Cinefil Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ: Η "Μοιραία" Γυναίκα στο Ελληνικό Αστυνομικό Φιλμ

alt


Για την ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ δεν χρειάζονται πάρα πολλά λόγια και συστάσεις όσον αφορά τη θητεία, την προσφορά της, το πέρασμά της από τον Ελληνικό Κινηματογράφο.


59 ολάκερα χρόνια η Εξαίρετη Ελληνίδα Ηθοποιός ακούραστα υπηρετεί με το πληθωρικό της ταλέντο το Οικοδόμημα του Ελληνικού Κινηματογράφου σε όλο του το φάσμα.


Το σημερινό μας θέμα δεν έχει σκοπό να κάνει Γενική αναφορά στο πέρασμα της πανέμορφης Ηθοποιού μας στον Κινηματογράφο μας.


Έχει σκοπό να μιλήσει για κάτι ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ.


Ανάμεσα στα άλλα, η ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ, διέπρεψε σε ένα συγκεκριμένο εξαίρετο είδος του Κινηματογράφου μας. Και μάλιστα στο ξεκίνημα της μεγάλης καριέρας της.


Το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΦΙΛΜ ή γενικότερα το ΕΛΛΗΝΙΚΟ FILM NOIR κύρια αυτό της περιόδου 1960 όπου άνθησε αυτό το εξαίρετο είδος κάτω από εμπνευσμένες Σκηνοθεσίες αλλά και Σενάρια με βασικό δημιουργό τον μεγάλο Συγγραφέα μας Αστυνομικών Μυθιστορημάτων, τον 

ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΗ


Το πέρασμα της ΜΑΡΩΣ ΚΟΝΤΟΥ στο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΦΙΛΜ είναι όχι απλά σημαντικό.

Είναι ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟ.....!


alt


Οι ερμηνείες της Ελληνίδας Ηθοποιού στο είδος αυτό πραγματικά ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ σε σημείο να έχει γράψει κάτι σαν "ΣΧΟΛΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ" πάνω στις ταινίες αυτές.

Η Ερμηνεία της χαρακτηρίζονταν από έντονη αισθησιακή και ερωτική παρουσία. Ποτέ δεν μια "συνηθισμένη" Γυναίκα. Είχε πολλές φορές το χαρακτήρα της Femme Fatale. Άλλες φορές είχε έναν κρυμμένο "κυνισμό", κάποια πανέμορφα και γοητευτικά "σκοτάδια" στον εσωτερικό της κόσμο που σε τράβαγαν κοντά της ασφυκτικά.

Σε αυτές τις ταινίες η Μάρω Κοντού δεν ήταν αυτό που λέμε "καλό κορίτσι" αλλά μια Γυναίκα με έντονο και σκοτεινό παρελθόν, με ψυχικό κόσμο αναστατωμένο και γκρίζο.

Έδωσε αυτούς τους ρόλους με τρομερή άνεση, με την χαρκτηριστική ερωτική της φωνή και την επιβλητική σωματική της παρουσία.


Θα κάνουμε λοιπόν μια αναφορά από τους ρόλους και τις ερμηνείες της πάνω στις ταινίες αυτές.


Το "χρυσό" αυτό διάστημα αφορά την περίοδο 1959 έως 1966 όπου η ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ

Πρωταγωνιστεί σε έξι (6) σημαντικές και εξαίρετες Αστυνομικές ταινίες με έντονο το χαρακτηριστικό του Noir στην υφή τους.


Έτσι η Ηθοποιός μας εκείνην την περίοδο απέκτησε μια εξαιρετική "ταυτότητα" ρόλου και την απολαύσαμε τόσο στα πανέμορφα αισθησιακά, σωματικά της προσόντα όσο και στην δυνατή και εσωτερική της ερμηνεία.


Πάμε λοιπόν:


1959  "ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟ ΚΟΛΩΝΑΚΙ"


Ο ΤΖΑΝΗΣ ΑΛΙΦΕΡΗΣ σκηνοθετεί το συγκλονιστικό διήγημα του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΗ, σε σενάριο δικό του.

Ένα εξαίρετο Αστυνομικό φιλμ με έντονα τα χαρακτηριστικά του film noir


Πρωταγωνιστούσαν οι:  ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ, ΓΚΕΛΛΥ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΠΑΡΚΟΥΛΗΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΑΓΑΝΕΑΣ, ΜΙΧΑΛΗΣ ΝΙΚΟΛΙΝΑΚΟΣ, ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ, ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ


alt


Η ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ, στα 25 της χρόνια είναι εντυπωσιακή, ερωτική, γεμάτη μυστήριο, με εξαίρετη ερμηνεία, σε ρόλο κλειδί αυτόν της ΖΑΝΕΤ ΦΛΩΡΑ, την μυστηριώδη σύζυγο του Κώστα Φλωρά και ερωμένη του δολοφονημένου ζωγράφου Νάσου Καρνέζη


alt



1960  "ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ"


Ένα χρόνο μετά από το προηγούμενο φιλμ, ο ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ σκηνοθετεί ένα ακόμα αστυνομικό αριστούργημα και αυτό βασισμένο στο διήγημα του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΗ, σε σενάριο μάλιστα του ιδίου.


Η ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ ερμηνεύει την αινιγματικά σκοτεινή Ηθοποιό ΕΛΕΝΑ ΠΑΥΛΙΔΗ, δίπλα στους


ΑΛΕΚΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗ, ΤΙΤΟ ΒΑΝΔΗ, ΖΩΡΖ ΣΑΡΡΗ, ΧΡΗΣΤΟ ΤΣΑΓΑΝΕΑ, ΔΗΜΟ ΣΤΑΡΕΝΙΟ, ΑΛΙΚΗ ΓΕΩΡΓΟΥΛΗ, ΓΚΙΚΑ ΜΠΙΝΙΑΡΗ, ΘΑΝΟ ΜΥΛΩΝΑ


alt


alt



alt



1963  "ΤΟ ΚΑΘΑΡΜΑ"


Σειρά έχει ένας άλλος σπουδαίος Σκηνοθέτης μας, που "ειδικεύτηκε" στο Noir αστυνομικό και ψυχολογικό φιλμ.

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΔΡΙΤΣΟΣ, σε σενάριο του μεγάλου ΝΙΚΟΥ ΦΩΣΚΟΛΟΥ σκηνοθετεί μια εξαίρετη ταινία με πολλά μοτίβα.

Δράμα ερωτικό με σαφέστατα Κοινωνικά Ταξικά χαρακτηριστικά δοσμένα με Μυστήριο και Noir ατμόσφαιρα


Η ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ Δεσπόζει με την  της παρουσία, στο ρόλο της ΜΑΓΔΑΣ μιας πόρνης του λιμανιού, που προσπαθεί να γράψει κάτι καινούργιο στη ζωή της αλλά τα σκοτάδια του παρελθόντος και οι αστυνομικές ανατροπές καραδοκούν.

Στο πλάι της ο συγκλονιστικός ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΟΥΝΤΑΣ, με τον οποίο θα συναντηθούν φτιάχνοντας ένα εξαίρετο δίδυμο και στις επόμενες ταινίες του είδους αυτού.


Επίσης έπαιξαν οι:  ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ, ΝΙΚΟΣ ΤΣΑΧΙΡΙΔΗΣ, ΠΑΥΛΟΣ ΛΙΑΡΟΣ


alt



alt



alt



1964  "Ο ΚΡΑΧΤΗΣ"


Και πάλι ο ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΔΡΙΤΣΟΣ σε σενάριο ΝΙΚΟΥ ΦΩΣΚΟΛΟΥ δημιουργεί ένα ακόμα Δράμα με πολλά χαρακτηριστικά στη πλοκή του:

Ερωτικά, Κοινωνικά, Ταξικά, Εργατικά, αρκετό μυστήριο και έντονη γκρίζα ατμόσφαιρα.


Η ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ λάμπει με την επιβλητική αισθησιακή της παρουσία στο ρόλο της Γιούλας Μπογκοσιάν, ιδιοκτήτριας της Βιομηχανίας Μεταλλουργίας με την οποία είναι δεμένοι ένα σωρό εργατικές οικογένειες στις ταξικές γειτονιές του Πειραιά.


Πάλι στο πλάι του ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΟΥΝΤΑ ο οποίος και κρατάει τον βασικό ρόλο στο έργο, ως το πρότυπο που σταδιακά καταρρέει και εκπίπτει και επίσης με τους:

ΓΙΩΡΓΟ ΜΟΥΤΣΙΟ, ΤΑΚΗ ΕΜΑΝΝΟΥΗΛ, ΕΛΕΝΗ ΑΝΟΥΣΑΚΗ, ΝΙΚΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ, ΓΙΑΝΝΗ ΒΟΓΛΗ.


Το μυστήριο εμπλέκεται στο τι κρύβει ακριβώς η παράξενα γοητευτική ΓΙΟΥΛΑ και σε ποια σκοτάδια είναι τυλιγμένη παρασύροντας στο διάβα της μοιραία τον άνθρωπο που συνδέεται μαζί της


alt



1966  "ΟΙ ΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΕΝΟΙ"


Ο ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΔΡΙΤΣΟΣ συνεχίζει ακάθεκτα τον εξαίρετο δρόμο του στο Ελληνικό Αστυνομικό, και πάλι αυτή τη φορά σε σενάριο του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΗ


Η ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ είναι πάλι εκεί, για τρίτη φορά δίπλα στον ΓΙΩΡΓΟ ΦΟΥΝΤΑ, στο ίδιο μοτίβο επιτυχίας, στο ρόλο της Έφης, μιας νεαρής κοπέλας που προσπαθώντας να βγει από το αδιέξοδο του κόσμου της και να κάνει ευτυχισμένο τον πατέρα της κλείνει μια συμφωνία με έναν άντρα να παραστήσει τον σύζυγό της.


Πρωταγωνίστησαν οι : ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΖΕΡΒΟΣ, ΝΙΚΟΣ ΤΣΑΧΙΡΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΦΕΡΜΑΣ


alt



alt



1966  "ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΤΑΙ"


Το τελευταίο αλλά μακράν το καλύτερο από αυτού του είδους τις ταινίες στις οποίες διακρίθηκε η ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ


Φέρει την Υπογραφή της Σκηνοθεσίας του μεγάλου μας ΓΡΗΓΟΡΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Φυσικά βασισμένο στο βιβλίο και στο σενάριο του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΗ


Ένα δικαστικό αστυνομικό φιλμ από τα καλύτερα του είδους στον Ελληνικό Κινηματογράφο.


