελούδο.






Οι εμφανίσεις αυτών των συνωμοτών χτυπούν μία ενοχλητική ισορροπία ανάμεσα στο απαίσιο και την κωμωδία, σπρώχνοντας την φαντασία στην άκρη του σουρεαλισμού, καθώς ασκούν την πίεση τους στον σκηνοθέτη.


Το μόνο φυσιολογικό γεγονός στην μέρα του Adam το λαμβάνουμε από ένα σχόλιο που κρυφάκουσε η Diane, και λέει πως αυτός έπιασε την γυναίκα του να κοιμάται με τον καθαριστή της πισίνας. Αλλά ακόμα και το γεγονός ότι ο εραστής της κυρίας Kesher παίζεται από τον Billy Ray Cyrus προσθέτει ένα στοιχείο προσωρινού σφετερισμού, σαν η Diane να πρόσθετε μία εικόνα ενός μπλε κολάρου, που «μαδήθηκε» από την μουσική της Αμερικάνικης κουλτούρας.



Παρά τους εντυπωσιακούς χαρακτήρες που περιβάλλουν τον Adam, η αληθινή ιστορία περιπλέκεται γύρω απ' τις δύο γυναίκες. Η Betty φτάνει στο σπίτι της «θείας» της, στη SierraBonita. Εκεί γνωρίζει την Κόκο, την μητέρα του Adam, που τώρα παίζει τον ρόλο της ευγενικής, αλλά αδιάκριτης διαχειρίστριας. Με το που μπαίνει στο διαμέρισμα, η Betty τρομάζει όταν ανακαλύπτει την μελαχρινή, με αμνησία στο μπάνιο.


alt


Βλέποντας μία παλιά αφίσα της Rita Heyworthστην Gilda, διαλέγει το όνομα "Rita".


Οι μεταμορφώσεις είναι τώρα ολοκληρωμένες- η Camilla έχει γίνει η μυστηριώδης, αλλά όμορφα εξαρτημένη Ρίτα, η Diane έχει γίνει η ιδανική Betty και ο Adam πρέπει να προσλάβει μια άλλη Camilla Rhodesγια να ευχαριστήσει μια σκιερή σκευωρία.


Είναι αχρείαστο να πούμε ότι η Ρίτα και η Betty τα βρήκαν πολύ εύκολα. Αλλά ακόμα κι αυτή η δυνατή ένωση περιέχει τους καρπούς της ίδιας της της διάλυσης και η απόφασή τους να ανακαλύψουν την πραγματική ταυτότητα της Ρίτα μπορεί να οδηγήσει μόνο σε μία κατεύθυνση.


Σχεδόν αμέσως, στοιχεία της πραγματικότητας εισέρχονται μέσα στο όνειρο, μετατρεπόμενα σε συμβολικές ή φανταστικές φιγούρες.


Καθώς ανοίγει το υψηλά ραμμένο πορτοφόλι της, η Ρίτα, ανακαλύπτουν 50000 δολλάρια σε σωρούς- τα μετρητά που η Diane έδωσε στον εκτελεστή, τώρα ενισχυμένα σε μία άλλη ταινία, σαν να βρήκαν μία μυστήρια κυρία στο διαμέρισμα κάποιου. Αλλά ακόμα πιο σημαντικό, το μπλε κλειδί έκανε επίσης μία μετάβαση, που προκύπτει από τα βάθη του μαύρου πορτοφολιού και με μία λάμψη που μοιάζει με τις ίντριγκες της Σφίγγας.


Όχι πια ένα φτηνό κενό, είναι τώρα ένα στυλιστικό, τριγωνικό ραβδί από οράματα του μέλλοντος. Άλλη μία σημαντική εισβολή συμβαίνει στο Winkie's Diner, όπου σε μία αντανάκλαση καθρέφτη δράσης και αντίδρασης, οι δύο γυναίκες σερβίρονται πρωινό από μία σερβιτόρα, ονόματι Diane.


Όπως ακριβώς και η αφίσα, είναι άλλη μία ηχώ από τον πραγματικό κόσμο, σαν το μυαλό της Diane να προσπαθεί να ελευθερωθεί απ' τις αυταπάτες. Στην πραγματικότητα, το όνομα είναι το πρώτο αληθινό στοιχείο για να λύσουν το μυστήριο- η Ρίτα ξαφνικά θυμάται το όνομα "Diane Selwyn". Θα μπορούσε να είναι το πραγματικό όνομα της Ρίτα; Συμβουλευόμενες τον τηλεφωνικό κατάλογο, ετοιμάζουν σχέδια για να ερευνήσουν. Αυτό ξεκινάει την μία από τις σημαντικότερες αναδρομικές εξετάσεις της ταινίας. Τα κορίτσια τηλεφωνούν στην Diane Selwyn. Αλλά είναι η Betty, και όχι η Ρίτα, που παρατηρεί «Είναι περίεργο να καλείς τον εαυτό σου». Η Ρίτα απαντάει «Ίσως να μην είμαι εγώ». Αλλά το μόνο που παίρνουν είναι μία φωνή στον τηλεφωνητή, μία φωνή την οποία η Ρίτα «γνωρίζει».


alt


alt


Ένα ακόμα πιο δυνατό στοιχείο που δεν είναι όπως φαίνεται έρχεται αργότερα το βράδυ, όταν η Louise Bonner, ένα τρομακτικό μέντιουμ επισκέπτεται την Betty, στην πόρτα της, σαν μία βερσιόν του τέρατος που μιλάει.


Ενημερωμένη από τις πνευματικές της πηγές που λένε πως κάτι δεν πάει καλά στο σπίτι της Ruth, προσπαθεί να ανοίξει το δρόμο της μέσα, όπου φαίνεται να διαισθάνεται πως η Ρίτα είναι κρυμμένη. Όταν η ανιψιά της Ruth λέει στην Louise πως το όνομά της είναι «Betty», η γριά κουνάει το κεφάλι και αναστενάζει. «Όχι, δεν είναι ...»


Όπως ο αναγνώστης στο Jacob'sLadder(«Είσαι ήδη νεκρός!»), το μήνυμά της διαπερνάει την φαντασία με μία απαίσια ανάμνηση της αλήθειας, αλλά η Κόκο οδηγεί αυτή την Κασσάνδρα μακριά, προτού οι προειδοποιήσεις της αποκρυπτογραφηθούν.


Πέρα από την αναζήτηση της ταυτότητας της Ρίτα και την ιστορία του Adam, η φανταστική αφήγηση γίνεται στρόβιλος. Όλα αυτά ενσωματώνουν υλικά από την πραγματική αφήγηση της Diane και, όπως σε ένα όνειρο, οι ταυτότητες αλλάζουν, τα γεγονότα συγχωνεύονται και κάποια στοιχεία δεν οδηγούν πουθενά.


Μία σκηνή νωρίτερα μας δείχνει ένα ζευγάρι από ντετέκτιβ της τηλεόρασης. Αλλά η Diane φαντάζεται πως κυνηγάνε την Ρίτα, ενώ στον πραγματικό κόσμο είναι αυτή που βρίσκεται υπό έρευνα. Μία βίαιη συνεχόμενη σκηνή, αποδεικνύει τον Joe σαν τον εκτελεστή, που επισκέπτεται έναν συνεργό ονόματι Ed στο μουντό γραφείο του. Βρίσκουμε τον Ed στο τέλος της αφήγησης μιας ιστορίας του, σχετικά με ένα «απίστευτο» τρακάρισμα και παρόλο που δεν έχει εξηγηθεί, κι οι δύο γελάνε σαν να είχε γίνει κάτι τρομερά έξυπνο.


Και σε μία απ' τις πιο αξιομνημόνευτες σκηνές της ταινίας, η Betty αποδεικνύεται να είναι καταπληκτική ηθοποιός- η οποία υποθέτω, μας εκπλήσσει μόνο, επειδή δεν είναι η Diane!


Μία σκηνή που ακολουθεί επιτρέπει στην Betty και τον Adamνα ανταλλάξουν κάποιες περίεργες ματιές, ίσως αποκαλύπτοντας ότι η ζήλεια της Diane είναι περισσότερο περιπλεκόμενη και θα φανεί αργότερα. Δεν μιλάνε ποτέ, όμως, καθότι η ξαφνική εμφάνιση της Camilla Rhodesκάνει την Betty να φύγει απροσδόκητα, γρήγορα στο σπίτι της. Ο Adam βλέπει την οντισιόν της Camilla και διατάζει τους συνεργάτες της συνομωσίας: «Αυτό είναι το κορίτσι».


Σύντομα, η Ρίτα και η Betty αποφασίζουν να επισκεφτούν την οικία της Diane Selwyn, η οποία αποδεικνύεται πως είναι ένα διαμέρισμα στην SierraBonita. Μία γειτόνισσα τις βεβαιώνει την υποψία πως η Ρίτα δεν είναι η Diane και τις δείχνει το σωστό σπίτι. Είναι, φυσικά, το πραγματικό σπίτι της Diane Selwyn. Κι έτσι τα δύο κορίτσια ανοίγουν την πόρτα από το όνειρο σε μία μερική πραγματικότητα. Μέσα, βρίσκουν το πτώμα μίας «άγνωστης» ξανθιάς γυναίκας να αποσυντίθεται στο κρεβάτι. Τρομαγμένη, η Ρίτα τρέχει φωνάζοντας έξω απ' το σπίτι.


alt



Ενώ το πτώμα είναι σχεδόν σίγουρο ότι είναι της Diane, αφού είχε αυτοκτονήσει, μπορούμε να παρατηρήσουμε ακόμα ένα σημάδι που η πραγματικότητα του ονείρου ξεφεύγει από την ξύπνια λογική:


πώς θα μπορούσε η Diane να έχει την παραίσθηση του ίδιου του πτώματός της, στην ακριβή θέση που θα βρεθεί αργότερα;


Και πώς θα μπορούσε ο ίδιος της ο θάνατος να είναι ένα μέρος της φανταστικής αφήγησης;


Και συνεχίζεται έτσι. Πάλι, η λουρίδα του Mobius ξεφεύγει από τον έλεγχο μας, αλλά θα το συνειδητοποιήσουμε αυτό μόνο στο τέλος της ταινίας, όταν η ταυτότητα του πτώματος αποκαλύπτεται επιτέλους. Και παρόλα αυτά, ακόμα κι αυτό τίθεται υπό αμφιβολία. Παρόλο που βλέπουμε την Diane να αυτοκτονεί στο κρεβάτι, στον φανταστικό κόσμο, το πτώμα είναι ντυμένο διαφορετικά- έχει τα μαλλιά της Diane, αλλά το μαύρο φόρεμα της Camilla!


Ακόμα, η λουρίδα του Mobiusγ λιστράει, είναι δύο-σε-ένα και υπονοεί την ένωση της Betty/Rita, και τα δύο πλάσματα της ψευδαίσθησης της Diane.


Αυτό θα εξηγούσε επίσης τον λόγο που η Ρίτα έπαθε πανικό βλέποντας το πτώμα: αν το πτώμα είναι ένας συνδυασμός και των δύο πραγματικών θανάτων, οι αισθήσεις της Diane σαν Ρίτα νιώθουν το παρελθόν της Camilla και το μέλλον της Diane.


Συνειδητοποιώντας ότι μπορεί να βρίσκεται σε κίνδυνο, η Ρίτα επιτρέπει στην Betty να κόψει τα μαλλιά της και να τα αντικαταστήσει με μία ξανθιά περούκα. Αυτό θολώνει τις ταυτότητες τους ακόμα περισσότερο, ενισχύοντας την ζήλεια της Diane για την Camilla, στην οποία η βαμπιρική ενοχή της διατάζει να ενωθούν οι δύο σε ένα.


Παρόλα αυτά η μία αισθάνεται έναν βαθύτερο λόγο από την αδρανή επανένωση- γιατί τώρα η Ρίτα επιθυμεί να μοιάζει με το πτώμα; Και γιατί η Μπέτυ βοηθάει σ' αυτό; Θα μπορούσε να είναι αυτό το μυαλό της Diane που προσπαθεί να εξορκίσει την ίδια της την έλλειψη του ξανθού, προσπαθώντας να μετακινήσει τον θάνατό της πάνω στην Ρίτα/Camilla; Δεν θα ήταν αξιαγάπητο αν η Camilla έδινε την ζωή της για την Diane;


Δεν έχει σημασία τι υπόγειοι λόγοι κρύβονται πίσω από την αλλαγή, αλλά η Betty και η Ρίτα τώρα μοιάζουν περισσότερο. Σχεδόν προς έκπληξή μας, η τραυματική μέρα φέρνει τις δύο γυναίκες πιο κοντά κι εκείνο το βράδυ κάνουν έρωτα. Είναι αρκετά τρυφερή στιγμή κι όταν η Bettyρωτάει την Ρίτα αν το έχει ξανακάνει στο παρελθόν, η ερωμένη της απαντάει: «δεν ξέρω». Η Bettyομολογεί ότι είναι ερωτευμένη μαζί της και οι δυο τους ολοκληρώνουν τον έρωτά τους.


alt


alt



Κάτι παραπάνω από μία φοβερά ερωτική σκηνή, είναι το γύρισμα της φανταστικής αφήγησης.