Δίπλα στην ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ πρωταγωνιστούν οι:  ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΟΥΡΝΑΣ, ΒΑΣΟΣ ΑΝΔΡΟΝΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΤΖΟΓΙΑΣ, ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ και ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΝΙΚΟΛΙΝΑΚΟΣ


alt


alt



Η ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ στο ρόλο της κατηγορουμένης ΕΛΕΟΝΩΡΑΣ ΔΕΝΔΡΙΝΟΥ, η οποία κατηγορείται για το φόνο του πολύ μεγαλύτερου σε ηλικία συζύγου της.

Όλες οι ενδείξεις είναι συντριπτικά ενάντιά της αλλά ο ανηψιός της και στο βάθος ερωτευμένος μαζί της Ανδρέας (Λευτέρης Βουρνάς) πιστεύουν στην αθωότητά της παλεύοντας με αντίξοες συνθήκες για να το αποδείξουν με τον συνήγορό της Καλαντζή (Βάσος Ανδρονίδης)


Οι ανατροπές στην ταινία είναι συγκλονιστικές φέροντας την υπογραφή του μαιτρ ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΗ


Η ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ είναι εκπληκτική στο ρόλο της μια ακόμα φορά.


alt



Δώσαμε, φίλες και φίλοι, ανάγλυφα πιστεύουμε το στίγμα της ΜΑΡΩΣ ΚΟΝΤΟΥ στο Ελληνικό Αστυνομικό φιλμ της δεκαετίας του 1960


Διαμόρφωσε την εικόνα μιας Γυναίκας "εκτός ορίων", μιας Γυναίκας έξω από τα "χρηστά ήθη" και την κοινά αποδεκτή συστημική "ηθικοπλαστική" εικόνα.


Μια Femme Fatale ίσως ; μοιραία ; παραβατική ; πέρα από όλα όμως αυτά απίστευτα ερωτική, αισθησιακή, γεμάτη όμως από ανθρώπινα αισθήματα και έναν κρυφό κόσμο που αν και ζούσε στα σκοτάδια έκρυβε πάντα ένα άσβηστο Φως.....



KATHARINE HEPBURN: Ο θρύλος της αντικονφορμίστριας του Hollywood

Φίλες και Φίλοι του CINEFIL

έχουμε συνηθίσει, θα έλεγε κανείς, όταν αναφερόμαστε σε σημαντικές μορφές

Γυναικών Ηθοποιών που διέπρεψαν στο στερέωμα του κινηματογράφου, να έχουμε

κατά νου μια εικόνα πρότυπο Γυναίκας όπως απαιτεί το γνωστό stary system.


Είτε της Femme fatale, είτε αυτό της Γυναίκας "γατούλας", είτε αυτό της Γυναίκας σύμβολου του σεξ, πρότυπα που κλασικά αναπαράγονται στον χώρο του HOLLYWOOD.


Σήμερα όμως θα μιλήσουμε για μια μεγάλη μορφή, για ένα ΘΡΥΛΙΚΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ

της μεγάλης Αμερικανίδας Ηθοποιού



KATHARINE HEPBURN



alt


"Η Αγάπη δεν έχει σε τίποτα να κάνει με όλα αυτά που προσδοκάς να πάρεις, παρά μονάχα με όλα αυτά που πρόκειται να δώσεις και αυτό είναι το παν....."


Τα λόγια της μεγάλης και θρυλικής αυτής μορφής που συγκλόνισε για δεκαετίες ολάκερες το οικοδόμημα της Έβδομης Τέχνης.


12 ΜΑΗ 1907-29 ΙΟΥΝΗ 2003


Γεννήθηκε στο HARTFORD του CONNECTICUT USA και έφυγε πλήρης ημερών στα 96 της χρόνια στο OLD SAYBROOK, CONNECTICUT USA


Ο Χρόνος στάθηκε φιλικός και δοτικός μαζί της δίνοντας δεκαετίες ολάκερες μιας ζωής γεμάτης, μιας ζωής που δεν χτίστηκε μέσα στο ψεύτικο, στο πλασματικό και στο γιαλιστερό, μιας ζωής που ήρθε κόντρα αντιμέτωπη με ολάκερο το γκρίζο και μαύρο κοινωνικο-πολιτικό σύμπλεγμα του Hollywood και του Μακαρθισμού


alt


alt


Μια μορφή που θεωρείται η κατ' εξοχήν ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΡ του Κινηματογράφου, μια ανεξάρτητη Γυναίκα κόντρα στα επικρατούντα πρότυπα του American style of life.

Μια Γυναίκα Ηθοποιός που ήταν στα μαύρα κατάστιχα του Φασίστα Μακάρθυ και τις περιβόητης επιτροπής του.


Η Αντικομμουνιστική Υστερία της δεκαετίας του 1940-1950 αμέσως δηλαδή μετά τη λήξη του μεγάλου Πολέμου, την ώθησε ευθέως στην προοδευτική πολιτική δραστηριότητα.

Τον Μάη του 1947 έβγαλε ένα φλογερό λόγο ενάντια στην ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ, ο οποίος μάλιστα σοκάρισε την Κοινή γνώμη.

Ευθέως στοχοποιήθηκε από τους Δεξιούς πολιτικούς κύκλους στις ΗΠΑ με την κατηγορία της ....ΦιλοΚομμονιστικής προπαγάνδας και φυσικά μπήκε στην περιβόητη λίστα της Επιτροπής Μακάρθυ.

Απτόητη συνέχισε να εκφράζει λεύτερα τις ριζοσπαστικές της ιδέες και σε συνδυασμό με την απαράμιλλη αξίας της ως Ηθοποιού πέταξε στα σκουπίδια όλες αυτές τις συμπεριφορές.


alt

1938



    ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ


    Η μητέρα της ήταν μια γνωστή Φεμινίστρια της εποχής, η CATHERINE-MARTHA HOUGHTON, κληρονόμος της εταιρείας γυαλιού CORNING και συνιδρύτρια της Οργάνωσης για θέματα Υγείας στην αναπαραγωγή (PLANNED PARENTHOOD).


    Πατέρας της ο Dr. THOMAS NORVAL HEPBURN Βρεταννικής καταγωγής. Είχε ακόμα πέντε αδέλφια.

    Ο Πατέρας της ήταν από τους ανθρώπους, που ήθελε τα παιδιά του, αγόρια και κορίτσια, ειδικά τα τελευταία να έχουν πλήρη ελεύθερα δικαιώματα στη ζωή έτσι τα στήριξε σε πολλές αθλητικές και κοινωνικές εκδηλώσεις.

    Μάλιστα η KATHARINE είχε σπουδαίο ταλέντο στο Καλλιτεχνικό πατινάζ και έφτασε στα ημιτελικά του πρωταθλήματος Golf νεανίδων του CONNECTICUT.

    H KATHARINE λάτρευε τη θάλασσα και το κολύμπι, γεγονός που το κράτησε σε όλη της ζωή καθώς κολυμπούσε με πάθος μέχρι τα 80 της χρόνια.


    alt


    Στις 3/4/1921, στα 14 της χρόνια, βίωσε μια μεγάλη Οικογενειακή και Προσωπική τραγωδία καθώς βρήκε τον μεγαλύτερο αδελφό της TOM, αγαπημένο της αδελφό, να έχει κρεμαστεί με το πλάγιο καδρονάκι της σοφίτας από ένα σχοινί. Η Οικογένεια απέδωσε το γεγονός σε ατύχημα καθώς δεν υπήρχαν κίνητρα για αυτοκτονία ενός νεαρού παιδιού στα 16 του χρόνια. 

    Το σοκ για την KATHΕRINE ήταν μεγάλο και έφτασε στο σημείο να χρησιμοποιεί έκτοτε τα γεννέθλιά του σαν δικά της.


    Η Πραγματική της ημερομηνία γέννησης, αποκαλύφτηκε στην Αυτοβιογραφία της 


    alt



    alt


    Σπούδασε στο OXFORD SCHOOL, CONNECTICUT και αργότερα στο BRYN MAWR COLLEGE.

    Εκεί μάλιστα αποβλήθηκε γιατί την έπιασαν να ....καπνίζει κάτι απαγορευμένο για Γυναίκα της εποχής.

    Πήρε Πτυχίο ΙΣΤΟΡΙΑΣ και ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ το 1928 και τότε έκανε και το ξεκίνημά της στο BROADWAY με ένα μικρό ρόλο στην "ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΑ"


    Το 1928, εξαίσια χρονιά για κείνη, παντρεύτηκε με τον κοσμικό επιχειρηματία LADLOW OGDEN SMITH. Ένας γάμος όμως ρευστός καθώς η KEPBURN συνέχιζε τη θεατρική της καριέρα και συνέχιζε να ταξιδεύει. Έτσι χώρισαν στο Μεξικό στα 1934. Η Σχέση τους εξακολουθούσε να είναι άριστη και φιλική τόσο με την ίδια όσο και οικογενειακά.


    Στις 21/9/1938, στα 31 της χρόνια, γλύτωσε από το θάνατο, καθώς το σπίτι της παρασύρθηκε από τυφώνα στο OLD SAYBROOK και καταστράφηκε. Σε εκείνη την καταστροφή έχασε σχεδόν τα πάντα από τα υπάρχοντά της.


    alt



    alt


    Η ΚΑΡΙΕΡΑ ΤΗΣ


    Η Πρώτη δράση της KATHERINE HEPBURN μετά την αποφοίτηση από το Κολλέγιο ήταν το ΘΕΑΤΡΟ.

    Εκεί ξεκίνησε και θεμελίωσε τη λαμπερή της καριέρα, έχοντας συμμετοχή σε ένα θίασο στη Βαλτιμόρη.

    Ακολούθησε η ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ και το BROADWAY όχι όμως πάντα με επιτυχία καθώς είχε πολλές αναποδιές και δεν τα κατάφερνε.

    Επέμενε, το πάλαιψε και η επιτυχία άρχισε να εμφανίζεται το 1932, στα 25 της χρόνια, στο ρόλο της ΑΝΤΙΟΠΗΣ των Αμαζόνων στο έργο "THE WARRIOR'S HUSBAND" και έτσι έστρεψε τα βλέμματα του HOLLYWOOD επάνω της.


    Έτσι ξεκίνησαν τα πρώτα βήματα στον Κινηματογράφο, όπου η καριέρα της απογειώθηκε δίπλα στον μεγάλο Ηθοποιό JOHN BARRYMORE


    alt


    Επίσης μεγάλη συμβολή στην ανάδειξή της έχει και ο μεγάλος Σκηνοθέτης

    GEORGE CUKOR


    alt


    Σωματικά η KATHARINE HEPBURN είχε ύψος 1,71 μ. και εθεωρείτο από τις ψηλότερες Γυναίκες πρωταγωνίστριες εκείνης της εποχής.

    Μάλιστα τα κοινωνικά "σχόλια" εκείνης της περιόδου έφεραν τον έμπειρο Ηθοποιό JOHN BARRYMORE να την .....χουφτώνει επί σκηνής στα γυρίσματα συναντώντας έντονα τη δική της αντίδραση.


    Η HEPBURN υπογράφει συμβόλαιο με την εταιρεία RKO αλλά η μόνιμη Αντικονφοσμιστική και Αντι-Hollywood συμπεριφορά της εκτός οθόνης, κάνει την εταιρεία να είναι σε "αναμμένα κάρβουνα" καθώς δεν μπορούν να την αναδείξουν όπως αυτοί θέλουν.


    Η Ίδια όμως τους διαψεύδει πανηγυρικά και θριαμβευτικά το 1933 όπου στο έργο:


    "ΤΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΤΗΣ ΔΟΞΑΣ" (MORNING GLORY) του LOWELL SHERMAN με τον DOUGLAS FAIRBANKS JR. & ADOLF MENJOU η KATHERINE HEPBURN κερδίζει το OSCAR A' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ θριαμβευτικά.


    Μάλιστα η ίδια απείχε από την απονομή αλλά ενθουσιάστηκε.


    alt



    alt



    Την ίδια χρονιά έχει μια ακόμα τεράστια Εμπορική επιτυχία στο ρομαντικό οικογενειακό δράμα του GEORGE CUKOR  "LITTLE WOMEN"


    σπάζοντας κάθε εισπρακτικό ρεκόρ.


    alt


    alt


    alt


    Το 1935 έρχεται μια ακόμα πολύ μεγάλη επιτυχία. Πρωταγωνιστεί στη ρομαντική δραματική comedy του GEORGE STEVENS 

    "ALICE ADAMS"


    με τον FRED MAC MURREY


    Εκεί έχει την 2η Υποψηφιότητά της για OSCAR Α' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ αλλά το βραβείο το κερδίζει η BETTY DAVIS


    alt



    alt


    alt


    Το 1937 πρωταγωνιστεί σε μια εξαιρετική δραματική comedy του GREGORY LACAVA "STAGE DOOR" με την GINGER ROGERS & ADOLPHE MENJOU


    alt


    alt



    Στα 1938 συνεχίζει η καριέρα της να ανεβαίνει με την ρομαντική comedy του HOWARD HAWKS

    "BRINGING UP BABY"


    πλάι στον CARY GRANT & CHARLES RUGGLES


    alt


    alt



    alt


    Σε πάρα πολλές δημόσιες εμφανίσεις της, την εποχή εκείνη προπολεμικά, συνήθιζε να εμφανίζεται με αντρικά κοστούμια, θεωρώντας τα άνετα όπως η ίδια έλεγε.

    Έτσι, με τον τρόπο της, δημιούργησε μια "μόδα" με τις γυναίκες να προτιμούν παντελόνια κάτι πολύ τολμηρό εκείνη την εποχή.


    Ο ΑΝΤΙΚΟΝΦΟΡΜΙΣΜΟΣ της HEPBURN


    Η Μεγάλη πρωταγωνίστρια συνέχιζε ευθέως το διαφορετικό και πολλές φορές επιθετικό της ύφος απέναντι στο κατεστημένο look που απαιτούσε το Hollywood από τις Γυναίκες "σεξοβόμβες" της εποχής.


    Ελευθερόστομη, πνευματική, με καυστική γλώσσα, παράταιρο ενδυματολογικό στυλ, ενάντια στα στερεότυπα της "ξανθιάς σεξοβόμβας", προτιμώντας ταγιέρ με παντελόνι, με ελάχιστο σχεδόν ανύπαρκτο μακιγιάζ, ποια θα τα τολμούσε όλα αυτά στη δημόσια τότε εικόνα της ;


    Η Σχέση της με τον τύπο δεν ήταν υποτακτική. Απέρριπτε πολλές συνεντεύξεις ή οι απαντήσεις της έδειχναν "κακές". Μερικές φορές όμως έφτανε στο αρνητικό να εκφράζεται αρνητικά για συναδέλφους της σε σημείο προσβολής γεγονός που προκαλούσε προβλήματα στη δημόσια εικόνα της.


    Δεν γνωρίζουμε και το λόγο που άρχισε να είναι δύσκολη και δυσπρόσιτη στο κοινό της ειδικά στο θέμα του αυτόγραφου, γεγονός που οδήγησε τα πράγματα να της προσάψουν το παρατσούκλι:  "Katharine of Arrogance"  (Αικατερίνη της Αλαζονείας) με αποτέλεσμα το κοινό να απομακρύνεται και από τις ταινίες της.


    Έτσι φτάσαμε στα 1938 να έχει κάθετη πτώση στην θεαματικότητα των ταινιών της και να ψηφιστεί ως το "ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ" σε ψηφοφορία από ιδιοκτήτες αιθουσών.


    Ήταν υποψήφια για το ρόλο της SCARLET O' HARA στο επικό "ΟΣΑ ΠΑΙΡΝΕΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ" αλλά ο παραγωγός DAVID SELZNICK την απόρριψε θεωρώντας ότι "δεν είχε σεξουαλικότητα".


    Έτσι στα 1938. η ίδια αποζημίωσε την εταιρεία RKO με το ποσόν των 75000 $ για να απαλλαγεί από το συμβόλαιό της καθώς δεν συμφώνησε με τους ρόλους που της έδιναν.


    Το 1938 επανέρχεται δριμύτερη με το ρομαντικό δράμα του GEORGE CUKOR

    "HOLIDAY"

    πλάι στον CARY GRANT

    Η Ταινία ήταν εξαιρετική αλλά δεν πήγε καλά εμπορικά.


    alt




    alt



    alt



    Το 1940 όμως έρχεται η νέα της απογείωση........!


    Πάλι με τον GEORGE CUKOR πρωταγωνιστεί υπέροχα στην ρομαντική comedy

    "THE PHILADELPHIA STORY"

    πάλι με τον CARY GRANT & JAMES STEWART


    H HEPBURN ήταν εκ νέου ΥΠΟΨΗΦΙΑ για OSCAR Α' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ


    Το έργο έχει πολύ μεγάλη επιτυχία για ολάκερο το 1940


    alt


    alt



    alt


    alt



    Η ΔΙΩΞΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ του HOLLYWOOD


    Στο μεταξύ η αρχή της δεκαετίας του 1940, αμέσως μετά τον Ρουσβελτ, βρίσκει τις ΗΠΑ στη σκιά της Αντικομμουνιστικής υστερίας που ήταν το σκαλοπάτι που προετοίμασε το φασισμό του ΜΑΚΑΡΘΥ.


    Ο ΜΑΪΡΟΝ ΦΑΓΚΑΝ, δεξιός συγγραφέας, παραγωγός και σκηνοθέτης, επίκεντρο της αντικομμουνιστικής υστερίας στο χώρο της τέχνης στις ΗΠΑ, κατήγγειλε την HEPBURN επειδή η ίδια συμμετείχε για λογαριασμό συντρόφων της ηθοποιών και καλλιτεχνών στον αγώνα ενάντια στις ΜΑΥΡΕΣ ΛΙΣΤΕΣ της δεκαετίας του 1940.


    Οι κατηγορίες που τις απηύθυναν πήραν το χαρακτήρα υστερίας κατηγορώντας την ότι συμπαθεί ευθέως τον Γ.Γ. του Κ.Κ.Σ.Ε. Ιωσήφ Στάλιν


    O SPENCER TRACY στη ΖΩΗ της


    alt


    Ο μεγάλος Ηθοποιός SPENCER TRACY ήταν από τα πρόσωπα που έπαιξαν πολύ μεγάλο ρόλο στη ζωή της KATHARINE HEPBURN.

    Συναντήθηκαν στον Κινηματογράφο σαν συμπρωταγωνιστές και εκεί ξεκίνησε η συνεργασία και η σχέση τους


    Το 1942 πρωταγωνιστούν μαζί στην ρομαντική comedy του GEORGE STEVENS


    "WOMAN OF THE YEAR"


    alt


    alt


    alt



    Στα παρασκήνια αυτής της ταινίας το ζευγάρι ερωτεύτηκε και έτσι ξεκίνησε μια σχέση από τις πλέον διάσημες στο HOLLYWOOD παρά το ότι ο TRACY ήταν παντρεμένος.


    Οι δυό τους έγιναν από τα πλέον αναγνωρίσιμα ζευγάρια τόσο επί σκηνής όσο και έξω από αυτήν


    Χαρακτήρες που συμπλήρωναν άμεσα ο ένας τον άλλο η HEPBURN και ο TRACY στις ταινίες τους τόνιζαν τις εντάσεις που μπορεί να δημιουργηθούν όταν ένα ζευγάρι προσπαθεί να βρεί μια αρμονική ισορροπία δύναμης μέσα στο σπίτι.

    Εκεί διεκδικούνται και λύνονται όλα με μια αμοιβαία συμφωνία σεβασμού και ερωτισμού συνάμα.


    Μαζί εμφανίστηκαν συνολικά σε Εννέα (9) ταινίες:


    • 1942  "KEEPER OF THE FLAME" το δράμα μυστηρίου του GEORGE CUKOR
    • 1949  "ADAM'S RIB" δραματική ρομαντική comedy του GEORGE CUKOR
    • 1952  "PAT AND MIKE"  ρομαντική comedy επίσης του GEORGE CUKOR
    • 1957  "DESK SET" μια ακόμα comedy του WALTER LANG
    • 1967  "ΜΑΝΤΕΨΕ ΠΟΙΟΣ ΘΑΡΘΕΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ"  (GUESS WHO'S COMING TO DINNER) το υπέροχο δράμα του STANLEY CRAMER. Μαζί τους και ο εκπληκτικός SIDNEY POITIER. Στην υπέροχη αυτή ταινία η KATHERINE HEPBURN κερδίζει το δεύτερο ΒΡΑΒΕΙΟ OSCAR A' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ


    alt


    alt


    alt



    alt


    alt



    alt


    alt


    alt


    alt


    alt


    Η HEPBURN με τον TRACY έκρυψαν πολύ διακριτικά το δεσμό τους, χωρίς να δώσουν δικαιώματα και χωρίς να δημοσιοποιήσουν κάτι από τη σχέση τους. Ήταν ζευγάρι για δεκαετίες, φυσικά δεν ζούσαν μόνιμα μαζί, όμως έμειναν μαζί μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του TRACY όντας για αυτήν η μεγάλη της αγάπη.