Η Betty έχει ακριβώς αυτό που η ίδια-ή η Diane- θέλει: μία Camillaε λεύθερη από τις εμπειρίες του παρελθόντος, δεκτική στην αγάπη της κι έτοιμη να θυσιαστεί και να απορροφηθεί. Και μάλιστα, το γεγονός ότι αυτή η αφήγηση είναι μία ψευδαίσθηση αμφισβητεί ακόμα κι αυτό, γιατί και η Ρίτα και η Betty είναι «φανταστικές», συμπληρωματικές προβολές του χωρισμένου εαυτού της Diane.


Η ολοκλήρωσή τους δεν είναι απλά ανώμαλη, είναι και αυνανιστική, παραισθητική. Είναι πολύ πιθανόν πως ο οργασμός τους συνυπάρχει μαζί με την αυνανιστική απελευθέρωση που έφτασε η Diane στον πραγματικό κόσμο- μετά από αυτό τον κορυφούμενο «μικρό θάνατο», τα πάντα ξεκινούν να γκρεμίζονται στις ραφές και των δύο κόσμων και το όνειρο διαλύεται από το ισχυρό χέρι της πραγματικότητας.


Λίγο αργότερα που σταμάτησαν να κάνουν έρωτα, η Ρίτα αργά ξυπνάει απ' τον ύπνο της και η λέξη "Silencio" έρχεται στα χείλη της, σαν ραδιοφωνική μετάδοση που ακούγεται από μίλια μακριά. Κι άλλες ισπανικές λέξεις ακολουθούν: «Nohaybanda», δεν υπάρχει μπάντα. (Η Ρίτα μιλάει ισπανικά, γιατί και η Camilla μιλούσε, ένα γεγονός που καθιερώνεται αργότερα στην σκηνή του πάρτι). Ξυπνώντας, η Ρίτα επιμένει να την πάει η Betty κάπου, σε ένα μέρος που φαίνεται να θυμήθηκε στον ύπνο της: στο κλαμπ Silencio.


Παρόλο που οι θεωρίες για το κλαμπ Silencio θα συζητηθούν αργότερα, προς το παρόν λίγα λόγια για τον ρόλο του στην ταινία είναι απαραίτητα.


Το κλαμπ Silencio είναι ένα σουρεαλιστικό καμπαρέ, τοποθετημένο στο βάθος μιας μακριάς αλέας και διαφημίζεται από μια μπλε επιγραφή. Καθισμένες στο θέατρο, η Bettyκαι η Ρίτα παρακολουθούν μια ανησυχητική παράσταση στην οποία ο θάνατος και η μοναξιά είναι βασικές αρχές, η παραίσθηση είναι κράχτης έναντι της πραγματικότητας και το κοινό συνεχώς ξεγελιέται πιστεύοντας πως το ψεύτικο είναι αυθεντικό.


Μετά από μία κίνηση του Μάγου, που κάνει την Betty να αρχίζει να τρέμει ανεξέλεγκτα, η σκηνή πλημμυρίζει από ένα τρεμάμενο, μπλε φως. Το φως χλομιάζει και μία τραγουδίστρια τραγουδάει την ερωτική βερσιόν του τραγουδιού «Crying» του Roy Orbisonστα ισπανικά (Llorando).


alt


alt


alt



Όμως, πριν τελειώσει το τραγούδι, η τραγουδίστρια λιποθυμάει στην σκηνή και καταλαβαίνουμε πως τόση ώρα τραγουδούσε από Playback. Αργά, αλλά εσκεμμένα, η Betty πιάνει την τσάντα της. Εκεί, λες και κατακρημνίστηκε από το μπλε φως, βρίσκεται ένα νέο αντικείμενο: ένα μαλακό, μπλε κουτί με τριγωνική κλειδαριά.


Οι δύο γυναίκες, γυρίζουν βιαστικά στο σπίτι, αλλά όπως η Ρίτα ανακτά το κλειδί της από την ντουλάπα της κρεβατοκάμαρας, ανακαλύπτει πως η Betty έχει εξαφανιστεί. Μόνη της, η Ρίτα βάζει το μπλε κλειδί στην κλειδαριά και το κουτί ανοίγει, αποκαλύπτοντας μόνο ένα μαύρο και άδειο εσωτερικό. Η κάμερα τρέχει προς τα μέσα και περνάει δίπλα, αλλά η Ρίτα έχει εξαφανιστεί. Το κουτί πέφτει στο πάτωμα, πέφτοντας στο σημείο που στεκόταν εκείνη πριν. Το δωμάτιο είναι άδειο.



Κι άλλα περίεργα πράγματα συμβαίνουν καθώς η φαντασία αποσυντίθεται κι έρχεται η πραγματική αφήγηση. Πρώτα, βλέπουμε την θεία Ruth, η οποία υποτίθεται πως είναι νεκρή στον κόσμο της Diane, να επισκέπτεται τον Καναδά σ' αυτόν της Betty. Μπαίνει στο δωμάτιο και φαίνεται προβληματισμένη- και βλέπουμε πως δεν υπάρχει πουθενά το κουτί.


Τότε βλέπουμε όσο μετατρέπεται το δωμάτιο σ' αυτό που έμενε η Diane στην Sierra Bonita, ενώ μετά διστάζει: οι παραισθήσεις τελειώνουν σιγά-σιγά. Αυτό ξανασυμβαίνει, και βλέπουμε μία υγιή Diane να κοιμάται στο κρεβάτι της, ακριβώς στην ίδια θέση όπως το πτώμα της. Ο Καουμπόι ανοίγει την πόρτα και λέει «ομορφούλα, ώρα να ξυπνήσεις». Κοιτάμε ξανά- το σώμα της τώρα έχει πάρει τη μορφή πτώματος και ο καουμπόι φεύγει. Παρατηρούμε το πτώμα της Diane να αλλάζει σε σώμα που κοιμάται και ξυπνάει διστακτικά για να ανοίξει την πόρτα που χτυπάει. Είναι η γειτόνισσά της, που ήρθε να ζητήσει πίσω κάποια πράγματά της. Βρισκόμαστε τώρα στην πραγματική αφήγηση, στο πρωινό που η Diane αυτοκτονεί.


 

Η «ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ»- Η ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΗΣ DIANE/CAMILLA


Το υπόλοιπο της ταινίας έχει να κάνει με τον πραγματικό κόσμο, ουσιαστικά ακολουθώντας την πλοκή που περιγράφεται πιο πάνω στην «Βασική Ιστορία».


Δεν μπορούμε να πούμε πως η ταινία ακολουθεί μόνο την Diane και πως μένει βασισμένη στην αντικειμενική πραγματικότητα. Σε μερικά σημεία ο Lynch επιτρέπει στο όνειρο να εισβάλει, υπενθυμίζοντας μας πως είμαστε ακόμα συνδεδεμένοι με το ασταθές σύμπαν της Diane.


Ακόμα κι αν η Dianeδεν μπορεί να δει το μπλε κουτί και το τέρας, εμείς, σαν παρατηρητές, είμαστε βραβευμένοι με μια πιο προνομιούχα θέα. Ο Lynch αφηγείται αυτό το κομμάτι της ιστορίας χρησιμοποιώντας αρκετά φλασμπακ, που έχουν εισέλθει μέσα στην βασική συνέχεια του ξυπνήματος της Diane και της επιστροφής του τασακιού στην γειτόνισσά της, βλέποντας ένα όραμα της Camilla να φτιάχνει καφέ, να κοιτάει το κλειδί και να αυτοπυρπολείται.


Αυτές οι σκηνές μας μπερδεύουν συχνά, καθώς ο Lynch κάνει μια πονηρή χρήση επαναλαμβανόμενων στοιχείων για να υπονοήσει μία ψεύτικη αίσθηση συνέχειας: τηλέφωνα που χτυπάνε, ποτά στα χέρια και περαστικοί απ' το ένα δωμάτιο στο άλλο, όλοι να φαίνονται να «συνδέουν» μη-παρακείμενες σκηνές.


Ο καλύτερος τρόπος για να ακολουθήσουμε αυτό είναι παρατηρώντας τι φοράει η Diane σε κάθε σκηνή(στο παρόν φοράει πάντα μία βρώμικη ρόμπα) και ρίχνοντας μια ματιά σε σπάνια αντικείμενα στο δωμάτιο της.


Το τελευταίο τέταρτο της ταινίας ξεκινάει με την Diane να ξυπνάει για να χαιρετήσει τον γείτονα της. Βλέπουμε το μπλε κλειδί του εκτελεστή στο τραπέζι της-η Camilla είναι νεκρή. Κουρασμένη και αλλόφρων, η Diane βλέπει ένα ξαφνικό όραμα της Ρίτα/Camillaνα στέκεται στο διαμέρισμά της.


Ξεσπώντας σε δάκρυα, φωνάζει: «Camilla, επέστρεψες». Σταματάει προς στιγμήν, καταλαβαίνοντας πως μόλις τώρα είχε παραίσθηση της ερωμένης της.


(Αυτό είναι πολύ μπερδεμένο γι' αυτούς που βλέπουν την ταινία πρώτη φορά. Όχι μόνο δεν γνωρίζουμε πως η Diane και η Betty είναι το ίδιο πρόσωπο, αλλά έχουμε οδηγηθεί στο να πιστέψουμε πως η Ρίτα και η Camilla Rhodesείναι εντελώς δύο διαφορετικές γυναίκες! Τότε λοιπόν, γιατί αυτή η Diane φωνάζει την Ρίτα μας όπως εκείνη την ξανθιά που έκλεψε τον ρόλο της Betty; Και η Diane είναι πραγματικά η ίδια ηθοποιός που έπαιξε την Betty; Και τι συμβαίνει μ' αυτό το μπλε κλειδί; Ωχ όχι, ο Lynchετοιμάζει κάτι ...)


Αφού ανακτά τις αισθήσεις της, η Dianeξεκινάει να φτιάχνει ένα φλιτζάνι καφέ. Αλλά ένα ξαφνικό φλασμπακ πιάνει απροετοίμαστο τον θεατή και τώρα βρισκόμαστε στο παρελθόν, το φλιτζάνι του καφέ μετατρέπεται σε ποτήρι ουίσκι. Η Camilla είναι ξαπλωμένη γυμνή στον καναπέ της Diane και αφήνει το ποτήρι της δίπλα στο τασάκι της γειτόνισσας. Η Diane ξεκινάει τα ερωτικά παιχνίδια. Παρόλο που η Camilla φαίνεται να το απολαμβάνει, μετά από μερικά δευτερόλεπτα σπρώχνει πίσω την ερωμένη της. Παρόλη την δυσαρέσκεια της Diane, η Camilla επιμένει πως «δεν πρέπει να το συνεχίσουν άλλο αυτό».

alt



Ετοιμαζόμαστε να μάθουμε γιατί η Camilla άλλαξε τα συναισθήματα της προς εκείνη. Μετά την σκηνή του καναπέ, βρισκόμαστε στο στούντιο της ταινίας του Adam, όπου πρωταγωνιστεί η Camilla και η Diane έχει ένα μικρό ρόλο. Διώχνοντας τους πάντες απ' την σκηνή, καλούν την Diane να δει την Camilla και τον Adam να κάνουν πρόβα μια σκηνή, που φιλιούνται.


Δεν χρειάζεται να πούμε πως ταπεινώνεται. Μετά, η Camilla πάει στο σπίτι της Diane για να εξηγήσει, όμως εκείνη την διώχνει και επιστρέφει στον καναπέ της, όπου αυνανίζεται λυπημένη. Σταματάει όταν χτυπάει το τηλέφωνο.


alt



Μετά από αυτό ακολουθεί ακόμα ένα φλασμπακ, συνδεόμενο ρευστά με την προηγούμενη σκηνή, ενός τηλεφώνου που χτυπά. (πρέπει να σημειώσουμε πάλι πως η Diane είναι ντυμένη διαφορετικά)


Τώρα βρισκόμαστε στην σκηνή μετά τον αυνανισμό. Ίσως την ίδια μέρα, αλλά πιθανότατα βδομάδες αργότερα. Αυτό είναι το κρίσιμο φλασμπακ, το κλειδί όλης της ταινίας: το ταξίδι με την λιμουζίνα της Diane στο MulhollandDrive και η επόμενη ταπείνωση της στο πάρτι του Adam.


Σ' αυτό το κρίσιμο σημείο, μαθαίνουμε την αληθινή ιστορία της Diane, συναντάμε τους περισσότερους ανθρώπους που χρησιμοποιεί στην φαντασία της και γινόμαστε μάρτυρες της συναισθηματικής καταστροφής της, που έχει σαν αποτέλεσμα την απόφασή της να σκοτώσει την Camilla.


Αφού βλέπουμε την Diane να καταρρέει στο πάρτι, φεύγουμε γρήγορα για το Winkie'sDiner, όπου η Diane προσλαμβάνει τον εκτελεστή, γνωρίζει μία σερβιτόρα που την λένε Bettyκαι ανταλλάσει ματιές με αυτό το μέντιουμ.


Εδώ είναι το σημείο που η Diane παίρνει αποφάσεις που θα την αναγκάσουν να καταστέλλει συντριπτικά αισθήματα ενοχής και απώλειας. Εδώ είναι που η Diane δημιουργεί το τέρας, το μπλε κουτί και τις δικές της βασανιστικές ενοχές.