    Είχε φυσικά πριν από αυτόν ερωτικές σχέσεις με τον ατζέντη της LELAND HAYWORD, με τον JOHN FORD και τον HOWARD HUGHES.


    Το 1962 έχουμε ένα ακόμα αριστούργημα με το δράμα του SIDNEY LUMET

    "LONG DAY'S JOURNEY INTO THE NIGHT"


    με τους RALPH RICHARDSON, JASON ROBARDS


    alt


    alt


    H KATHARINE HEPBURN για μια ακόμα φορά είναι Υποψήφια για OSCAR Α' ΓΥΝΑΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ με την υπέροχη ερμηνεία της. Δεν τον κερδίζει εκεί το βραβείο αλλά τιμάται με ΒΡΑΒΕΙΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ Α' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ.


    Μετά το 1962, η HEPBURN αποσυρεται για 5 χρόνια απ τη σκηνή για να φροντίσει την εξασθενημένη υγεία του SPENCER TRACY. O Mεγάλος αγαπημένος της έφυγε από τη ζωή και η ίδια, παρά το σοκ της, δεν παρευρέθηκε στην Κηδεία του ανθρώπου που λάτρεψε, για να μην δημιουργήσει προβλήματα στην οικογένειά του.

    Μετά από αυτό ή ίδια δήλωσε ότι τη τελευταία της ταινία, δεν μπορούσε να την ξαναδεί καθώς οι αναμνήσεις από τη σχέση τους ήταν καταλυτικές.


    Στο μεταξύ, στα 1961, πέραν των έργων με τον TRACY, είχε μια ακόμα πολύ μεγάλη επιτυχία.

    Ήταν το ρομαντικό πολεμικό δράμα του JOHN HUSTON

    "THE AFRICAN QUEEN"

    στο οποίο πρωταγωνιστεί με τον μεγάλο HUMPHREY BOGART,

    Η Εξαίρετη ερμηνεία της, της δίνει την 5η Υποψηφιότητα για OSCAR Α' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ, το οποίο και έχασε από την VIVIEN LEIGH στην ταινία της "ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ Ο ΠΟΘΟΣ"


    alt


    alt


    alt


    Η Ταινία γυρίστηκε στην Αφρική, όπου όλοι οι Ηθοποιοί υπέφεραν από Ελονοσία και Δυσεντερία εκτός από τον ....σκηνοθέτη και τον Bogart καθώς κανείς τους σχεδόν δεν έπινε ντόπιο νερό.

    Η HEPBURN παρά το ότι ήταν κόρη Ουρολόγου, έπινε άφθονο νερό, και ταλαιπωρήθηκε πολύ άσχημα στην υγεία της.


    Στη συνέχεια έχουμε δύο ακόμα πολύ σημαντικές της ταινίες:


    1955 το ρομαντικό δράμα του DAVID LEAN  "SUMMERTIME" για το οποίο επίσης ήταν Υποψήφια μία ακόμα φορά για OSCAR A' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ, και το

    1956  στο ρομαντικό western του JOSEPH ANTHONY  "RAINMAKER" με τον μεγάλο BURT LANCASTER επίσης για το οποίο είχε νέα υποψηφιότητα για OSCAR Α' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ


    alt


    alt


    alt


    Συνεχίζει με δύο ακόμα υπέροχες μεταφορές στην Μεγάλη Οθόνη δύο θρυλικών θεατρικών έργων.


    1959 "ΞΑΦΝΙΚΑ ΠΕΡΥΣΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ" η μεταφορά του έργου του TENNESSEE WILLIAMS από τον JOSEPH MANKIEWICZ με τους ELIZABETH TAYLOR & MONTGOMERY CLIFT και με τις δύο μεγάλες Ηθοποιούς να είναι Υποψήφιες για OSCAR Α' ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΡΟΛΩΝ


    1962 "ΜΑΚΡΥ ΤΑΞΙΔΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ" η μεταφορά του θεατρικού του ΕΥΓΕΝΙΟΥ Ο' ΝΗΛ από τον SIDNEY LUMET


    alt


    alt


    alt



    Το 1968 είναι μια ακόμα θριαμβευτική χρονιά για εκείνη καθώς κερδίζει το 3ο OSCAR Α' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ στο ιστορικό δράμα του ANTHONY HARVEY


    "THE LION IN WINTER"


    με τους PETER O' TOOLE & ANTHONY HOPKINS


    Εκεί γνωρίζονται με τον PETER O' TOOLE ο οποίος μένει γοητευμένος μαζί της έχοντας μεγάλη και άριστη συνεργασία παραμένοντας έκτοτε φίλοι μέχρι τέλους.


    alt


    alt


    alt


    Η HEPBURN συνεχίζει παραδοσιακά να Κινηματογραφεί θεατρικά μεγάλα κλασικά αριστουργήματα συνεχίζοντας το 1969 με "Η ΤΡΕΛΗ ΤΟΥ ΣΑΓΙΩ" του ΖΑΝ ΖΙΡΟΝΤΟΥ σε Σκηνοθεσία BRYAN FORBES (THE MADWOMAN OF CHAILLOT)

    το 1971 με τις "ΤΡΩΑΔΕΣ" του ΕΥΡΥΠΙΔΗ σε σκηνοθεσία του δικού μας ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ με τις VANESSA REDGRAVE, GENEVIEVE BUJOLD, ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΠΠΑ σε μια συγκλονιστική πραγματικά ακόμα ερμηνεία.


    alt



    alt


    alt



    Η ΥΣΤΕΡΗ ΕΠΟΧΗ της ΚΑΡΙΕΡΑΣ της


    Η Δεκαετία του 1970 την βρίσκει στην ύστερη φάση της μεγάλης καριέρας της έχοντας πλέον την ωριμότητά της ως καλά κρυμμένο θησαυρό.

    Στην ΤΗΛΕΤΑΙΝΙΑ  "LOVE AMONG THE RUINS" του GEORGE CUKOR κερδίζει ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΜΜΥ μαζί με τον LAURENCE OLIVIER.


    To 1975 εμφανίζεται σε έναν από τους μέγιστους ρόλους της καριέρας της στο western του

    STUART MILLAR   "Ο ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΣ" στο πλάι του JOHN WAYNE 


    alt


    alt



    Το 1981, ένας ακόμα μεγάλος θρίαμβος και το 4ο αυτή τη φορά OSCAR Α' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ στο δράμα του MARK RYDELL  "ON GOLDEN POND"  (ΣΤΗ ΧΡΥΣΗ ΛΙΜΝΗ) με τους HENRY FONDA & JANE FONDA


    alt


    alt


    alt


    Και φτάνουμε στα 1994, όπου πλέον σε ηλικία πλέον 87 ετών η μεγάλη αυτή πρέσβειρα του Κινηματογράφου δίνει την ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ της ΕΡΜΗΝΕΙΑ στην δραματική ρομαντική comedy του GLENN GORDON CARON   "LOVE AFFAIR" με τους WARREN BEATTY & ANNETE BENING


    alt


    alt


    alt


    ΤΟ ΤΕΛΟΣ


    Το τέλος για την KATHARINE HEPBURN έρχεται με φυσικά αίτια καθώς στις 19 Ιούνη 2003, στα 96 της χρόνια, η Αυλαία μιας τεράστιας ζωής, κλείνει για την μεγάλη αυτή μορφή της Τέχνης.


    Προς τιμήν της μνήμης της, και για την μεγάλη θεατρική της προσφορά, τα ΦΩΤΑ του BROADWAY χαμήλωσαν για μια ώρα.


    13 μέρες μετά το θάνατό της δημοσιεύτηκε και το βραβευμένο της Βιβλίο "KATE REMEMBERED"


    alt


    ΓΕΝΙΚΗ ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ


    52 Κινηματογραφικές ταινίες έφεραν την προσωπική της συμμετοχή σε ένα διάστημα από το 1932 ως το 1994, για 62 ολάκερα χρόνια, παρουσία ίλιγγος για τα δρώμενα του Κινηματογράφου


    ΟΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ


    Συνολικά να αναφέρουμε ότι η KATHARINE HEPBURN έχει τιμηθεί με:


    27 ΔΙΕΘΝΗ ΒΡΑΒΕΙΑ και 31 ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ


    Ανάμεσά τους κυριαρχούν τα 4 OSCAR Α' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ, από τις πλέον βραβευμένες ηθοποιούς στην ιστορία του Hollywood.

    2 ΒΡΑΒΕΙΑ BAFTA, 1 ΒΡΑΒΕΙΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ, 1 ΒΡΑΒΕΙΟ FESTIVAL DAVID DI DONATELLO, 1 MONTREAL FESTIVAL AWARD, 1 ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΕΞΙΚΑΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, 1 ΒΡΑΒΕΙΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΝΕΤΙΑΣ, και ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ στη διάσημη ΟΔΟ του HOLLYWOOD.


    Αυτή ήταν η μεγάλη KATHARINE HEPBURN


    Μια εμβληματική μορφή στο χώρο του θεάτρου και κινηματογράφου, που

    για δεκαετίες ολάκερες δέσποζε στο χώρο της έβδομης τέχνης και των θεατρικών πλατώ.


    Μια καλλιτέχνιδα, που τόλμησε, με την ισχυρότατη προσωπικότητά της, να συνθλίψει την κλασσική light εικόνα της γυναίκας του Hollywood, που πήγε παντελώς κόντρα στις επιταγές των εταιρειών, που συγκρούστηκε κατά μέτωπο με το υστερικό πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ.










    "CAHIERS DU CINEMA" : Τα ΤΕΤΡΑΔΙΑ της ΤΕΧΝΗΣ του ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

    alt


    "CAHIERS DU CINEMA"



    ("NOTEBOOKS ON CINEMA")



    "ΤΕΤΡΑΔΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ"


    Φίλες και φίλοι

    σήμερα κρατάμε στο "χέρι" μας, ζωντανή μια Ιστορία του Κινηματογράφου.

    Μια έντυπη Ιστορία της Έβδομης Τέχνης που το όνομα, η λειτουργία της και το πέρασμά της είναι άρρηκτα δεμένο με το CINEMA και τον κόσμο του.


    alt


    Τι είναι το "CAHIERS DU CINEMA" ;

    Ποια η Ιστορία του ; ποια η βαρύτητά του για τους απανταχού CINEFIL ;

    Ποιο το ειδικό του βάρος στα Κινηματογραφικά δρώμενα ;


    Το "CAHIERS DU CINEMA" είναι ένα ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ για τον ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ.

    Ένα ΓΑΛΛΙΚΟ περιοδικό, που ιδρύθηκε το 1951 από μία από τις μεγαλύτερες μορφές που ανέδειξε ο ριζοσπαστισμός στο ΣΙΝΕΜΑ στην ΕΥΡΩΠΗ.


    ΙΔΡΥΤΕΣ:


    ANDRE BAZIN,  JACQUES DONIOL-VALCROZE,  JOSEPH-MARIE LO DUCA


    alt

    JACQUES DONIOLE-VALCROZE

    alt

    JOSEPH-MARIE LO DUCA

    alt

    ANDRE BAZIN




    alt

    JEAN MICHEL FRODON




    Το περιοδικό αναπτύχτηκε από την νεώτερη έντυπη έκδοση του "REVUE DU CINEMA" , στο οποίο μέλη ήταν τα Μέλη του PARIS FILM CLUB "OBJECTIF 49" :

    ROBERT BRESSON, JEAN COCTEAU, ALEXANDRE ASTRUC

    και του CINE CLUB DU QUARTIER LATIN.


    Σαν πρώτος εκδότης αναφέρεται ο DONIOL-VALCROZE και στη συνέχεια στα 1957 ο ERIC ROHMER.


    Για να αντιληφθούμε τη βαρύτητα των Ονομάτων που συνέθεσαν την Σύνταξη των CAHIERS DU CINEMA να αναφέρουμε ότι, εκτός των άλλων, τακτικοί του συνεργάτες ήταν οι:


    JACQUES RIVETTE,  JEAN-LUC GODARD,  CLAUDE CHAMBROL,  FRANCOIS TRUFFAUT


    τα ιερά δηλαδή "τέρατα", που πυροδότησαν τη "βόμβα" της Γαλλικής NOUVELLE VAGUE.


    alt



    Γιατί όμως τόσος "θόρυβος" για το Περιοδικό αυτό ;


    Μα, απλά, γιατί, ιστορικά αποτέλεσε το έντυπο "Ευαγγέλιο" ενός έντυπου χώρου, που ανακάλυψε ξανά απόψεις και ζυμώσεις πάνω στην Κριτική και στη Θεωρία του Κινηματογράφου.


    Έτσι το 1954, ο FRANCOIS TRUFFAUT, μία από τις εμβληματικές μορφές του Σύγχρονου Γαλλικού ριζοσπαστικού Κινηματογράφου, εγκαινιάζει με ένα άρθρο του, το ξεκίνημα μιας σειράς μεγάλων προβληματισμών, στις οποίες δεν έλειψαν και οι συγκρούσεις με άλλες σχολές και κινήσεις.


    Αυτή τη φορά στο "κέντρο της μάχης" ήταν η "LA QUALITE FRANCAISE" και συγκεκριμένα το Μανιφέστο για την "ΠΟΛΙΤΙΚΗ των ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ"  (LA POLITIQUE DES AUTEURS) στην οποία ο ANDREW SARRIS αργότερα τερμάτισε την θεωρία αυτή σαν αποτέλεσμα της επαναξιολόγησης των φιλμ του HOLLYWOOD και των σκηνοθετών του όπως οι:


    ALFRED HICHCOCK, HOWARD HAWKS, ROBERT ALDRICH,  NICHOLAS RAY, FRITZ LANG.


    Το "CAHIERS DU CINEMA" ενίσχυσε ηθικά τη δουλειά σκηνοθετών όπως οι:


    JEAN RENOIR,  ROBERTO ROSSELIINI,  KENJI MIZOGUCHI,  MAX OPHULS,  JEAN COCTEAU.


    Αποτέλεσμα όλου αυτού του οργασμού της συζήτησης ήταν  ο διάλογος πάνω στον Κινηματογράφο να ανέβει κατακόρυφα.


    alt



    Όπως ήταν φυσικό το περιοδικό έγινε το επίκεντρο της Φιλολογικής κουβέντας για τον Κινηματογράφο και αποτέλεσε το ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΕΦΑΛΤΗΡΙΟ για την NOUVELLE VAGUE που ξεκίνησε στη Γαλλία.


    Βήμα το βήμα, στυλ το στυλ, η έκδοση του περιοδικού αγκάλιασε τα Κινηματογραφικά δρώμενα σε ολάκερο τον κόσμο.


    Στα 1963 ο JACQUES RIVETTE, αντικαθιστά τον ROHMER στην Σύνταξη και έτσι πλέον το περιοδικό εντείνει τον ριζοσπαστικό πολιτικό του χαρακτήρα ρίχνοντας το βάρος απέναντι στο

    HOLLYWOOD.


    alt


    H γραμμή και οι απόψεις του περιοδικού στρέφονται πλέον προς τα 1970 στον ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΟ ΥΛΙΣΜΟ βαδίζοντας πλέον σε Μαρξιστικές αντιλήψεις για την Τέχνη και το ρόλο της στην Κοινωνία.


    Μάλιστα μέσα στα μισά του 1970, το περιοδικό αγκαλιάζει, μετά το Γαλλικό Μάη του 1968, ακόμα πιο επανασταστικές νόρμες σε ένα ΜΑΟΪΚΟ καλλιτεχνικό κύκλο.


    Στην συνέχεια είχαμε μια αναθεώρηση σε πιο εμπορικές δουλειές για το ΣΙΝΕΜΑ βάζοντας στα αγαπημένα κάδρα του περιοδικού νέους Σκηνοθέτες όπως οι:


    MANOEL DE OLIVEIRA,  RAOUL RUIZ,  HOU HSIAO-HSIEN,  YOUSSEF CHAHINE,  MAURICE PIALAT


    alt


    Το 1998, οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ DE L' ETOILE , η εταιρεία δηλαδή που εξέδιδε το Περιοδικό πέρασε στην ιδιοκτησία του γκρουπ της εφημερίδας  "LE MONDE".


    Έτσι το περιοδικό, το ιστορικό αυτό περιοδικό, αντιμετώπισε ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, το οποίο το ανάγκασε το 1999 για να κερδίσει αναγνώστες, να κάνει έναν πρώτο διαχωρισμό ανάμεσα στους συγγραφείς του, προσθέτοντας μια μετα μοντέρνα εμφάνιση με χώρο για την Τηλεόραση και video games γεγονός που έδωσε ΣΥΓΧΥΣΗ στην κλασική του φυσιογνωμία.


    Το 2003, η εφημερίδα "LE MONDE" πήρε τον πλήρη έλεγχο της έκδοσης του περιοδικού με τον JEAN-MICHEL FRODON στην ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΞΙΑ.


    Ας δούμε, χαρακτηριστικά, τι γράφει στην "GUARDIAN", ο NICHOLAS LEZARD, στις 18/10/2011 για τα "CAHIERS DU CINEMA"


    "Γιατί θα έπρεπε να ενδιαφερθούμε για την ιστορία ενός ετοιμοθάνατου Γαλλόφωνου περιοδικού με περίπου ίσως ...10 αναγνώστες στην Βρεταννία ; Μα απλά γιατί είναι το πιο σημαντικό Κινηματογραφικό περιοδικό σε όλο το κόσμο. Και φυσικά κάθε άλλο παρά ετοιμοθάνατο είναι..."


    Ποιος αλοίμονο θα μπορούσε να αρνηθεί ή να μειώσει το πέρασμα από το περιοδικό ονομάτων που "απογείωσαν" τον Κινηματογράφο στα μέσα του 1960.



    alt



    alt


    Στις δύο αυτές εικόνες φαίνεται και η εκδοτική αλλαγή στη μορφή του περιοδικού από την παλιά στην σύγχρονη περιοδική του έκδοση.


    Αυτή, φίλες και φίλοι, είναι μια μικρή τομή στην ιστορία του μεγαλύτερου περιοδικού που έβγαλε ποτέ ο χώρος του Κινηματογράφου.


    Η Συμβολή της παρουσίας του στα δρώμενα του χώρου ήταν κάτι παραπάνω από καθοριστική, καθώς θεωρείται ο χώρος, η "αυλή", μέσα στην οποία λάμβαναν χώρα όλες οι συζητήσεις, οι διαλογισμοί, τα ερωτήματα, οι συγκρούσεις πάνω, στα Κινηματογραφικά δρώμενα μια χρυσής ανατρεπτικής φιλοσοφικής εποχής για το ΣΙΝΕΜΑ που χαρακτηρίστηκε από λάμψη τέχνης,

    κοινωνικού και πολιτικού ριζοσπαστισμού.


    Εδώ, σήμερα είναι η Ιστοσελίδα του περιοδικού:






    alt



    alt



    Ελπίζω, φίλες και φίλοι, να χαρήκατε τη "βόλτα" αυτή πίσω στο χρόνο, με ένα δημιούργημα κάποιων ανθρώπων, δείγμα, στο που μπορεί να φτάσει το μεράκι, η θέληση, το πάθος αλλά συνάμα και η γενικότερη προδιάθεση της Κοινωνίας να στηρίξει τέτοια ανάλογα εγχειρήματα...






    "Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ" Το Υπέροχο Δράμα του ΣΤΕΛΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΥ

    Φίλες και Φίλοι του CINEFIL

    πριν λίγες μέρες και συγκεκριμένα στο κλείσιμο του Γενάρη, το μάτι μου έπεσε, σε μια

    Ανάρτηση στο Εξαίρετο Ιστολόγιο της Φίλης Κατερίνας Βέριγκα εδώ:




    Ήταν μια πολύ όμορφη αναφορά σε ένα Κινηματογραφικό έργο του Σύγχρονου Ελληνικού Κινηματογράφου, η οποία κέντρισε αμέσως το ενδιαφέρον μου.

    Είδα λοιπόν την ταινία και διαπίστωσα με λύπη ότι μικρά Αριστουργήματα της Ελληνικής σύγχρονης Κινηματογραφικής Τέχνης, δεν προβάλλονται όπως τους αξίζει πραγματικά.