Για να υπογραμμίσω αυτό, ο Lynch φεύγει από την πραγματική αφήγηση σ' αυτό το σημείο για να μας πάει έξω από το Winkie'sDiner. Βλέπουμε το τέρας, τώρα απογυμνωμένο από την γκλαμουριά του ονείρου και να μοιάζει βρώμικο. Βάζει το μπλε κουτί μέσα σε μία τσάντα. Τότε βλέπουμε τους παππούδες της Diane, μανιακούς, να ξεκινούν την αποστολή τους.



Τελικά, επιστρέφουμε στο παρόν. Τυλιγμένη στην ρόμπα της, η Diane κάθεται και βλέπει το μπλε κλειδί, τρεμάμενη λίγο, όπως έτρεμε στο Κλαμπ Silencio κατά τη διάρκεια του χειροκροτήματος.  


Τρομαγμένη από ένα άγριο σφυροκόπημα στην πόρτα, η Diane παρακολουθεί τρομαγμένη την σκηνή που οι παππούδες της γλιστράνε κάτω απ' την πόρτα σαν μινιατούρες και επεκτείνονται σε μέγεθος, ένα ζευγάρι από τρομακτικά τέρατα, που την κυνηγάνε ως την κρεβατοκάμαρα.


Πέφτει πάνω στο κρεβάτι, ανοίγει το συρτάρι της, από όπου βγάζει ένα όπλο και αυτοπυροβολείται στο στόμα. Όμως, βλέπουμε επίσης μία αναλαμπή από κάτι που βρίσκεται μέσα στο συρτάρι-το μπλε κουτί;


Τώρα πια γνωρίζουμε την θέση του πτώματός της και το βλέπουμε, καθώς το δωμάτιο πλημμυρίζει από καπνό και μπλε φως. Εν συντομία βλέπουμε το αινιγματικό πρόσωπο του τέρατος, μετά μία εικόνα της ευτυχισμένης Dianeκαι της Camillaνα στροβιλίζονται σε μια ονειρικό έκδοση του Λος Άντζελες. Η σκηνή μετατρέπεται στην τρεμουλιασμένη σκηνή στο Κλαμπ Silencio, όπου μία άσχημη, γριά γυναίκα με εφιαλτικά μπλε μαλλιά ψιθυρίζει «Silencio».



 

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΜΠΛΕ ΚΟΣΜΟ: ΤΟ ΚΟΥΤΙ, ΤΟ ΤΕΡΑΣ, ΤΟ ΓΕΡΙΚΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΑΜΠ

SILENCIO


Φυσικά, το μπλε κουτί είναι ένα απ' τα μεγαλύτερα μυστήρια της ταινίας και υπάρχουν πολλές θεωρίες που αφορούν την φύση του.


Πρώτα από όλα, νομίζω πως το κουτί έχει πολλές, συνδεδεμένες σημασίες και δεν είναι απαραίτητο να το περιορίσουμε σε μία.


Πιστεύω επίσης πως το κουτί, το τέρας, οι συρρικνωμένοι παππούδες της Dianeκαι το Κλαμπ Silencioσχετίζονται όλα μαζί και φτιάχνουν ένα σύστημα, όπως το σύστημα του Id(Αυτό)-superego(Υπερεγώ)-ego(Εγώ) και τα συλλογικά ασυναίσθητα αντίστοιχα.



Ένα απ' τα πιο βασικά του στοιχεία, είναι το ότι το μπλε κουτί αντιπροσωπεύει τις αναμνήσεις που έχουν κατασταλεί και την συνειδητοποίηση της πραγματικότητας πως η Dianeπρέπει να τα διώξει μακριά για να κατασκευάσει τον φανταστικό κόσμο της.


«Εγγεγραμμένη» με τον θάνατο της Camilla, έχει καλέσει στην ύπαρξη όταν η Diane δίνει τη διαταγή για το χτύπημα, μία απάντηση στην δική της ερώτηση, «τι ανοίγει το κουτί;». Ενσαρκωμένοι επίσης σ' αυτό το σημείο είναι και το τέρας με τους παππούδες της. Το τέρας αντιπροσωπεύει τον παραμορφωμένο εαυτό της (το διαλυμένο εγώ της) και φαίνεται να αλλάζει εμφάνιση κάθε φορά που το βλέπουμε. Όπως στην εικόνα του DorianGray, όταν η Dianeγίνεται πιο αγνή και όμορφη όπως η Bettyστην φανταστική αφήγηση, το τέρας γίνεται από έναν δυστυχισμένο άστεγο, σε μία απαίσια γριά.


Το τέρας όμως δεν είναι αποκλειστικά μία φιγούρα του κακού. Λειτουργεί και ως μία διαβρωτική δύναμη δικαιοσύνης στην οποία η ίδια η Dianeπροσπαθεί να διαλύσει την φαντασία της και να συνειδητοποιήσει την αλήθεια. Είναι το τέρας που πακετάρει το μπλε κουτί σε μια καφέ, χάρτινη σακούλα και μετά στην λεία, μαύρη τσάντα. Από αυτήν την τσάντα προκύπτουν επίσης οι παππούδες-βασανιστές, που μεταμορφώνονται από γενναιόδωρους προστάτες της αθωότητας, σε μανιακούς, εξοπλισμένους με τα νύχια της ενοχής. Μικροσκοπικοί και κακόκεφοι αρχικά, θα μεγαλώσουν σε ανάστημα όπως η φωνή της συνείδησης, τελικά συντρίβοντας την Dianeκαι οδηγώντας την στην αυτοκτονία.



Σε ένα μυθικό επίπεδο, το μπλε κουτί φυσικά μας θυμίζει το κουτί της Πανδώρας, με τους κινδύνους που κρύβονται αν ανοιχτεί, περιορισμένους στην καταστροφή του προσωπικού «σύμπαντος» της Diane. Και φυσικά, μία σεξουαλική ένωση βρίσκεται επίσης μέσα στο κουτί-άλλωστε, μία απ' τις πηγές του θυμού της Dianeείναι η ερωτική και η ρομαντική μη πληρότητα και μέρος της φαντασίας της μπορεί να απελευθερωθεί κατά την διάρκεια του αυνανισμού.



Έτσι λοιπόν, γιατί το κουτί εμφανίζεται μέσα στην τσάντα, στο Κλαμπ Silencio;



Για να απαντήσουμε σ' αυτή την ερώτηση, κάποιος πρέπει να καταλάβει την φύση του Κλαμπ Silencioκαι, όπως το κουτί, περιέχει κι αυτό πολλές μεταφορικές έννοιες.


Αρχικά, η ίδια του η ύπαρξη σαν νυχτερινό καμπαρέ επικαλείται έναν «οικοδεσπότη» εγκόσμιας ένωσης: είναι θέατρο, μέρος που γίνονται παραστάσεις, κάπως δυσάρεστος δεσμός πόθου και παραίσθησης. Κανείς εκεί δεν φαίνεται απόλυτα χαρούμενος:


το Silencioείναι ένα σπίτι για ραγισμένες καρδιές, άυπνους «ναυαγούς» και πρόσφυγες της ηρεμίας του ύπνου. Το Κλαμπ Silencioδεν χρειάζεται διαφήμιση- οι προστάτες του ξυπνούν στην μέση της νύχτας και ξέρουν πού θα πάνε. Αλλά ενώ ένα κανονικό καμπαρέ αναπτύσσεται με διαπραγματεύσιμες ψευδαισθήσεις, το Κλαμπ Silencioεπιθυμεί να φωτίσει το μπέρδεμα μεταξύ της πραγματικότητας και της αντίληψης και να εκθέσει την θεατρική υποκρισία.


Σε ένα σημείο, ο Μάγος του ανακοινώνει «Είναι ... αυταπάτη, ψευδαίσθηση. Ακούστε!» και ξεκινάει το χειροκρότημα. Η Dianeαρχίζει να τρέμει ανεξέλεγκτα, λες και οι ψευδαισθήσεις της ανετράπησαν από τις λέξεις του δημιουργού. Ο Μάγος εξαφανίζεται και η σκηνή «καίγεται» από ένα υγρό, μπλε φως, το τετραγωνικό σχήμα της προσφέρει μία ομοιότητα με ένα γυαλιστερό, μπλε κουτί. Πράγματι, σ' αυτό το σημείο το κουτί πιθανότατα φανερώνεται στην τσάντα της Diane, αλλά δεν έχει συνειδητοποιήσει ακόμα το εξής: βρέθηκε εκτεθειμένη, το παιχνίδι ξεκίνησε κι από αυτό το σημείο, δεν μπορεί πια να βρει καταφύγιο στην παραίσθηση.


Η RebekahDelRioέρχεται στη σκηνή, η Bettyκρατιέται απ' τη Ρίτα για μία τελευταία φορά, σαν να αφήνονται ελεύθερες στο συγκινητικό τραγούδι (Crying), με τους κατάλληλους και πονεμένους στίχους, ντυμένους στα ισπανικά. Μα, φυσικά, ακόμα κι αυτό είναι ένα ψέμα.


Όταν η τραγουδίστρια καταρρέει και ο δίσκος συνεχίζει να παίζει, η Bettyξέρει τι πρέπει να κάνει και πιάνει την τσάντα της. Εκεί, στο μαύρο, μητρικό βάθος της βρίσκει το μπλε κουτί, που θα είναι η ανατροπή της. Τώρα που έχει επιτύχει τον πόθο της για την ένωση με την Ρίτα/ Camilla, η φαντασία της δεν μπορεί να την στηρίξει άλλο και η ουσιαστική κοιλότητα της είναι εκτεθειμένη πια: nohaybanda(δεν υπάρχει ορχήστρα). Πηγαίνοντάς το σπίτι, η Dianeεπιτρέπει στην «Ρίτα» να βάλει το κλειδί και αρνείται την ύπαρξή της-άλλωστε, το κλειδί πάντα περιείχε μέσα τον θάνατο της Camilla. Η φαντασία τελείωσε και ό,τι έχει απομείνει είναι η συνειδητοποίηση του τρόμου και η χλευαστική αναζήτηση των μανιών.



alt


Με κάποιο τρόπο, το Silencioμπορεί να ιδωθεί σαν το μπλε κουτί, πιο μεγάλο. Εκεί που το μπλε κουτί αντιπροσωπεύει τις εύθραυστες ψευδαισθήσεις της Diane, το Κλαμπ καλύπτει ολόκληρο τον κόσμο- ή στο τέλος μόνο, την ίδια την ταινία.


Ο Lynch, ο καλλιτέχνης που παίζει με το κοινό του, μας υπενθυμίζει πως ακόμα κι αυτό που βλέπουμε είναι ένας αντικατοπτρισμός ήχου και εικόνας.


Ακόμα και αν ο Μάγος μας πληροφόρησε ότι η ορχήστρα δεν υπάρχει και ό,τι ακούμε είναι από δίσκο, σαν την Bettyκαι τη Ρίτα, παραπλανηθήκαμε από το πάθος και την ένταση της τραγουδίστριας, ξεχνώντας πολύ εύκολα πως είναι μόνο playback.


Όταν πέφτει στην σκηνή, είμαστε κι εμείς τρομαγμένοι, όπως το κοινό της- τρομαγμένοι, και για βλακώδες λόγο, επειδή επιτρέψαμε στους εαυτούς μας να εξαπατηθούν, ήμασταν πρόθυμοι συμμετέχοντες στην ίδια μας την εξαπάτηση.


Επίσης μας φέρνει και την βαθύτερη εξαπάτηση της ταινίας: nohaybanda. Κι έτσι ο Lynchδιαλέγει αυτό τον επίλογο, αυτή τη ρήξη στην αναστολή της δυσπιστίας και την κάμπτει στην τέχνη του: βλέπουμε την Bettyνα παίρνει στην κατοχή της το κουτί με την γνώση μας να έχει αλλάξει και το δέρμα μας να έχει παγώσει.


Το Κλαμπ Silencioέχει ακόμα ένα αίνιγμα να θέσει-την γυναίκα με τα μπλε μαλλιά. Σε απόσταση από το «κουτί» της στην σκηνή, κάθεται ήσυχα, αλλά αυταρχικά, βαμμένη εκτυφλωτικά και «στεφανωμένη» από ένα περίεργο κεφάλι και έντονα, μπλε μαλλιά.


Ενώ ούτε η παρουσία της ούτε ο στόχος της δεν εξηγούνται ποτέ, ο μικρός διάλογος που έχει φέρνει την ταινία σε ένα σημείο. Μπορεί να είναι η ερωμένη του Κλαμπ, μπορεί να είναι μία ευνοημένη προστάτιδα του, ή μπορεί να είναι μία ιδανική μορφή του τέρατος- ειδικά αν δούμε το τέρας σαν υπουργό μυστικών, που λειτουργεί σαν ανελέητο πράκτορα της πραγματικότητας.


Αν το Κλαμπ είναι η παγκόσμια εικόνα του προσωπικού κουτιού της Diane, η κυρία με το μπλε μαλλί θα μπορούσε να είναι η Βασίλισσα των Τεράτων. Εξάλλου, και η γυναίκα και το τέρας ξαναεμφανίζονται στα τελευταία λεπτά της ταινίας.