    Παίρνω λοιπόν, αγαπητοί συνοδοιπόροι, την σκυτάλη από την Κατερίνα, για να παρουσιάσω στους αναγνώστες μια Συγκλονιστική ταινία που τιμά το Ελληνικό Σινεμά των καιρών μας.


    ΣΤΕΛΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΥ



    "Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ"



    alt


    Πρεμιέρα: 3 Φλεβάρη 2011


    alt


    Ο Αρκάδας Σκηνοθέτης μας, Στέλιος Χαραλαμπόπουλος, έχει ήδη στο ενεργητικό του επτά (7) Κινηματογραφικές παραγωγές, αυτή ήταν η 6η του ταινία.

    Ξεκίνησε το 1996 με το "ΑΔΗΣ", το 2008 δημιουργεί το "ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ Ο ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΠΕΣΣΟΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΒΑΦΗ" και μετά την "ΥΠΟΓΡΑΦΗ" γυρίζει το μεγάλο ιστορικό ντοκυμανταίρ "ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΜΙΑΣ ΗΜΙΤΕΛΟΥΣ ΑΝΟΙΞΗΣ: ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ".


    alt


    "Η Τέχνη είναι η Εκδίκηση του Οράματος απέναντι στο δίκιο της 


    Πραγματικότητας"


    Ο Στέλιος Χαραλαμπόπουλος, γράφει και σκηνοθετεί ένα ψυχολογικό δράμα πολύ υψηλών καλλιτεχνικών απαιτήσεων ανεβάζοντας τον "πήχη" του Σύγχρονου Ελληνικού Κινηματογράφου πάρα πολύ ψηλά σε ύψη που του αξίζει, σε ύψη και ποιότητα που μπορεί να δημιουργήσει σχολή και άποψη μακάρι και συνέχεια.


    "Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ" έχει τα πάντα:


    Στοιχεία ερωτικού δράματος, μυστήριο, σκοτάδι, ανατροπές, φύση, εξωτερικά κάδρα που είναι γεμάτα από την Ορεινή φύση της Αρκαδίας τέτοια που σε μαγεύουν.

    Μυθολογικές παραπομπές σε Φυσικά στοιχεία που συγκινούν όπως η Ελάτη, το Ποτάμι, τα Κοχύλια με τους αντίστοιχους συνειρμούς τους.

    Έχει υπέροχα κάδρα γεμάτα χρώμα, φως.

    Έχει Παρίσι......έχει χώρους τέχνης καθώς εκεί γυροφέρνει το θέμα της ταινίας, έχει άρωμα από γκαλλερί, έχει την υπαρξιακή αγωνία του καλλιτέχνη ζωγράφου δημιουργού, το άγχος, την πίεση.


    Έχει Έρωτα......! δεμένο με το ανθρώπινο πάθος, δοσμένο με φωτιά, με αισθήσεις, με αισθησιακές μετρημένες ερωτικές σκηνές, με συγκρούσεις και συνθέσεις.

    Έχει κλίμα μυστηρίου, με πολλά και καλά κρυμμένα μυστικά μέσα στις καρδιές των ανθρώπων..


    Και έχει και μια μοναδική, ιδιαίτερα βαριά, θα έλεγε κανείς ασήκωτη ατμόσφαιρα που οδηγεί να ξεσπάς σε άπειρα "γιατί".


    Και όλα αυτά φίλες και φίλοι, δεν θα μπορούσαν να γίνουν και να δεθούν αρμονικά χωρίς το σύνολο των συντελεστών της ταινίας


    alt


    ΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ


    Σενάριο-Σκηνοθεσία:  ΣΤΕΛΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ


    Κινηματογράφιση:  ΗΛΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ


    Μουσική σύνθεση:  ΝΙΚΟΣ ΚΥΠΟΥΡΓΟΣ


    Μοντάζ:  KENAN AKKAWI


    Casting:  ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΡΙΝΗ


    Ενδυματολογία:  ΙΟΥΛΙΑ ΣΤΑΥΡΙΔΟΥ


    Μακιγιάζ:  ΦΑΝΗ ΑΛΕΞΑΚΗ


    Ειδικά Εφφέ:  ΝΙΚΟΣ ΜΟΥΤΣΕΛΟΣ


    Παραγωγή:  ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΩΡΑΦΑΣ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΩΣΝΤΑΝΤΙΛΙΕΡΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΜΟΥΤΣΕΛΟΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ


    alt


    ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ


    ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΩΡΑΦΑΣ στο ρόλο του Άγγελου


    ΜΑΡΙΑ ΠΡΩΤΟΠΑΠΠΑ στο ρόλο της Μαρίας Δήμου


    ΑΛΕΞΙΑ ΚΑΛΤΣΙΚΗ στο ρόλο της Άννας


    ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΗΣ στο ρόλο του Δημήτρη Ορφανού


    ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΗΤΡΟΥΣΗΣ στο ρόλο του Αστυνομικού


    ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΙΓΝΑΔΗΣ, MARCO GASTINE, JEROME KEEN, ΕΥΡΗ ΣΩΦΡΟΝΙΑΔΟΥ, ΝΙΚΟΣ ΔΟΥΚΑΣ, ΘΟΔΩΡΟΣ ΓΚΟΝΗΣ, ΒΑΣΩ ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΥ, ΣΤΑΘΗΣ ΚΟΚΚΟΡΗΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΟΥΓΓΑΡΗΣ στο ρόλο συμμετοχών


    alt



    ΤΟ ΘΕΜΑ


    Η Άννα είναι μια νεαρή Ιστορικός της Τέχνης και ετοιμάζει ένα τιμητικό αφιέρωμα στο έργο της διάσημης ζωγράφου Μαρίας Δήμου, η οποία δεν βρίσκεται στη ζωή. Βασικός οδηγός της στο αφιέρωμα αυτό είναι ο σύντροφος της Δήμου και συνεργάτης της Άγγελος.


    Μαζί θα ξετυλίξουν το κουβάρι ενός δρόμου ζωής, όπου ο Θάνατος της Μαρίας Δήμου καλύπτεται από Μυστήριο. Αυτοκτονία ή Δολοφονία ; τι κρύβεται πίσω από τον αινιγματικό Άγγελο ;


    Η Άννα σταδιακά βουλιάζει γεμάτη γοητεία και συγκίνηση στη ζωή, στα πάθη και στη δημιουργία της νεαρής χαμένης ζωγράφου αναζητώντας το προφίλ της αλλά ολοένα και την αλήθεια.


    Εμβρόντητη θα ανακαλύψει ότι ο Άγγελος κρύβει πολλά και μεγάλα μυστικά που θα την συγκλονίσουν σαν ύπαρξη φέρνοντάς την μπροστά σε μια πραγματικότητα, την οποία δεν ξέρει αν πρέπει να ανακαλύψει, αν χρειάζεται να μαθευτεί...


    alt


    ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ του ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ


    Η ταινία «η Υπογραφή» καταγράφει την πορεία δύο ανθρώπων στην προσπάθειά τους να αλλάξουν τη ζωή τους, να υπερβούν επιλογές που φάνταζαν οριστικές και δεσμευτικές, να αρνηθούν ρόλους και ταυτότητες, εγχείρημα που θα καταλήξει στη συντριβή τους. 


    Ο Άγγελος και η Μαρία, πριν συναντηθούν ορίζουν δύο αντιθετικές περιπτώσεις του Είναι. 


    Αυτός, ταλαντούχος χωρίς στήριξη και βοήθεια όμως, υποχρεωμένος να ζει στο σκοτάδι του καθημερινού βιοπορισμού. Εκείνη, με στήριξη και βοήθεια, που της προσφέρουν την επιθυμητή λάμψη του εφήμερου.


    Θα συναντηθούν και θα προσπαθήσουν να απελευθερωθούν από το βάρος των επιλογών τους. Η ανάγκη του Άγγελου, ως δημιουργού πλέον, να διεκδικήσει την ταυτότητά του και η ανάγκη της Μαρίας να σαρκώσει τη δική της ταυτότητα με πραγματική δημιουργία, ξαναβάζουν στη ζωή, με δραματικό τρόπο, αυτό που θέλησαν να αγνοήσουν, να υποβαθμίσουν: το ήθος σαν στάση ζωής. 


    Αυτό που θα τους σώσει είναι ο έρωτας με το ούτως ή άλλως ενυπάρχον ήθος του. 


    Ο περίγυρος όμως έχει κατανείμει ρόλους και ταυτότητες, θέλει να επιβεβαιώνεται η «εικόνα», αδιαφορεί για την ουσία της ύπαρξης. Ο Δημήτρης Ορφανός δεν κάνει τίποτα άλλο από το να απαιτεί να ανταποκριθούν σε αυτό που επιτάσσει το συλλογικό, έστω και ως λανθάνον,  απέναντι στο ατομικό:  να υποστασιοποιούν τον κοινωνικό τους ρόλο. 


    Με όχημα την αφήγηση του Άγγελου, μορφικά, η ταινία εκτυλίσσεται μέσα από τη σύμπλευση παρόντος-παρελθόντος μέσα από επιλεκτικές καταδύσεις της μνήμης στον πάγο της ιστορίας για να ανασύρει και να επανασυναρμολογήσει στο παρόν το άλλο πρόσωπο της ίδιας ιστορίας.


    Την πρόφαση για την αναθεώρηση των πραγμάτων παρέχει η αναδρομική έκθεση και το λεύκωμα-αφιέρωμα προς τιμήν της ζωγράφου. Και τα δύο, εξ' ορισμού, επινοούν και τοποθετούν την «αλήθεια» τους στη θέση μιας πραγματικότητας που ο χρόνος ολοένα καθιστά πιο δυσπρόσιτη, ελάχιστα απτή και επικίνδυνα επαγωγική. 


    Αναδρομή και αφιέρωμα, έννοιες καθ' ολοκληρίαν διάτρητες, καταδικασμένες να αλιεύουν στερεότυπες εικόνες από ένα παρελθόν που ελάχιστα έχει να κάνει με το βιωμένο χώρο του ανθρώπου. To βιωμένο χώρο ως τόπο του πάθους και της ίδιας της περιπέτειας της ζωής και όχι της περιγραφής της. Αυτά τα στοιχεία-κάτω και από την πίεση της Άννας-θα φέρει στην επιφάνεια ο Άγγελος.


    Ο Άγγελος παραμένει ξεχασμένος στο σκοτάδι του μέχρι που έρχεται η Μαρία να τον τραβήξει στο φως. Η επίδρασή της διττή και διχαστική. Μέσα από τον έρωτα αναζωπυρώνει τη φλόγα της δημιουργίας, πυροδοτεί τη ζωή. 