Πρώτα βλέπουμε το τέρας, το πρόσωπό του να αιωρείται πάνω απ' το αχνιστό κρεβάτι της Diane. Ο όρθιος στύλος του κρεβατιού είναι ορατός στην αστραφτερή μπλε ομίχλη δίνει στην όλη σκηνή μία ομοιότητα με την σκηνή του Κλαμπ Silencio, όπου το κάθετο μικρόφωνο φαινόταν στο λαμπερό, μπλε φως. Ενώ αυτή η ομοιότητα ενισχύεται από την εμφάνιση της πραγματικής σκηνής, βλέπουμε ξανά την Γυναίκα με τα μπλε μαλλιά, να στέκεται πάνω απ' την εικόνα και να ψιθυρίζει το μοναδικό ξόρκι της: «Silencio».



Μία προκλητική λέξη για να τελειώσω, όπως το κοινό του MulhollandDriveθα κλίσει σε οτιδήποτε άλλο εκτός από ησυχία όπως φεύγουν απ' το σινεμά!


Ίσως, όπως πρότειναν κάποιοι θεατές, δεν είναι περάτωση, αλλά μία αρχή, μία διαταγή: ησυχία- η κουρτίνα ετοιμάζεται να πέσει στο πραγματικό έργο. Αλλά ακόμα κι έτσι, είναι η τελευταία λέξη που εμείς, οι θεατές, ακούμε.


Και είναι επιπλέον περίπλοκα συνδεδεμένη μ' αυτό που συνέβαινε πριν. Όπως ακριβώς πολλοί «δύσκολοι» καλλιτέχνες, ο Lynchείναι πολύ διστακτικός για να συζητήσει την δουλειά του.


Ίσως το «Silencio» να μην είναι μόνο ένα καλλιτεχνικό σχόλιο, αλλά και μία εισαγωγή, που αντηχεί τις πολλές μυστικές πεποιθήσεις, που έχουν σχέση με την ησυχία με σοφία και κατανόηση.


Ο Lynchμπορεί να υπονοεί πως το MulhollandDriveθα πρέπει να πρώτα να επιτραπεί να εγκατασταθεί στον υποσυνείδητο κόσμο των ονείρων, όπου το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας ανήκει και που βρίσκει ένα θαυμάσιο είδος αρμονίας.


Άλλωστε, ακόμα κι αν ο πυρήνας της ταινίας αντιστέκεται στην λογική διείσδυση, μπορεί ακόμα να έχει νόημα. Το αίνιγμά της κρατάει μία αόριστη αλήθεια στον λογικό νου και παρόλα αυτά, έχει νόημα μέσα στην σφαίρα της συναισθηματικής και πνευματικής εμπειρίας. Για να επιστρέψουμε σε παλιά παραδείγματα, σκεφτείτε το ρίγος που μας έδωσε η εμπειρία της λωρίδας του Mobius, την κατάπληξη που ήμασταν απορροφημένοι στο χαρτί του Escher, ή την χαρά που νιώσαμε διαβάζοντας δυνατά το FinnegansWake.


Ενώ οι συνεχείς προβολές και οι προσεκτικές αναλύσεις αποκαλύπτουν ένα εκπληκτικό ποσοστό δομής και συνεκτικότητας, σημεία του παραμένουν παράδοξα και είμαι ικανοποιημένος που τα αφήνω να παραμείνουν έτσι. Σαν μία άλλη διάσημα αόριστα δουλειά που ολοκληρώθηκε, «Τα υπόλοιπα είναι σιωπή».

 


**Θέλω ιδιαίτερα να ευχαριστήσω τη μεγάλη μου κόρη ΕΥΑ για τις μεταφράσεις-απόδοση στα Ελληνικά του κειμένου Ανάλυσης της ταινίας συμβάλλοντας αποφασιστικά για το στήσιμο αυτής εδώ της παρουσίασης**









Ένα εκπληκτικό βίντεο με τίτλο:  DIANA & CAMILLA'S THEME



ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ της ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

Αγαπητές Φίλες και Φίλοι

σειρά έχει σήμερα να συνεχίσουμε τον περίπατό μας στο μαγικό κόσμο των

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΦΕΣΤΙΒΑΛ.

Θα ταξιδέψουμε σήμερα πέρα στην Άπω Ανατολή, σε δύο μεγάλα και σημαντικά Κινηματογραφικά Φεστιβαλικά δρώμενα, με μεγάλη σημασία στο χώρο του Διεθνούς Κινηματογράφου.


HONG KONG INTERNATIONAL FILM FESTIVAL

TAIPEI GOLDEN HORSE FILM FESTIVAL and AWARDS

Δύο πολύ σημαντικές διοργανώσεις, που διοργανώνονται σε δύο διαφορετικούς κρατικούς κόσμους οντότητες,

στην Λ.Δ. της ΚΙΝΑΣ και στην TAIWAN

Δύο κρατικές οντότητες που τις χωρίζει άβυσσος σε Ιστορία και αντιπαλότητα αλλά της ενώνει η Τέχνη και στη συγκεκριμένη περίπτωση ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ


Ας ξεκινήσουμε λοιπόν το Κινηματογραφικό μας Ταξίδι στην ΑΣΙΑ και αναλυτικά στα δύο αυτά ΦΕΣΤΙΒΑΛ.
alt
HONG KONG INTERNATIONAL FILM FESTIVAL

Η Μεγάλη αυτή διοργάνωση αποτελεί, πέραν των άλλων και μια πλατφόρμα για σκηνοθέτες, δημιουργούς, αλλά και όλους τους συντελεστές του Κινηματογράφου.
Σκοπος της είναι να προωθήσει αυτό το είδος της δουλειάς.
Διοργανώνονται ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ, ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ, ΕΚΘΕΣΕΙΣ, ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ καθώς φυσικά και ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ.
Η Διοργάνωση στοχεύει στην ανάδειξη νέων ταλέντων στο χώρο της 7ης Τέχνης και φυσικά έχει σημείο και τόπο αναφοράς την ΚΙΝΑ και το χώρο της ΑΣΙΑΣ.

alt

Η ΙΣΤΟΡΙΑ της ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ

Το ΦΕΣΤΙΒΑΛ ξεκίνησε στην πρώτη του μορφή από το ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΟΛΗΣ του HONG KONG στα 1977 και μέχρι το 2001 την διοργάνωση την είχε το LEISURE AND CULTURAL SERVICES DEPARTEMENT.
Από το 2002 έως και το 2004 είχαμε το HONG KONG ARTS DEVELEPOMENT COUNCIL που ανέλαβε τη διοργάνωση.

Η ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ

Στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ παίρνουν κάθε χρόνο μέρος γύρω στις 300 ταινίες κατά Μ.Ο. από 50 χώρες του κόσμου.
Η Διοργάνωση με τις προβολές γίνεται σε 11 ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ στο HONG KONG.
Ένα πλήθος γύρω στα 580.000 άτομα, τα τελευταία χρόνια παρακολουθούν τις εκδηλώσεις, τις οποίες στηρίζουν γύρω στους 4.500 επαγγελματίες.

Οι νέες παραγωγές θεωρούντα GALA ΠΡΕΜΙΕΡΕΣ με την παρουσίαση των συντελεστών.
Η Διοργανώτρια αρχή έχει 300 περίπου διαπιστεύσεις δημοσιογράφων απεσταλμένων και το ΦΕΣΤΙΒΑΛ έχει ήδη κλείσει ένα κύκλο 33 ετών ζωής.

alt


ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ των ΒΡΑΒΕΥΣΕΩΝ


Υπάρχουν Πέντε μεγάλες κατηγορίες στη διοργάνωση:

  1. ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΑΣΙΑΣ
  2. ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ DOCUMENTARIES
  3. FIPRESCI AWARDS
  4. SIGNIS AWARDS
  5. ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ ΜΙΚΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΤΑΙΝΙΩΝ
alt

ΟΙ ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ

Διοργανώτρια αρχή του Φεστιβάλ είναι η
HONG KONG INTERNATIONAL FILM FESTIVAL SOCIETY  (HKIFFS)
μια χαρισματική, μη κερδοσκοπική, μη Κυβερνητική οργάνωση φορέας, με σκοπό την ανακάλυψη και την προώθηση της δημιουργικότητας της τέχνης του Κινηματογράφου.
Επίσης στοχεύει στην διαχρονική προβολή του ΚΙΝΕΖΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ και να δώσει στο κόσμο αξιόλογες ταινίες από όλο το κόσμο, εμπλουτίζοντας έτσι και την Καλλιτεχνική ζωή στο HONG KONG

 Για αυτό το λόγο διοργανώνονται ετήσια, 3 εκδηλώσεις το ΜΑΡΤΗ και τον ΑΠΡΙΛΗ.

  • THE HONG KONG INTERNATIONAL FILM FESTIVAL (HKIFF)
  • THE HONG KONG ASIA FILM FINANCING FORUM (HAF)
  • ASIAN FILM AWARDS (AFA)

alt

alt

alt



GOLDEN HORSE FILM FESTIVAL AND AWARDS

alt

Η Διοργάνωση αυτή στην "άλλη" Κίνα, στο αποκομμένο μέρος της, την TAIWAN, ξεκίνησε το 1962, από το Γραφείο πληροφοριών της Κυβέρνησης.
Η Διοργάνωση είναι ετήσια και γίνεται στην TAIPEI τον ΝΟΕΜΒΡΗ και ΔΕΚΕΜΒΡΗ.

Και το ΦΕΣΤΙΒΑΛ αυτό έχει μεγάλη φήμη, σημαντικότητα, αναγνωρισιμότητα στον Παγκόσμιο Κινηματογράφο και κύρια στην ανάδειξη προώθηση του ΚΙΝΕΖΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ.


alt

Το ΒΡΑΒΕΙΟ της ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ είναι το
ΧΡΥΣΟ ΑΛΟΓΟ
το οποίο απονέμεται στο τέλος μιας ΜΗΝΙΑΙΑΣ διαδικασίας εκδηλώσεων, προβολών πάνω στα υποψήφια φιλμς.
Η Πλειοψηφία των βραβευθέντων δημιουργών και παραγωγών, στα πλαίσια της λογικής στήριξης της τοπικής κουλτούρας είναι παραγωγές Ασιατικές. Η Περίοδος υποβολής των έργων κλείνει κάθε ΑΥΓΟΥΣΤΟ, ανακοινώνονται οι ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ τον ΟΚΤΩΒΡΗ και η διαδικασία της απονομής γίνεται ΝΟΕΜΒΡΗ-ΔΕΚΕΜΒΡΗ κάθε έτους.

Το ξεκίνημα έγινε τον ΜΑΗ 1962 με την πρώτη διοργάνωση στο όνομα:
"MANDARIN FILM AWARD REGULATION OF 1962 YEAR"
Το όνομα "ΧΡΥΣΟ ΑΛΟΓΟ" προήλθε από τα Νησιά KINMEN & MATSU

Από το 1996, στα πλαίσια της σύσφιξης των σχέσεων της TAIWAN με την ΚΙΝΑ επετράπη να μετέχουν στη διοργάνωση υποψηφιότητες και δημιουργίες από την ΚΙΝΑ.


alt


Κατά τη διάρκεια των πρώτων 14 εκδηλώσεων του Φεστιβαλ δεν υπήρχαν καλεσμένοι στην διοργάνωση.

Από την 15η όμως επέτειο, οι Πύλες άρχισαν να ανοίγουν στον υπόλοιπο Κινηματογραφικό κόσμο. Έτσι είχαμε και τις πρώτες αφίξεις ανθρώπων του Κινηματογράφου.


Στις ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ των ΒΡΑΒΕΥΣΕΩΝ


υπάρχουν ΟΛΑ τα είδη της Κινηματογραφικής τέχνης χωρίς καμία εξαίρεση:

Εκτός των κλασικών βραβείων υπάρχει το ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΞΕΝΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ καθώς και ειδική αναφορά στο ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΟΙΝΟΥ


alt


alt

Αυτά λοιπόν είναι ΔΥΟ σημαντικά και ΜΕΓΑΛΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

της ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΗΣ με τη δική τους αξία και συμβολή στον ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ και τις διοργανώσεις του, ειδικά σε μια Ήπειρο, την ΑΣΙΑ, με μεγάλη συμβολή στη δική της Κινηματογραφική Τέχνη.




ADRIAN LYNE: *ΕΝΝΙΑΜΙΣΗ ΒΔΟΜΑΔΕΣ* Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Από την ....σκληρότητα του QUENTIN TARANTINO φίλες και φίλοι

θαρρώ είναι όμορφο να περάσουμε σε κάτι εντελώς διαφορετικό.

Στα πλαίσια της παρουσίασής μας στο ΦΙΛμ της ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

θα περάσουμε σε κάτι ΕΡΩΤΙΚΟ, ΕΝΤΟΝΑ ΑΙΣΘΗΣΙΑΚΟ και συνάμα ΔΡΑΜΑΤΙΚΟ.


Σας παρουσιάζουμε σήμερα το ΕΡΩΤΙΚΟ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟ ΔΡΑΜΑ του


ADRIAN LYNE


"ΕΝΝΙΑΜΙΣΗ ΒΔΟΜΑΔΕΣ"


9 1/2 WEEKS


alt

ΠΡΕΜΙΕΡΑ:  21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1986  (ΗΠΑ)

Ο ADRIAN LYNE στήνει μια έντονη αισθησιακή και ερωτική Ιστορία μεταξύ μιας Γυναίκας, που δουλεύει σε μια Gallery Τέχνης και ενός εντυπωσιακού Άντρα.
Δεν γνωρίζει πολλά για τον άνθρωπο που μοιράζεται απίστευτα έντονες ερωτικές στιγμές, που την απελευθερώνει ερωτικά σαν άνθρωπο και σαν Γυναίκα με επίκεντρο τον έρωτα αλλά όταν τα πράγματα αρχίζουν να αναζητούν περισσότερα για τη ζωή του τότε η σχέση τους αρχίζει και περιπλέκεται.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Σεναριο:  ZALMAN KING (Άγρια ορχιδέα), SARAH KERNOCHAN

Σκηνοθεσία:  ADRIAN LYNE

alt

Κόστος παραγωγής:  17 εκατομ. δολλάρια

ΜΟΥΣΙΚΗ:  TOM CARLIN, JACK NITZSCHE
ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ:  BOBBIE READ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΗ:  PETER BIZIOU

alt

ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΡΟΛΟΙ

KIM BASINGER στο ρόλο της ELIZABETH

MICKEY ROURKE στο ρόλο του JOHN

MARGARET WHITTON στο ρόλο της MOLLY

DAVID MARGULIES στο ρόλο του HARVEY

CHRISTINE BARANKSI στο ρόλο της THEA

KAREN YOUNG στο ρόλο της SUE


Η συγγραφέας ELIZABETH MCNEILL μεταφέρει στο ομώνυμο Βιβλίο της τη «σπουδή» της Ηρωίδας της (φέρει το ίδιο όνομα με το δικό της ...) πάνω στον Έρωτα όπως τον βιώνει σε μια Παράξενη, Ισοπεδωτική, Μυστηριώδη Ερωτική συνύπαρξη με τον κεντρικό ήρωα της ιστορίας.

 


Ο Σκηνοθέτης της Ταινίας, ο Βρετανός ADRIAN LYNE, δίνει στις «9 1/2 Βδομάδες», τη 2η κατά σειρά ταινία του. Η πρώτη του δημιουργία ήταν το Αισθαντικό και γλυκύτατο "FLASHDANCE" (1983) με την αξέχαστη μουσική του GIORGIO MORODER.

Ο σκηνοθέτης συνέχισε το σπουδαίο του έργο, πάντα στο κλίμα του Ερωτικού και Αισθησιακού Κινηματογράφου, δίνοντας τα:

«ΟΛΕΘΡΙΑ ΣΧΕΣΗ» (198Cool

«ΞΥΠΝΗΜΑ στον ΕΦΙΑΛΤΗ» (1990)

«ΛΟΛΙΤΑ» (1997) και τέλος την

«ΑΠΙΣΤΗ» (2002)

alt


ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ: ΑΝΑΛΥΣΗ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Η προβολή του σχετικού θέματος, μια δηλαδή ερωτική σχέση ενός ζευγαριού, βασισμένη απόλυτα και ολοκληρωτικά στην «αποθέωση» της Σεξουαλικής Εμπειρίας και την Αναζήτηση της απόλυτης Ηδονής, προκάλεσε  όταν πρωτοπροβλήθηκε τόσο για το θέμα όσο και για τις ιδιαίτερα τολμηρές ερωτικές σκηνές, οι οποίες έβαζαν την αποθέωση της Ερωτικής Ηδονής στο Επίκεντρο του θέματος. Μεγάλο μέρος από το Υλικό της ταινίας, αναγκαστικά οδηγήθηκε σε ΠΕΡΙΚΟΠΗ καθώς οι σκηνές ξεπερνούσαν το «κοινά αποδεκτό» για την εποχή Σεξουαλικό θέμα. Exclamation mark

 

Μια πανέμορφη και γοητευτική Υπάλληλος μιας Γκαλερί, έχοντας βγει από ένα σύντομο Γάμο, η ELIZABETH (την υποδύεται η πανέμορφη και εκρηκτική Αμερικανίδα, KIM BASINGER, στα 33 της τότε χρόνια ...), συναντά περιστασιακά έναν Γοητευτικό νεαρό μικρό επιχειρηματία, τον JOHN (τον υποδύεται ο Αμερικάνος τότε star MICKEY ROURKE, στα 30 του τότε χρόνια ...).

 

Η έλξη τους οδηγεί σε μια σχέση θυελλώδη, απίστευτα αισθησιακή, έντονη και απόλυτη χωρίς κανένα συμβιβασμό και όριο.

 
Στο πρώτο μέρος της ταινίας, το ζευγάρι, με την καθοδήγηση του John, βιώνει την αναζήτηση της απόλυτης Ηδονής, στα πλαίσια μιας λαμπερής Ερωτικής συνύπαρξης, όπου τα δύο κορμιά «χορεύουν» στην κυριολεξία έναν εκφραστικότατο «χορό» αισθήσεων, απόλαυσης, ηδονών και έντασης. (Έχει αφήσει «εποχή» στον Κινηματογράφο η χαρακτηριστική σκηνή του αισθησιακού στριπ-τηζ της KimBasinger υπό τον ήχο της μουσικής του JoeCocker ...!!!)

 

Η ELIZABETH δεν γνωρίζει το παραμικρό για τον φλογερό εραστή της, παρά μόνο το όνομά του καθώς εκείνος αρνείται πεισματικά να της δώσει στοιχεία για το πρόσωπό του, τονίζοντας τη σημασία Μονάχα της ερωτικής τους συνύπαρξης. Δεν υπάρχει κανένα «ρομάντζο», δεν υπάρχει εξ αρχής «πνευματική επαφή» παρά μονάχα ερωτικό ένστικτο. Δεν την δεσμεύει στην προσωπική της ζωή, δεν τις υπαγορεύει όρους ή περιορισμούς. Δεν ζητά τίποτα από εκείνη παρά μόνο το κορμί της για να την «ταξιδέψει» σε ανεξερεύνητα ηδονικά «μονοπάτια» ...

 

Και εκεί ο χαρακτήρας του Ερωτικού αυτού Φιλμ, σπουδής πάνω στην Ερωτική συνύπαρξη, ντύνεται στα χαρακτηριστικά του ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΘΡΙΛΕΡ. Το «άγνωστο», το «παράξενο», το «ανώνυμο» και «κρυφό» του γοητευτικού εραστή έρχεται να ΤΑΡΑΞΕΙ τον εσωτερικό κόσμο της Γυναίκας, της ELIZABETH, η οποία ξεκινάει να αντιλαμβάνεται δύο πράγματα:

1)      την βαθμιαία μεγαλύτερη εξάρτησή της από αυτόν τον άντρα, και

2)    τη ζωή της στο περιβάλλον της να γίνεται προβληματική, καθώς ο τ. σύζυγός της πλέον βρίσκεται ερωτικά με τις φίλες της και ο κόσμος της καταρρέει.

 

Το 2ο μέρος του έργου πραγματεύεται την εξέλιξη αυτής της θυελλώδους συνύπαρξης και ένα ΒΑΣΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ σπουδή στις ανθρώπινες σχέσεις.

Υπάρχει ο έρωτας Μονάχα με την Σεξουαλική του και Ηδονική του διάσταση ; Ισορροπεί μια σχέση μονάχα στην ηδονή και στη γλώσσα του κορμιού ; ή απαιτείται και η παρουσία της ΑΓΑΠΗΣ, δηλαδή και της Πνευματικής σχέσης ως ικανή και αναγκαία συνθήκη για να αγγίξουμε την τελειότητα ; είναι ο ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ του κάθε ΑΝΘΡΩΠΟΥ ;

 

Ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ εδώ, κάνει το ΜΕΓΑΛΟ του ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ και την ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ του. Ενώ το θέμα του «γκρεμίζει» τα συντηρητικά και θεσμικά ερωτικά πρότυπα, κάτω από το βάρος της έξωθεν πίεσης και ενός Κοινού παραδοσιακού και συντηρητικού αναγκάζεται να κάνει τη μεγάλη υποχώρηση, γεγονός που φαίνεται στα πρόσωπα των Ηρώων του έργου.

Η ELIZABETH φτάνει στο σημείο να ΕΚΛΙΠΑΡΕΙ τον JOHN για να νιώσει τον Εγκεφαλικό Έρωτα, εκείνος κάνει τη μεγάλη στροφή, απαρνούμενος τις ιδέες του, για να ομολογήσει τελικά στο Κλείσιμο του έργου ότι είναι πλέον Ερωτευμένος μ'  αυτήν.

 

Το φαινόμενο της αναδίπλωσης ιδεών στον ADRIAN LYNE δεν συναντάται μονάχα στις «9 1/2 Βδομάδες». Κατ'  εξοχήν το βλέπουμε και στο μετέπειτα έργο του όπου ο Σκηνοθέτης αδυνατεί να υπερβεί αυτό που ξεκινάει στη θεματολογία του. Στο έργο του η «ΑΠΙΣΤΗ» («UNFAITHFULL»), στο φινάλε καθαιρεί την παθιασμένη ερωτικά «άπιστη» Σύζυγο, η οποία επανέρχεται «νικημένη» πίσω στην «νόμιμη» συζυγική αγκάλη.

 

Ο ADRIAN LYNN ,για την εποχή του, δημιουργεί ένα Ερωτικό φιλμ που θα μπορούσε να καταγραφεί και ως Ιδεολογικό ράπισμα στα πρότυπα των ερωτικών σχέσεων, ζωγραφίζει ανάγλυφα και αναδεικνύει την απαράμιλλη δύναμη του Ερωτισμού και της Ηδονής αλλά αδυνατεί στο φινάλε να κάνει την Υπέρβαση που ξεκίνησε.

alt

alt

ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

Το «άστρο» της KIM BASINGER, λάμπει στην κυριολεξία στις «9½ Βδομάδες», καθώς η πανέμορφη Ηθοποιός απαντά απόλυτα στις προκλήσεις του τολμηρότατου ρόλου της, δημιουργώντας μια ερμηνεία πρότυπο για ανάλογα φίλμς.  

Σεμνή, προσιτή, απλή, απίστευτα Ερωτική και εκφραστική βαδίζει βήμα-βήμα το δύσκολο πρότυπο Γυναίκας που συναντά τον Ερωτικό παροξυσμό αναδεικνύοντας κρυμμένες πτυχές του εσωτερικού της κόσμου.

Ο MICKEY ROURKE, θετικός, αλλά ενώ όλοι περίμεναν να πάρει τις ερμηνευτικές πρωτοβουλίες, δεν κατόρθωσε σε καμία περίπτωση να ανταποκριθεί σε αυτές, μένοντας στη σκιά της αύρας της Συμπρωταγωνίστριάς του.

 

alt

alt



Οι «9  ½ Βδομάδες» άφησαν τη δική τους «σφραγίδα» στον Ερωτικό Κινηματογράφο και, χωρίς να ολοκληρώσουν αυτό που ξεκίνησαν να κάνουν, εξακολουθούν να κοσμούν την Κινηματογραφική Ταινιοθήκη ως εκφραστικό και αισθαντικό δημιούργημα τέχνης.     


alt

alt











ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ του ΜΗΝΑ: QUENTIN TARANTINO

Σήμερα Φίλες και Φίλοι

θα πάμε παρέα και συντροφιά με έναν Μεγάλο πραγματικά ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ του Αμερικάνικου Κινηματογράφου, που

τα τελευταία χρόνια από τη δεκαετία του 1990, μας δίνει ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

Μιλάμε για τον εξαίρετο:


QUENTIN TARANTINO


alt


Ένας Κινηματογραφικός δημιουργός με "σκληρή" θεματολογία, ένα σκηνοθέτης που δεν διστάζει να βουτήξει μέσα στη ΒΙΑ, που πολλές φορές θα μπλέξει σε ένα ατέρμονα Κύκλο εικαστικού αίματος, ένας άνθρωπος του Κινηματογράφου, που δεν ξεκίνησε τη διαδρομή του στην 7η Τέχνη σαν σκηνοθέτης εξ αρχής αλλά δούλεψε πάρα πολλούς χώρους:

Υπήρξε:  ΗΘΟΠΟΙΟΣ, ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ, ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ, ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ


alt


Οι ταινίες του έχουν πάντα κάτι ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ να "πουν", να εκφράσουν, έχουν ένα ιλιγγιώδη ρυθμό, έντονες συγκρούσεις, Βίαιο και αιματηρό κόσμο, δεμένες με εκπληκτική μουσική, πάντα συγκινούν.

Πολλές φορές, κινούνται στο μαγικό κόσμο της Κινηματογραφικής υπερβολής, με σωστά όρια, που να μην γελοιποιούν το θέμα, αγγίζουν το κόσμο των COMICS, δεν διστάζουν μερικές φορές να σοκάρουν....

alt


ΣΥΝΤΟΜΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

O QUENTIN JEROME TARANTINO, γεννήθηκε στις 27 Μάρτη 1963 στο ΝΟΞΒΙΛΛ του ΤΕΝΕΣΣΗ στις ΗΠΑ.

Η Κινηματογραφική του "αντίληψη", σε προέκταση όσων είπαμε, κινείται στην ανατροπή του ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ της δεκαετίας του 1990

Οι ιστορίες του δεν είναι γραμμικές, δεν ακολουθούν πάντα τη "λογική" ροή των γεγονότων, πολλές φορές είναι άναρχες μεταξύ τους χρονολογικά. Στηρίζεται πάρα πολύ στο διάλογο, στον αξιομνημόνευτο διάλογο.

Οι γνώσεις του δεν περιορίστηκαν μονάχα στο ΠΛΑΤΩ και στη σκηνή αλλά είναι εγκυκλοπαιδικά καταρτισμένος με κλασικές γνώσεις και στη μεγάλη του αγάπη για τον ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ.