    Από την άλλη όμως «δανείζει» στον εαυτό της και τον Άγγελο μια δημόσια εικόνα που συγχέει ταυτότητες και ρόλους, αναιρεί την ουσία του Είναι και τελικά κακοφορμίζει-μεσ' την ενοχή- τον ίδιο τον έρωτα. 


    Η Αρκαδία, ως κυριολεξία αλλά και ως ουτοπία, θα τους προσφέρει ένα προσωρινό καταφύγιο,  θα αποδειχθεί όμως για άλλη μια φορά πως παραμένει πάντα στο επίπεδο του φαντασιακού, ακριβώς όπως και στις ειδυλλιακές εικόνες του Πουσέν αλλά και στα όνειρα του Γκαίτε. 


    Η έξοδος στο φως για τον Άγγελο είναι ταυτόχρονα παράδεισος και κόλαση. Σαν τα "Σκισμένα Πρόσωπα" της έκθεσής του, σχοινοβατεί σ' ένα εφιαλτικό μεταίχμιο αντιθέσεων. Στο τέλος ο Άγγελος -αν και του δίνεται η δυνατότητα-επιλέγει να μείνει στο σκοτάδι, αρνείται να ξαναγράψει την ιστορία, δεν αποκαθιστά την αλήθεια. Θυσιάζει τη δική του ταυτότητα προκειμένου να μείνει αλώβητη η δημόσια εικόνα της Μαρίας.


    Έχει προηγηθεί βέβαια η θυσία της Μαρίας όταν επωμίζεται τη λύση του δράματος, όταν κατά κάποιο τρόπο προσφέρει τη λύτρωση στον Άγγελο. Αλλά και η πράξη του Άγγελου, έστω εκ των υστέρων, υιοθετεί μια δίσημη συνθήκη που αφ' ενός οριοθετεί, εγκλωβίζει την αλήθεια στο χώρο του ιδιωτικού και αφ' ετέρου, δημόσια, δεν κλονίζει στερεότυπα και πλάνες. Δεν λέει ψέματα, απλά επιβεβαιώνει πως το όμορφο δεν είναι κατ' ανάγκην και αληθινό. 


    Σε αντίθεση με την Άννα που πιστεύει πως το ήθος ορίζει, διέπει ως ενυπάρχον, οτιδήποτε το αισθητικό. Η σύγκρουση μεταξύ τους εκτείνεται ανάμεσα σε δύο ακραία αντιθετικούς πόλους. Η αναλυτική σκέψη της Άννας έχει σαν οδηγό το Πλατωνικό «το όμορφο είναι το απαύγασμα του αληθινού» και η συνθετική πράξη του ζωγράφου Άγγελου ενστερνίζεται την άποψη του Σαρτρ ότι «η τέχνη όπως πάντα ψεύδεται για να είναι αληθινή». 


    Η στάση του Άγγελου έχει συνέπεια, δεν στερείται ήθους. Είναι ένας άνθρωπος που λούστηκε στην αγάπη, την ακολούθησε στις νομοτέλειές της και δεν φοβήθηκε να καεί στο φως της. Στην αγάπη λογοδοτεί και αυτήν υπερασπίζεται. 


    Η Άννα αλλά και οι θεατές της ταινίας παρακολουθούν τη ζωή του Άγγελου και της Μαρίας από τη στιγμή που διασταυρώνονται οι δρόμοι τους. Ο Άγγελος παρουσιάζει την πορεία τους μέσα από τρεις τρόπους. 


    Αφηγείται, σήμερα, κατευθείαν στην κάμερα την ιστορία. Σχολιάζει off κομμάτια της ιστορίας που επιλέγει η μνήμη του. Ανασυνθέτει, ασχολίαστα, μια γραμμική εκτύλιξη του παρελθόντος. Ταυτόχρονα, στο παρόν χτίζεται σιγά-σιγά η προσωπικότητα του Άγγελου. Μέσα από τη γνώση της προσωπικότητάς του γίνεται δυνατή πλέον η ερμηνεία και διαλεύκανση στάσεων  και συμπεριφορών του παρελθόντος.


     Κλειδί για την κατανόηση ορισμένων πραγμάτων είναι το ζωγραφικό έργο του Άγγελου. Οι επιλεγμένοι πίνακες που αποκαλύπτονται στην κάμερα παρουσιάζουν την ιδιόμορφη και ενορατική σύνθεση μεταξύ της πραγματικότητας και της πρόσληψής της από τον Άγγελο. Σαν μέσα από κάτοπτρο ο Άγγελος κοιτά τη ζωή του, κοιτά  τη σχέση του με τη Μαρία. 


    Το βλέμμα του πρισματικό, προφητικό συλλαμβάνει το "εσωτερικό ταξίδι", την αθέατη πλευρά της ιστορίας. Γίνεται έτσι η ζωγραφική ένα μετωνυμικό σχόλιο πάνω στην αφήγηση και η ίδια η ταινία μια μετωνυμία της εικαστικής αναπαράστασης της. Η ταινία εγκαθιστά το διφορούμενο στη σχέση παρόντος/παρελθόντος. Συνθέτει στο παρελθόν μια νέα πραγματικότητα, μια καινούρια ιστορία και αποσυνθέτει στο παρόν αυτό που μόλις έστησε σαν πραγματικότητα του παρελθόντος. Κάθε εξιστόρηση του χθες από τον Άγγελο προϋποθέτει μια επιλογή, υιοθετεί μια στάση. Σήμερα η Άννα και ο θεατής, συχνά διακριβώνουν πως σημασία έχει ό,τι έμεινε έξω από τις επιλογές του Άγγελου, αυτό που δεν έγινε αντικείμενο των ιστοριών του. Κι εδώ εστιάζεται η προσοχή της Άννας: να ανακαλύψει τη στάση του αφηγητή, τον ίδιο τον αφηγητή. Στο τέλος δε, θα επιχειρήσει ακόμη και να υποκαταστήσει τον αφηγητή κάτι που θα της αρνηθεί όμως ο Άγγελος.


    Ίσως ο λόγος του ποιητή "πρώτα με δύναμη να συλλάβει ο νους, κι έπειτα η καρδιά να αισθανθεί ό, τι ο νους συνέλαβε" να χαρακτηρίζει το παρόν στην ταινία και τον τρόπο που το παρόν κοιτά το παρελθόν. Φως και σκοτάδι, καρδιά και νους παρουσιάζονται μεν σαν αντιθετικά δίπολα, δεν παύουν όμως να συνυπάρχουν στην πραγματικότητα. Ένα παρελθόν παραδομένο στις επιταγές της καρδιάς κλείνει μ' ένα στοχαστικό παρόν που διεκδικεί το νηφάλιο λογισμό των έργων της αγάπης.  


    (Πηγή:  www.myfilm.gr)


    alt


    Μέσα από αυτό το αναλυτικότατο ιδιόχειρο σημείωμα του Σκηνοθέτη και Σεναριογράφου, αντιλαμβανόμαστε και τη Σκηνοθετική φόρμα που ακολουθεί η ταινία.


    Προσεγμένα flash-back που δεν χάνουν την ακολουθία χρόνου και νοήματος.

    Γενικά συνολικά κάδρα στη Φύση, κοντινά κάδρα στα πρόσωπα που αποτυπώνουν την ένταση, το πάθος και το συναίσθημα, αργός ρυθμός όταν πρέπει για να τονιστούν ευρήματα και συμβολισμοί 


    Το κλείσιμο της ταινίας όσο αυτή πλησιάζει στο μεγάλο και απροσδόκητο φινάλε είναι στιγμές που σε ανατριχιάζει κυριολεκτικά....


    Η Νυχτερινή σκηνή στην Ορεινή Αρκαδία, στο παλιό σιδηροδρομικό σταθμό "σπίτι" του Άγγελου και της Μαρίας, το φύσημα του νυχτερινού αγέρα, το γοερό σκούξιμο του Σκύλου, το θρόισμα στην Ελάτη, το φύσημα στα κοχύλια. τα πλάνα στη γέφυρα, είναι κάτι σαν ζωγραφική.......Συγκλονιστικά....


    Η ΜΟΥΣΙΚΗ της ΤΑΙΝΙΑΣ


    Ιδιαίτερη Αναφορά στον ΝΙΚΟ ΚΥΠΟΥΡΓΟ, στον τεράστιο αυτό Έλληνα μουσικοσυνθέτη και δημιουργό, που χρόνια τώρα κοσμεί και δίνει ζωή με τη μουσική του και στον Ελληνικό Κινηματογράφο


    alt


    Έχοντας ήδη συνεργαστεί με τον Στέλιο Χαραλαμπόπουλο και σε άλλες δημιουργίες, εδώ ο ΝΙΚΟΣ ΚΥΠΟΥΡΓΟΣ θα έλεγα σφραγίζει με τη μουσική του σύνθεση την ταινία.

    Της δίνει αυτό το "κάτι" που θα την κατατάξει στα αισθητικά υπέροχα δρώμενα της τέχνης.


    Η Μουσική του σύνθεση, σε κλασικό κλίμα βαρύ, έγινε με την ΚΑΜΕΡΑΤΑ.


    ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ


    Μία προς μία οι ερμηνείες των κεντρικών ηρώων είναι εκπληκτικές:


    ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΩΡΑΦΑΣ


    Ο Γιώργος Χωραφας δεν είναι αυτό που λέμε "τυχαίο" πρόσωπο στην τέχνη. 

    Γιος του διάσημου μεγάλου μαέστρου ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΩΡΑΦΑ, μόνιμος κάτοικος του Παρισιού, έγινε ευρύτερα γνωστός δίπλα στον MARLON BRANDO ερμηνεύοντας τον ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΚΟΛΟΜΒΟ. Έχει ήδη τιμηθεί με Α' ΒΡΑΒΕΙΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ στη "ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΚΟΚΚΟΡΑ".


    Εδώ, στην ερμηνεία του Άγγελου είναι καταπληκτικός για μια ακόμα φορά. Εμφανιζόμενος σε "δύο" ηλικίες στην ταινία, σαν 40άρης και 60άρης, απέδωσε και τις δύο αυτές εμφανίσεις με άνεση που συγκινεί.


    Γοητευτικός, μεγαλοπρεπής, στωικός, ανθρώπινος, ερωτευμένος, με τη βαθιά εκφραστική του φωνή παραδίδει ήθος και μαθήματα ερμηνείας για τις σύγχρονες γενιές.