Σε αρκετές του ταινίες εμφανίζεται με μικρούς και σύντομους ρόλους.


alt


ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ στην ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ και στους

ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΤΟΥ


  • Στις ταινίες του χρησιμοποιεί συχνά τουλάχιστον ένα χαρακτήρα ανθρώπου που είνα βαθιά θρησκευόμενος και προσπαθεί να ανακυκλώσει τη πίστη του με τις δράσει του.
  • Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ είναι ένα πολύ κοινό χαρακτηριστικό στη θεματολογία των έργων του.
  • Συνήθης σκηνή στις ταινίες του, στα καρέ του είναι διάλογοι γύρω από κάποιον που προετοιμάζει φαγητό, ετοιμασία που κόβεται με συνήθεις κοντινές λήψεις των χεριών του αλλά και των τροφίμων που επεξεργάζεται.
  • Οι περισσότεροι από τους πρωταγωνιστές του είναι ηθικά Βίαιοι, οι οποίο προκαλούν στα όρια τους ανταγωνιστές με τους οποίους συγκρούονται.
  • Επίσης ιδαίτερη αδυναμία δείχνει για άμεσες λήψεις σε Γυναικεία πόδια με αισθησιακή ενδυματολογία.
  • Πολλές φορές η έκρηξη Βίας στα θέματά του μετατρέπεται σε καθαρά περιεχόμενο COMIC.
  • Ποτέ δεν αναφέρει το όνομά του στο άνοιγμα των τίτλων στις ταινίες του.



alt

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ-ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ

Μετρείστε έργο και δραστηριότητα για να αντιληφθείτε το μέγεθος και την ένταση της δουλειάς του:

  • ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: 17 ΤΑΙΝΙΕΣ
  • ΗΘΟΠΟΙΟΣ: 31 ΤΑΙΝΙΕΣ
  • ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ: 21 ΤΑΙΝΙΕΣ
  • ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: 20 ΤΑΙΝΙΕΣ
  • SOUNDTRACK: 3 ΤΑΙΝΙΕΣ
Εμείς εδώ θα σταθούμε ιδιαίτερα στην ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ του


Η Πρώτη του ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ξεκινάει το 1983, με μια Δραματική comedy   "LOVE BIRDS IN BONDAGE", το οποίο μάλιστα έμελλε να παραμείνει ημιτελές.

Ακολουθεί το 1987 η ΤΑΙΝΙΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ Κωμωδία "MY BEST FRIEND'S BIRTHDAY"

Η ΠΡΩΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ έρχεται το 1992 στο Αστυνομικό θρίλλερ   "RESERVOIR DOGS" με τους
HARVEY KEITEL, RIM ROTH, MICHAEL MADSEN

alt
alt

Το 1994 έρχεται η ....απογείωση με το Αστυνομικό δράμα που τον καθιστά ΔΙΑΣΗΜΟ.
Είναι το εκπληκτικό   "PULP FICTION"

με τους:  JOHN TRAVOLTA, SAMUEL JACKSON, TIM ROTH, AMANDA PLUMMER,UMA THURMAN, BRUCE WILLIS
με το οποίο ο TARANTINO κερδίζει OSCAR ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ και ΣΕΝΑΡΙΟΥ μαζί με 51 ακόμα διεθνείς βραβεύσεις....!!!

alt

alt

Το 1997 είναι η σειρά για ένα ακόμα Αστυνομικό θρίλλερ, αυτή τη φορά η

"JACKIE BROWN"

με τους :  PAM GRIER, SAMUEL JACKSON, ROBERT DE NIRO, BRIDGET FONDA, MICHAEL KEATON

alt

alt

Το 2003 και 2004 είναι δυο χρυσές χρονιές δημιουργίας, στις οποίες κυριαρχεί, σαρώνει θα έλεγε κανείς η ΔΙΛΟΓΙΑ:

"KILL BILL I & II"

Δύο πραγματικά εμπνευσμένες συγκλονιστικές ταινίες, βγαλμένες από τα κατάβαθα της δημιουργίας του TARANTINO με μια πλειάδα ηθοποιών ανάμεσα στους οποίους λάμπει η UMA THURMAN
με τους:  DAVID CARRADINE, LUCY LIU, DARYL HANNAH, MICHAEL MADSEN, JULIE DREYFOUS, SONNY CHIBA και τόσους άλλους.

Ταινίες με πολλές διακρίσεις, ανάμεσά τους με υποψηφιότητες για 3 χρυσές σφαίρες και πολλά άλλα μεγάλα βραβεία.

alt

alt

alt

Το 2007 σειρά έχει η ταινία Τρόμου, δράσης 

"GRINDHOUSE"

ROSE MCGOWAN, DANNY TREJO, CHEECH MARIN, FREDDY RODRIGUEZ

alt

Την ίδια χρονιά έχουμε το Θρίλλερ δράσης

"DEATH PROOF"

με τους:  KURT RUSSELL, ZOE BELL, ROSARIO DAWSON, VANESSA FERLITO

alt

alt

Tο 2009 είναι χρονιία για τον TARANTINO με μια ακόμα μεγάλη επιτυχία, αυτή τη φορά με ένα
ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΔΡΑΜΑ, το:

"ΑΔΟΞΟΙ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΙ"

με τους:  BRAD PITT, MELANIE LAURENT, CHRISTOPH WALTZ, ELI ROTH

Υποψήφια για OSCAR Σκηνοθεσίας η ταινία, κερδίζει τελικά το OSCAR ο CHRISTOPH WALTZ για καλύτερο ρόλο υποστήριξης.

alt

alt

alt

Το 2012 κλείνει με μια ακόμα ΜΕΓΑΛΗ και επιτυχμένη δημιουργία του:

Το εγκληματικό δράμα περιπέτειας

"DJANGO Ο ΤΙΜΩΡΟΣ"

με τους:  JAMIE FOXX, CHRISTOPH WALTZ, LEONARDO DI CAPRIO, KERRY WASHINGTON, SAMUEL JACKSON

Ο TARANTINO κερδίζει ξανά OSCAR ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ με OSCAR επίσης στον CHRISTOPH WALTZ

alt

alt

alt


ΟΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ

Όπως είπαμε ήδη, ο QUENTIN TARANTINO είναι ένας σκηνοθέτης με μεγάλη απήχηση στον Παγκόσμιο σύγχρονο Κινηματογράφο.
Η Δουλειά του έχει αναγνωρισθεί και έχει τιμηθεί ανάλογα στα διάφορα φεστιβάλς.

Μέχρι τώρα η συγκομιδή του είναι:

83 ΔΙΕΘΝΗ ΒΡΑΒΕΙΑ και ακόμα άλλες 73 ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ
ανάμεσά τους φιγουράρουν διακρίσεις από πολλά μεγάλα Κινηματογραφικά φεστιβάλ

Ένας άξιος δημιουργός με τεράστιο ταλέντο και δύναμη έκφρασης, που έχει ακόμα να δώσει πάρα πολλά πράγματα στον παγκόσμιο Κινηματογράφο.

alt

alt

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ του ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟΥ στον ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ

Αγαπητές Φίλες και Φίλοι
για μας τους θεατές, ο Κόσμος του Κινηματογράφου, είναι η "τελική" του εικόνα, αυτό που βλέπουμε στη Μεγάλη Οθόνη.
Για να δημιουργηθεί όμως όλη αυτή η κινούμενη αισθητική "τελετουργία" που αρμονικά εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας, πρέπει να ΓΕΝΝΗΘΕΙ και να ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ το Φιλμ που πρόκεται να παρακολουθήσουμε.
Ο Κόσμος του Κινηματογράφου ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ μόνον οι Ηθοποιοί του ΠΡΟΣΚΗΝΙΟΥ.
Είναι και οι λειτουργικές εκείνες μορφές που θα στήσουν ΠΡΩΤΟΓΕΝΩΣ το ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ που θα μας δοθεί έτοιμο.
Εστιάζοντας στο χώρο του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, είμαστε, ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ αλλά και έχοντας σωστές τις περί ΔΙΚΑΙΟΥ αξίες, πέραν των ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΩΝ της ΠΡΩΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ αλλά και της ΒΑΣΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ όπως είναι οι:
  • ΗΘΟΠΟΙΟΙ, ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ, ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΙ, ΜΟΥΣΙΚΟΙ, ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ
Οι δημιουργοί της "ΠΡΩΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ"
να δούμε και τί γίνετε όμως πίσω από την πρώτη γραμμή ; πως φτάνουμε στο επιθυμητό καλλιτεχνικό αποτέλεσμα ;
Μια σειρά ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕΓΑΛΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ των ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΩΝ του ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ άφησαν το δικό τους ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΙΓΜΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ για να φτάσουμε σήμερα σε αυτό που λατρεύουμε, στο κληροδότημα του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

alt


Μια σειρά ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ στο ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ είναι σήμερα ο κόσμος που θα μας απασχολήσει στο χώρο των:

  • ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΗ, ΜΟΝΤΑΖ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ, ΒΟΗΘΗΤΙΚΗ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
Είναι εκείνες οι μεγάλες "αόρατες" δεύτερες τεχνικές μορφές που έδωσαν το δικό τους στίγμα στον ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ.

Ας προσεγγίσουμε τους πιο γνωστούς από αυτούς

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΚΑΡΥΔΗΣ-ΦΟΥΚΣ  (ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΗ)

Μια από τις ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΟΡΦΕΣ στο χώρο του Ελληνικού Κινηματογράφου στο χώρο της ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΗΣ και της ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ. 
Μορφή, χαρισματική, που τον συναντάς σε μεγάλες στιγμές του Ελληνικού Κινηματογράφου

Γεννήθηκε στη ΔΡΕΣΔΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ το 1928 και πέθανε στην ΑΘΗΝΑ το 1998, σε Ηλικία, 76 ετών

Σπούδασε ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ στην ΒΙΕΝΝΗ στο DEUTSCHES PHOTO-KINO INSTITUT.
Στην Ελλάδα επιστρέφοντας εργάστηκε στην FINOS FILMS, στην αρχή σαν ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΓΥΡΙΣΜΑΤΩΝ, στη συνέχεια ΒΟΗΘΟΣ ΟΠΕΡΑΤΕΡ και στη συνέχεια από το 1951 και μετά ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ και ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΗΣ.

Το 1947 ξεκινάει την ΠΡΩΤΗ του δουλειά, σαν ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΤΗΣ στην ταινία του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΥΔΗ  "ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΑΠΗ"

Η Τελευταία του δουλειά στην ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ είναι στην ταινία του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΛΛΑΤΟΥ  "ΚΟΚΚΙΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΣΟΥ ΕΚΟΨΑ" το 1993.

Στην "βιβλιοθήκη" του έχει ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΡΓΟ με 86 Κινηματογραφικές ταινίες, που ανάμεσά τους παρελαύνουν πολύ μεγάλες, για τον Ελληνικό Κινηματογράφο ταινίες.

Θα προσπαθήσουμε να σταχυολογήσουμε τις πιο σημαντικές του δουλειές αν και αυτό εξ ορισμού είναι δύσκολο:

  • 1953  "ΤΟ ΣΩΦΕΡΑΚΙ"  ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΖΑΒΕΛΛΑ
  • 1954 "ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΞΥΠΝΗΜΑ"  ΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ
  • 1954  "Η ΩΡΑΙΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ"  ΝΙΚΟΥ ΤΣΙΦΟΡΟΥ
  • 1955  "ΛΑΤΕΡΝΑ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟ"  ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ
  • 1958  "Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΤΡΑΙΝΟΥ"  ΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ
  • 1959  "Η ΛΙΜΝΗ ΤΩΝ ΣΤΕΝΑΓΜΩΝ"  ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΖΑΒΕΛΛΑ
  • 1959  "ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟ ΚΟΛΩΝΑΚΙ"  ΤΖΑΝΗ ΑΛΙΦΕΡΗ
  • 1960  "ΤΟ ΚΟΡΟΪΔΑΚΙ ΤΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΑΣ"  ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗ
  • 1960  "ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ"  ΝΤΙΝΟΥ ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗ
  • 1961  "ΦΤΩΧΑΔΑΚΙΑ ΚΑΙ ΛΕΦΤΑΔΕΣ"  ΟΡΕΣΤΗ ΛΑΣΚΟΥ
  • 1961  "ΕΦΙΑΛΤΗΣ"  ΕΡΡΙΚΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ
  • 1962  "ΤΑΞΙΔΙ"  ΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ
  • 1963  "ΧΤΥΠΟΚΑΡΔΙΑ ΣΤΑ ΘΡΑΝΙΑ"  ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ
  • 1964  "Η ΣΩΦΕΡΙΝΑ"  ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ
  • 1964  "ΔΙΩΓΜΟΣ"  ΓΡΗΓΟΡΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ
  • 1966  "Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ"  ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΛΛΑΤΟΥ
  • 1966  "Η ΕΒΔΟΜΗ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ"  ΒΑΣΙΛΗ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
  • 1971  "ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ"  ΕΡΡΙΚΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ
  • 1976  "HAPPY DAY"  ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΟΥΛΓΑΡΗ
  • 1984  "ΞΑΦΝΙΚΟΣ ΕΡΩΤΑΣ"  ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΕΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
alt

alt

ΟΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ 

Ο ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΚΑΡΥΔΗΣ-ΦΟΥΚΣ έχει στην Κινηματογραφική του πορεία και διαδρομή:

1960 ΒΡΑΒΕΙΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ  "ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ"
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΝΑΜΑ για την ταινία "ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΜΙΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ"
ΒΡΑΒΕΙΟ Εφημερίδας "ΕΜΠΡΟΣ" για την ταινία "ΝΕΚΡΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

Επίσης ασχολήθηκε και με την ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ.
Η Ταινία "Η ΑΘΗΝΑ ΜΕΤΑ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ"  1968 είναι δική του.


 Η ικανότητά του στο μοντάζ φάνηκε στην ταινία του Γιώργου Σταμπουλόπουλου "Προσοχή, κίνδυνος" (1983). Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την ηλεκτρονική αρχειοθέτηση του ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου και συνεργάστηκε με το Θεατρικό Μουσείο.



ΜΑΡΚΟΣ ΖΕΡΒΑΣ:  Η Μορφή στην παραγωγή και στο ΜΟΝΤΑΖ στον Ελληνικό Κινηματογράφο

Όποια ταινία σχεδόν του Ελληνικού Κινηματογράφου, σε μια διαδρομή από το 1949 μέχρι το 1993, είναι πραγματικά ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ, διαδρομή 44 ετών, θα βρεις από κάτω τη δουλειά του ΜΑΡΚΟΥ ΖΕΡΒΑ.

Ο Μάρκος Ζέρβας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1920

Από το 1939 συνεργάστηκε με τον Φιλοποίμενα Φίνο στην νεοσύστατη τότε κινηματογραφική εταιρεία Ε.Κ.Σ., που αποτέλεσε πρόδορομο της Φίνος Φιλμ. Εργάστηκε αρχικά ως τεχνικός και ηχολήπτης και από το 1952 ως σκηνογράφος στις περισσότερες παραγωγές της εταιρείας, στις οποίες συγκαταλέγονται τα φαντασμαγορικά μιούζικαλ των δεκαετιών '60 και '70.

 Από το 1958 ανέλαβε εξ ολοκλήρου τη γενική διεύθυνση παραγωγής της Φίνος Φιλμ ως το κλείσιμο της εταιρείας το 1977, με τον θάνατο του Φ. Φίνου.

 Στη συνέχεια εργάστηκε ανεξάρτητα στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Έχει συμμετάσχει στην παραγωγή τουλάχιστον 200 ταινιών. Από αυτές περίπου 180 ήταν παραγωγές της Φίνος Φιλμ, αποτελώντας το σύνολο της παραγωγής της εταιρείας.

Ασχολήθηκε επίσης με τη ζωγραφική και το κολάζ και τα έργα του παρουσιάστηκαν σε δύο συγκεντρωτικές εκθέσεις στην Αθήνα (Ένσταση, 1989) και στην Ερμούπολη Σύρου (Πινακοθήκη Κυκλάδων, 2001).

alt

Το 1949 ήταν η πρώτη του δουλειά στην ταινία του ΝΙΚΟΥ ΤΣΙΦΟΡΟΥ   "Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗ"  σαν ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΗΧΟΥ και η τελευταία του ήταν το 1993 στην ταινία του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΛΛΑΤΟΥ  "ΚΟΚΚΙΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΣΟΥ ΕΔΩΣΑ" έχοντας την ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ και τα ΝΤΕΚΟΡ.

Το να αριθμήσεις τα έργα στα οποία ο ΜΑΡΚΟΣ ΖΕΡΒΑΣ δημιούργησε την Τέχνη του θα ήταν άκαιρο καθώς θα έπρεπε να συμπληρώσεις κάτι σαν ....Εγκυκλοπαίδεια.....

Πραγματικά ήταν παντού.....!!!

Έφυγε από κοντά μας σε Ηλικία 83 ετών, το 2003 έχοντας πίσω του μια ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ.

Αγαπημένη του ταινία ήταν το ιστορικό δράμα του ΒΑΣΙΛΗ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ  "ΤΟ ΧΩΜΑ ΒΑΦΤΗΚΕ ΚΟΚΚΙΝΟ"



ΠΕΤΡΟΣ ΛΥΚΑΣ:  Η Ψυχή του ΜΟΝΤΑΖ αλλά και ένας καλός Σκηνοθέτης

Άλλη μια μεγάλη φυσιογνωμία του "παρασκηνίου" του Ελληνικού Κινηματογράφου.

 Ο Πέτρος Λύκας γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε κινηματογράφο στη Σχολή Σταυράκου.

 Από το 1960 ήταν ο βασικός μοντέρ και προϊστάμενος του τμήματος μοντάζ της Φίνος Φιλμς. 

Σκηνοθέτησε δυο ταινίες μεγάλου μήκους και εργάστηκε επί χρόνια στην δημόσια ελληνική τηλεόραση όπου, μεταξύ άλλων, σκηνοθέτησε την τηλεοπτική μεταφορά του παιδικού μυθιστορήματος της Άλκης Ζέη "Το καπλάνι της βιτρίνας".

 Διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Τεχνικών Ελληνικού Κινηματογράφου και Τηλεόρασης.

alt


Η Μεγάλη του καριέρα ξεκινάει το 1955 έχοντας το ΜΟΝΤΑΖ στην ταινία του ΝΙΚΟΥ ΤΣΙΦΟΡΟΥ  "ΓΛΕΝΤΙ ΛΕΦΤΑ ΚΙ ΑΓΑΠΗ".

Έχει το ΜΟΝΤΑΖ σε 74 ταινίες
την ΒΟΗΘΕΙΑ στην ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ σε 4 ταινίες
την ΠΑΡΑΓΩΓΗ σε 1 ταινία
το ΣΕΝΑΡΙΟ σε 1 ταινία
την ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ σε 2 ταινίες

πραγματικά ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΡΓΟ που καθίσταται αδύνατο να το απαριθμήσεις ή να σταθείς...



ΝΙΚΟΣ ΓΑΡΔΕΛΗΣ:  Η ΜΟΡΦΗ της ΤΕΧΝΗΣ της ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ στον ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ

Ο Νίκος Γαρδέλης είναι ένας από τους πιο σημαντικούς διευθυντές φωτογραφίας στον ελληνικό κινηματογράφο. Έχει συνεργαστεί σε περισσότερες από 100 ταινίες ανάμεσά τους και μερικές πολύ γνωστές, όπως "Κόκκινα φανάρια", "Φόβος", "Προδοσία", "Ραντεβού με μια άγνωστή", "Γάμος αλά ελληνικά", "Η γυνή να φοβήται τον άνδρα", "Ποπολάρος", "Ο εχθρός του λαού" κλπ.
Ο σημαντικός αυτός άνθρωπος του κινηματογράφου μας ήταν ένα από τα τιμώμενα πρόσωπα στο 12ο Μεσογειακό Φεστιβάλ Νέων Κινηματογραφιστών της Λάρισας, που πραγματοποιήθηκε από τις 29 Μαρτίου έως τις 4 Απριλίου, όπου του απονεμήθηκε ο Χρυσός Ίππος για το σύνολο του έργου του.

Η Δουλειά του ξεκινάει το 1956 στην ταινία "ΚΥΝΗΓΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ" του ΤΩΝΗ ΠΑΠΑΔΑΝΤΩΝΑΚΗ και η τελευταία, λες και είναι σημαδιακό επίσης όπως και των υπόλοιπων στην ταινία του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΛΛΑΤΟΥ το 1993  "ΚΟΚΚΙΝΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΣΟΥ ΕΚΟΨΑ"

92 Κινηματογραφικές ταινίες έχουν τη δική του έμπνευση στην ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ....

alt


Ο Νίκος Γαρδέλης γεννήθηκε στο Βαρθολομιό Ηλείας. Ξεκίνησε σπουδάζοντας ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών και συνέχισε με σπουδές κινηματογράφου στη σχολή Σταυράκου κατά τη δεκαετία του '50. 

Από το 1956 εργάζεται στον κινηματογράφο. Το 1966 με τη μοναδική ταινία που σκηνοθέτησε, "Ξεχασμένοι ήρωες" (Γιάννης Βόγλης, Βιβέτα Τσιούνη, Βαγγέλης Καζάν, Γιάννης Κάσδαγλης), κέρδισε το ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. 

Με βραβείο φωτογραφίας τιμήθηκε το 1964, με την "Προδοσία" στο ίδιο φεστιβάλ. Έχει, επίσης δουλέψει σε περίπου 180 ντοκιμαντέρ, ενώ έχει συμβάλλει με τη φωτογραφία του και σε μερικά επιτυχημένα σίριαλ όπως "Το τρίτο στεφάνι", "Βαμμένα κόκκινα μαλλιά", "Κίτρινος φάκελος" κ.ά.



ΠΑΥΛΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ: Μια ακόμα ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΡΦΗ στο ΜΟΝΤΑΖ και στην ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΗ

Μια ακόμα μεγάλη πράγματι μορφή στο Ελληνικό Μοντάζ και στην Κινηματογράφιση ο ΠΑΥΛΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ άφησε και εκείνος ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΡΓΟ στον ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ

Αριθμείστε:

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ:  10 ΤΑΙΝΙΕΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ: 2 ΤΑΙΝΙΕΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:  4 ΤΑΙΝΙΕΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ:  42 ΤΑΙΝΙΕΣ
ΜΟΝΤΑΖ:  60 ΤΑΙΝΙΕΣ
ΕΙΚΟΝΟΛΗΠΤΗΣ: 7 ΤΑΙΝΙΕΣ
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: 1 ΤΑΙΝΙΑ

Τι άλλο πραγματικά να προσθέσεις στον κατάλογο αυτό ;

Πρώτη του δουλειά το 1958 στην ταινία "Ο ΜΙΜΙΚΟΣ ΚΑΙ Η ΜΑΙΡΗ" έχοντας το ΜΟΝΤΑΖ και
η τελευταία του το 1976 στην ταινία "17 στα 18" του ΜΙΜΗ ΚΟΥΓΙΟΥΤΖΗ έχοντας την ΗΧΟΛΗΨΙΑ.


ΝΙΚΟΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣ: Ο ...ΜΑΚΙΓΙΕΡ του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Περνάμε στο χώρο του ΜΑΚΙΓΙΑΖ.
Μια μεγάλη μορφή κυριαρχεί εδώ και είναι αυτή του ΝΙΚΟΥ ΒΑΡΒΕΡΗ, του Πειραιώτη αυτού καλλιτέχνη που "στόλισε" με την τέχνη και τις εμπνεύσεις του δεκάδες Ελληνικές ταινίες.

Από το 1948 στην ταινία "ΕΚΑΤΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΛΙΡΕΣ" του ΑΛΕΚΟΥ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ μέχρι το 1976 στο "ΑΓΚΙΣΤΡΙ" του ΕΡΡΙΚΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ.

alt

ΠΑΡΩΝ με τη δημιουργία του σε ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ όπως:

"Ο ΔΡΑΚΟΣ",  "ΤΟ ΚΟΡΟΪΔΑΚΙ ΤΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΟΣ",  "ΚΑΛΠΙΚΗ ΛΙΡΑ",  "ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ",  "Η ΛΙΜΝΗ ΤΩΝ ΠΟΘΩΝ",  "ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ",  "ΑΛΟΙΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ",  "ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ",  "ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ",  "ΣΤΕΛΛΑ"

ΜΑΚΙΓΙΑΖ: 41 ΤΑΙΝΙΕΣ
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: 4 ΤΑΙΝΙΕΣ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: 1 ΤΑΙΝΙΑ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: 8 ΤΑΙΝΙΕΣ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: 1 ΤΑΙΝΙΑ

alt



ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ:  Η μορφή της ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑΣ, της ΕΝΔΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ και της ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ

Επιβλητική μορφή στο χώρο της ΤΕΧΝΗΣ και του ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ο μεγάλος αυτός καλλιτέχνης μας.

alt

alt

Μορφή τεράστια θα έλεγε κανείς όχι μόνο στα Ελληνικά δρώμενα αλλά και στην παγκόσμια τέχνη.

Έχει αφήσει την προσωπική του σφραγίδα σε παραστάσεις-σταθμούς, ενώ εξίσου σημαντική είναι και η προσφορά του στον κινηματογράφο και την όπερα. Το 1967 σχεδίασε τα πρώτα του σκηνικά για την ταινία «Οιδίπους Τύραννος» του Oswald Depke. Έκτοτε έχει φιλοτεχνήσει σκηνικά και κοστούμια για περισσότερες από 400 παραστάσεις και περίπου 40 ταινίες.

Στις συνεργασίες του συγκαταλέγονται σημαντικά ονόματα όπως οι :

Μωρίς Μπεζάρ, Πίτερ Φλάισμαν, Πέτερ Στάιν, Μιχάλης Κακογιάννης, Κάρολος Κουν, Νίκος Κούνδουρος, Αλέξης Σολωμός, Ζυλ Ντασέν, Αλέξης Μινωτής, Μίνως Βολανάκης, Τάκης Μιχαηλίδης, Σπύρος Ευαγγελάτος, Γιώργος Μιχαηλίδης, Τάκης Μουζενίδης, Γιάννης Χουβαρδάς, Διαγόρας Χρονόπουλος κ.α.

1968 η πρώτη του Κινηματογραφική δουλειά στην ταινία  "ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΕ ΜΙΑΝ ΑΓΝΩΣΤΗ" του ΒΑΣΙΛΗ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ και τελευταία το 2012 στους "ΔΕΣΜΟΥΣ ΑΙΜΑΤΟΣ" του ΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

alt


Μεγάλες στιγμές του στις ταινίες:

"ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ", "Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ",  "ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ",  "ΟΙ ΤΕΜΠΕΛΗΔΕΣ ΤΗΣ ΕΥΦΟΡΗΣ ΚΟΙΛΑΔΑΣ",  "ΚΡΑΥΓΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ"


ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ:

  • ΒΡΑΒΕΙΟ ABBIATI Ιταλία για τις διασημότερες Όπερες στην ενδυματολογία
  • ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ ΛΟΝΔΙΝΟΥ
  • ΚΡΑΤΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ για τον "ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟ" του ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ
  • ΠΑΡΑΣΗΜΟ ΤΙΜΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ


ΤΑΣΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ:  Ο Μεγάλος μας ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΟΣ

Μια ακόμα εμβληματική μορφή στο χώρο της ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑΣ ο Βοιωτός καλλιτέχνης

«Η ζωή είναι ένα απέραντο σκηνικό. Κάποιοι το βιώνουν σαν ταινία και κάποιοι άλλοι, οι πιομελοδραματικοί, σαν θέατρο. O Θεός κάνει πάντα το τελικό μοντάζ» 

είχε πει κάποτε ο 83χρονος σήμερα σκηνογράφος Τάσος Ζωγράφος. 

Από τη γενέτειρά του, τη Λιβαδειά, ως την Αθήνα των νεοκλασικών και της αντιπαροχής, από τις ασπρόμαυρες ταινίες ως το τεχνικολόρ, από τις θεατρικές αίθουσες που δεν υπάρχουν πια ως τα ΔΗΠΕΘΕ, από τα πρώτα του βήματα στη ζωγραφική ως τις διεθνείς πινακοθήκες, ο δημιουργός που έζησε από απόσταση αναπνοής τις παραξενιές της Βουγιουκλάκη, την καλοσύνη του Βέγγου,το σουξέ του Μπάρκουλη και τα φωτογενή «χούγια» πολλών ακόμη αστέρων του σινεμά και του θεάτρου μας.

Από τον «Δράκο» του Νίκου Κούνδουρου και για πολλά χρόνια ο Ζωγράφος επιμελήθηκε τα σκηνικά και τα κοστούμια για τουλάχιστον 200 ταινίες και 150 θεατρικά έργα. 

Στο θέατρο ξεκίνησε την περιπέτειά του πολύ νωρίτερα, στη δεκαετία του 1940, ως βοηθός τουΓιάννη Τσαρούχη, ενώ συνέχισε να το υπηρετεί πιστά και μετά την αλλαγή του αιώνα.

alt

Στις 4 Απρίλη 2011 , έφυγε από κοντά μας, σε ηλικία μεστή, στα 85 του χρόνια αφήνοντας πίσω του τεράστιο έργο.

Ο Τάσος Ζωγράφος δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος καλλιτέχνης. Ηταν και στρατευμένος καλλιτέχνης. Από την ΕΠΟΝ και τη Μακρόνησο, από την απόλυσή του από το Εθνικό Θέατρο, λόγω «κοινωνικών φρονημάτων», μέχρι τις γοργόνες στον καμβά, το δημιουργικό «κουβάρι» αυτού του εκπληκτικού, γεμάτου νιότη - μέχρι και το τέλος του -, ευαισθησίες, καλοσύνη και γνήσια λαϊκότητα ανθρώπου έμοιαζε σα να ξανάρχιζε, συνεχώς, να ξετυλίγεται απ' την αρχή.

Γεννήθηκε στη Λιβαδειά το 1926. Την περίοδο της Κατοχής εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Πριν το τέλος της δεκαετίας του 1940 ξεκίνησε τη δημιουργική διαδρομή του στο χώρο της τέχνης, μέσα από τη γόνιμη μαθητεία του πλάι στον Γ. Τσαρούχη. Στα χρόνια της εξορίας του στη Μακρόνησο έκανε σκηνογραφίες για θεατρικά έργα που ανέβαζαν οι εξόριστοι.

Μετά την απελευθέρωσή του, το 1950, γύρισε στην Αθήνα και δούλεψε ως απλός ζωγράφος- εκτελεστής σκηνικών για διάφορους ιδιωτικούς θιάσους, καθώς το νομικό πλαίσιο του Εθνικού Θεάτρου τον απέκλειε λόγω των «κοινωνικών» του φρονημάτων. Το 1953 άρχισε να φιλοτεχνεί ο ίδιος σκηνικά για μικρούς θιάσους. Ως σκηνογράφος καθιερώθηκε το 1955 με τη δουλειά του στην ταινία του συγκρατουμένου του στη Μακρόνησο Ν. Κούνδουρου «Ο Δράκος».

"Ο alt


"Ο ΔΡΑΚΟΣ", "ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ",  "ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΚΟΛΩΝΑΚΙ", "ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ",  "Η ΜΟΥΣΙΤΣΑ",  "ΟΙ ΓΑΜΠΡΟΙ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ",  "ΤΟ ΚΑΘΑΡΜΑ",  "Ο ΚΡΑΧΤΗΣ", "ΑΔΕΛΦΟΣ ΑΝΝΑ", "Ο ΔΙΩΓΜΟΣ",  "ΔΙΧΑΣΜΟΣ",  άπειρες ταινίες του Θανάση Βέγγου.....και τόσες μα τόσες άλλες....


Ξέρω ότι και αυτός ο κατάλογος είναι ΜΕΓΑΛΟΣ και δεν κλείνει εύκολα....

Σιγουρα από εδώ λείπουν αρκετοί μεγάλοι ακόμα δημιουργοί..


Πιστεύω ότι ανέφερα τους κορυφαίους και πιο χαρακτηριστικούς σε ένα ΠΡΩΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ στις ΜΟΡΦΕΣ των "ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΩΝ" του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ.


Μορφών ΤΕΧΝΗΣ και ΕΚΦΡΑΣΗΣ....




MONICA BELLUCCI: Αστέρια που λάμπουν

Αγαπητές Φίλες και Φίλοι

ο κόσμος του Κινηματογράφου είναι λάμψη, είναι άστραμα, είναι διάχυση φωτός...

είναι αυτό που λέμε, εκτός των άλλων, Αστέρια τέχνης που λάμπουν..

Στον πανέμορφο αυτό κόσμο, ξέχωρη θέση, έχει ένα μεγάλο λαμπερό και εκφραστικό άστρο της Έβδομης Τέχνης, που φυσικά και δεν μπορεί να μείνει μακριά από το βλέμμα μας και την προσοχή μας.

Φίλες και Φίλοι του CINEFIL

πάμε σήμερα τη βόλτα μας με την λαμπερή και εκφραστική


MONICA BELLUCCI


alt

Η MONICA είναι ένα κλασικό απαύγασμα Ομορφιάς και Τέχνης....

είναι μια παρουσία, που σημαδεύει τους σύγχρονους καιρούς του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

γεμάτη με αυτό που καλούμε: ΚΛΑΣΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΟΜΟΡΦΙΑ, ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΚΑΛΟΣ,

ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ που μπορεί να σε κάνει στιγμές αρκετές να κοντοστέκεσαι στα γλυκά και εκφραστικά της μάτια.


alt


Γεννήθηκε στις 30 Σεπτέμβρη 1964 στην CITTA di CASTELLO της ΙΤΑΛΙΑΣ

Σήμερα είναι μια απίστευτη και εκφραστική 50άρα περίπου, έχοντας διατηρήσει την περισσή ομορφιά που της δώρισε η Φύση.

Είναι κόρτη της MARIA GUSTINELLI, Ζωγράφου και του LUIGI BELLUCCI, ιδιοκτήτη εταιρείας μεταφορών.

Η Λαμπερή MONICA ξεκίνησε την καριέρα της σαν Μοντέλο, στα 16 της και φοιτούσε στο σχολείο του LICEO CLASSICO.

Ξεκίνησε να σπουδάζει Νομικά στο Πανεπιστήμιο της PERRUGGIA αλλά σύντομα το modeling την τράβηξε από τις σπουδές της.

Σπούδασε αρκετές ξένες γλώσσες: Ιταλικά, Γαλλικά, Αγγλικά και Ισπανικά.

Παντρεύτηκε τον Φωτογράφο CLAUDIO CARLOS BASSΟ το 1994 σε 1ο γάμο.

Ο 2ος γάμος της ήταν με τον Ηθοποιό ΒΕΝΣΑΝ ΚΑΣΕΛ, με τον οποίο και έχουν εμφανιστεί μαζί.

Έχει δύο κόρες, την DEVA (2004) και την LEONIE (2010)

 alt


ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ


Στην μέχρι τώρα καριέρα της η MONICA BELLUCCI έχει εμφανιστεί συνολικά σε 59 Κινηματογραφικές ταινίες

Η ΠΡΩΤΗ της εμφάνιση σαν Ηθοποιός ήταν το 1990, σε ηλικία 26 ετών, στην ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ:

"VITA COI FIGLI"

Στον ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ντεμπουτάρει το 1991, στο ΔΡΑΜΑ του FRANCESCO LAUDADIO  "LA RIFFA"

alt

Το 1992 εμφανίζεται στη θρυλική ταινία του FRANCIS FORD COPOLLA  "DRACULA" ερμηνεύοντας το ρόλο της Νύφης του Δράκουλα.

Το 1995 την βρίσκουμε στη μεγάλη ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ του ROGER YOUNG  "Η ΒΙΒΛΟΣ-ΙΩΣΗΦ" ερμηνεύοντας τη σύζυγο του ΦΑΡΑΩ.

Το 1996 έχει μια μεγάλη επιτυχία στο Ρομαντικό Δράμα Μυστηρίου του GILLES MIMOUNI   "L' APPARTEMENT"

alt

Το 1998 πρωταγωνιστεί στη Ρομαντική comedy του MARCO RISI   "L' ULTIMO CAPODANNO"


alt


alt


Το 1999 έρχεται το Δράμα του PHILIPPE BERENGER  "MEDITERRANEES"

στο οποίο και πρωταγωνιστεί.

alt


Το 2000 είναι μια από τις ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ χρονιές της.

Πρωταγωνιστεί στο Ρομαντικό Δράμα του GIUSEPPE TORNATORE

"MALENA"

alt


alt


alt

Το 2002 είναι σειρά να πρωταγωνιστήσει σε μια Ιστορική ...Κωμωδία comics, αυτήν του

ALAIN CHABAT  "ASTERIX & OBELIX: MISSION CLEOPATRE"

ερμηνεύοντας το ρόλο της ΚΛΕΟΠΑΤΡΑΣ.

Το 2003 παίζει στη Δράση Επιστημονικής Φαντασίας "THE MATRIX RELOADED" των αδελφών WACHOWSKI στο ρόλο της ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ.

alt

alt


Το 2004 ο MEL GIBSON της δίνει ρόλο σαν ΜΑΡΙΑ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ στην ΜΕΓΑΛΗ ΤΑΙΝΙΑ του  "ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ", ταινία που συγκλόνισε. Πραγματικά μπορεί η εμφάνισή της να ήταν σχετικά "βουβή", όμως η ενσάρκωση του ρόλου ήταν εκπληκτική.

alt



alt


alt


Το 2005 εμφανίζεται στην ταινία του TERRY GILLIAM  "THE BROTHERS GRIMM", στην μεταφορά στη μεγάλη οθόνη του κλασικού μύθου των γνωστών παραμυθάδων

Το 2010 πρωταγωνιστεί στο Βιογραφικό Δραματικό θρίλλερ της LARYCA KONDRACKI

"ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΣΙΩΠΗ"

Το 2011 στο Ρομαντικό δράμα του GIOVANNI VERONESI  "ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ" με τον μεγάλο ROBERT DE NIRO

alt


alt


Το 2011 στο ερωτικό δράμα του PHILIPPE GARREL  "A BURNING HOT SUMMER"

με τον LUIS GARREL

alt


alt


Το 2012 πρωταγωνιστεί σε μια ΜΕΓΑΛΗ ΤΑΙΝΙΑ Κουρδο-Ιρανικού θέματος του σκηνοθέτη ΒΑΗΜΑΝ GHOBADI  "FASLE KARGADAN", ένα δράμα για τον Ιρανο Ποιητή SAHEL, ταινία με σοβαρότατες διακρίσεις που ξεχώρισε, σε ένα πολύ δύσκολο ρόλο

Το 2013 ολοκληρώθηκε η συμμετοχή της στην ρομαντική COMEDY της DANIELE THOMPSON  "DES GENS QHI S' EMBRASSENT"


alt


alt


ΟΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ

Η MONICCA BELLUCCI έχει βραβευθεί με 3 Διεθνή βραβεία και ακόμα 9 Υποψηφιότητες στην Κινηματογραφική της καρριέρα

2005 ΧΡΥΣΗ ΣΦΑΙΡΑ ΙΤΑΛΙΑΣ


alt

alt


alt


Αυτή είναι λοιπόν η λαμπερή και απαστράπτουσα μα συνάμα και γλυκύτατη MONICA BELLUCCI, που λάμπει στο κόσμο του Κινηματογράφου, όχι με τρόπο προκλητικό και ματαιόδοξο θα έλεγε κανείς αλλά με την αρμονία που ταιριάζει σε μια Πανέμορφη Γυναίκα και Ηθοποιό.

alt


alt


alt