    ΜΑΡΙΑ ΠΡΩΤΟΠΑΠΠΑ


    alt


    "Παιδί" του ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗΣ η νεαρή ηθοποιός μας έχει πίσω της μεγάλη σειρά εμφανίσεων στο θέατρο και σε τηλεοπτικές σειρές με τεράστια επιτυχία ("ΔΕΚΑ", "ΤΟ ΝΗΣΙ") όπως και εννέα (9) κινηματογραφικά έργα.


    Η Ερμηνεία της ως ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΟΥ, η γνωστή ζωγράφος, αφοπλιστική. Είναι όμορφη, Γυναίκα, ερωτική, δυνατή, οργισμένη, επιβλητική, μαρτυρική στο τέλος συγκλονιστική.

    Το αινιγματικό συγκρατημένο χαμόγελό της αφοπλίζει και το παρουσιαστικό της γενικά ως υποκριτική της δίνει την οντότητα που απαιτεί ο ρόλους της.


    ΑΛΕΞΙΑ ΚΑΛΤΣΙΚΗ


    Γεννημένη στην Αθήνα αριστούχος της ΔΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ παρακαλώ η Αλεξία κυριολεκτικά κερδίζει πάρα πολύ μεγάλες εντυπώσεις στην ταινία, ως το ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ.


    alt


    Κουβαλάει στην καριέρα της πολλές και μεγάλες στιγμές, στο ΘΕΑΤΡΟ, στον ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ. Στο 61ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΝΕΤΙΑΣ συμμετέχει με την ταινία του ΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ "ΑΘΗΝΑ-ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ".

    Επίσης βραβεύεται στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ ως SHOOTING STAR of the YEAR.


    H Eρμηνεία της εδώ ως Άννα, η Ιστορικός της Τέχνης που αναζητά το αφιέρωμα για την ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΟΥ και βρίσκεται μπροστά στο μεγάλο μυστήριο της ζωής και του θανάτου της.


    Τέτοια έκφραση "παγιοποιημένη" σε μάτια έχω πάρα πολλά χρόνια να δω στον Ελληνικό Κινηματογράφο. Είναι στιγμές που η σιωπή της ή ο αργός ρυθμός που μιλά αντικατροπρίζοντας το τεράστιο βάρος των όσων μαθαίνει, σε σκλαβώνει σε καθηλώνει.

    Εκπληκτική


    ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΗΣ


    Γνωστή "φυσιογνωμία" στην Ελληνική σκηνή, στο θέατρο, στον Κινηματογράφο, στην Τηλεόραση ("ΙΧΝΗ", "ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΣΤΥΝΟΜΟΥ ΜΠΕΚΑ", "4")


    alt


    Έχει σπουδάσει την ΑΝΩΤΕΡΗ ΣΧΟΛΗ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ "ΕΜΠΡΟΣ" και στην ΝΕΑ ΣΚΗΝΗ.


    Εδώ στην ταινία έχει έναν σκληρό κόντρα ρόλο, που τον υποδύεται θαυμάσια, εξάιρετα.

    Γοητευτικός συνάμα και αδίστακτος, εκφράζει το νόμο της αγοράς, του κέρδους, της επιβολής και της αρπαγής.

    Εξαιρετικός


    ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΥΛΟΥΡΑ


    Γεννημένος το 1973 ο εξαίρετος ζωγράφος μας, αριστούχος της ΣΧΟΛΗΣ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ στο τμήμα του ΧΡΟΝΗ ΜΠΟΤΣΟΓΛΟΥ.

    Οι δικοί του ΠΙΝΑΚΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ είναι αυτοί που κοσμούν την ταινία.

    Προβάλλονται περίπου 25 δικοί του Πίνακες, και οι 8 από αυτούς τη στιγμή που ζωγραφίζονται μέσα στο πλάνο.....


    Χωρίς και τη δική τουδουλειά και την ψυχή του η ταινία θα ήταν κενή......


    Βλέποντας το επίσημο trailer της ταινίας κλείνουμε το αφιέρωμα αυτό στην "ΥΠΟΓΡΑΦΗ".


    Μια ακόμα ταινία που κρατά ψηλά το ήθος και ύφος του σύγχρονου Ελληνικού Κινηματογράφου...


    Μια ταινία που στο κλείσιμό της νιώθεις έκδηλη τη συγκίνηση και το πνίξιμο των συναισθημάτων που προκαλεί ο δρόμος της......



    Να ευχαριστήσω για μια ακόμα φορά την Κατερίνα Βέριγκα για την έμπνευσή της, στην οποία και οφείλω αυτήν μου την αναφορά.



    Πλήρης ελεύθερη η ταινία εδώ:





      











    JEAN LUC GODARD: "ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΗ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ" (Η NOUVELLE VAGUE ΞΕΚΙΝΑ)

    alt


    JEAN LUC GODARD



    "ΜΕ ΚΟΜΕΝΗ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ"



    "A BOUT DE SOUFFLE"


    (BREATHLESS)


    alt


    Αγαπητές Φίλες και Φίλοι του CINEFIL

    σήμερα έχουμε την Τιμή να σταθούμε σε μια Κινηματογραφική ταινία, που τράβηξε ορμητικά την Αυλαία του Γαλλικού και Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, κάνοντας τα πρώτα βήματα σε μια Κινηματογραφική αλλά και Καλλιτεχνική Σχολή Σκέψης που έμελλε να σφραγίσει τα Κινηματογραφικά δρώμενα.


    Η Γαλλική NOUVELLE VAGUE (ΝΕΟ ΚΥΜΑ) εισβάλλει ορμητικά, επαναστατικά, ανατρεπτικά στο χώρο του Κινηματογράφου, στην χαραυγή της οργισμένης δεκαετίας του 1960.


    Απαρχή της οι μεγάλοι δημιουργοί και Επαναστάτες του Κινηματογράφου, όπως αυτοί ξεπηδούν ορμητικά από το θρυλικό ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ:  "CAHIERS DU CINEMA"


    Είναι οι:


    FRANCOIS TRUFFEAU που έγραψε το ΣΕΝΑΡΙΟ


    CLAUDE CHAMBROL που είχε την ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ


    και φυσικά ο μεγάλος JEAN LUC GODARD που έκανε την ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ


    alt


    Η Συνεργασία, ταύτιση, των τριών αυτών νέων καλλιτεχνικών "τεράτων" της Κινηματογραφίας προσφέρουν το ΠΡΩΤΟ ΕΡΓΟ που ανοίγει τα φτερά στο Γαλλικό Νέο Κύμα.


    Μια συγκλονιστική ταινία, που κατορθώνει ένα απλό, βατό, σενάριο, μια απλή "παραπεταμένη" ιστορία του δρόμου να την κάνει να ταράξει τα κατεστημένα νερά του Γαλλικού Κινηματογράφου και Κοινωνίας.


    alt


    Και τούτο, γιατί το "ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΗ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ" δεν είναι ένα συμβατικό σενάριο, που ακολουθεί τις "ράγες" του τότε Γαλλικού καθωσπρεπισμού και συντηρητισμού.


    Είναι ένα ΘΕΜΑ, ένα ΣΕΝΑΡΙΟ του ΔΡΟΜΟΥ, της ΠΑΡΕΚΤΡΟΠΗΣ, της λεγόμενης ΑΛΗΤΕΙΑΣ της σκέψης και της επιφάνειας των αξιών. Της ΩΜΟΤΗΤΑΣ, του ΕΚΠΕΣΜΟΥ των κοινωνικών αναστολών.


    Είναι μια ΜΑΤΙΑ ΖΩΗΣ έξω και κάτω από τα "πρέπει" και τα "μή"


    alt



    Εκείνος, ο MICHELE POICCARD (JEAN PAUL BELMONDO), ένας νεαρός, περιφερόμενος "teddy boy" εκείνης της εποχής, ένας μικρο-γκάνγκστερ, που έλκεται και αρέσκεται στη μίμηση των Αμερικάνων "ηρώων" και προτύπων του NOIR (HUMPHREY BOGART), που ζει μονάχα για τη μία μέρα, για τη μια ερωμένη, για το εφήμερο φλέρτ, τον εύκολο πλούτο, που κάνει το ανώριμο παντελώς σκοτεινό βύθισμα στο ΦΟΝΟ και στο ΕΓΚΛΗΜΑ, προφανώς με απλότητα που σοκάρει.

    Αλλά συνάμα και Εκείνο το όμορφο, το αρρενωπό αγόρι που έχει τους δικούς του κανόνες, τις δικές του αρχές ηθικής, που αντιλαμβάνεται το σφίξιμο της θηλιάς και την ΚΟΜΜΕΝΗ ΑΝΑΣΑ που ο ίδιος επέβαλε στην αδιέξοδη ζωή του και επιλέγει ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ το τέλος, την κάθαρση, τη μοιραία "έξοδο".


    "...ΒΑΡΕΘΗΚΑ.....ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ.....ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ....."


    τα λόγια του MICHELLE.......γνωρίζοντας πολύ καλά που πάει....


    alt


    Εκείνη, η PATRICIA FRANCHINI, (JEAN SEBERG) μια νεαρή όμορφη Αμερικάνα, που ξεπηδά στη ζωή του και εκείνη όπως και αυτός στη δική της....


    Και δένονται μαζί...ερωτεύονται......αφήνεται και εκείνη σε στιγμές που δεν είχε τολμήσει να ζήσει, σε ξεγνοιασιά μα και ομορφιά της καθημερινής στιγμής.

    Η PATRICIA, φοιτήτρια στο ΠΑΡΙΣΙ εκείνης της εποχής με ΛΑΤΡΕΙΑ, κάτι σαν φετίχ στα Αμερικάνικα κλασικά αυτοκίνητα του 1950-1960, με τα λεφτά του μπαμπά της, τρέχει τη δημοσιογραφία της.

    Μια Γυναίκα, μια νέα γεμάτη φωτιά αλλά και μια συνεχής διαπάλη της αβεβαιότητας όταν αυτή συναντά με το διαφορετικό και παράταιρο του MICHELE.


    Ο Τυχοδιωκτισμός του την τρομάζει, παρά το ότι ο ερωτισμός που μοιράζεται μαζί του είναι κάτι υπέροχο για κείνη, δεν έχει τα κότσια να μοιραστεί μαζί του την αδιέξοδη παρανομία.

    Δεν αντέχει να ζει "Με κομμένη την ανάσα" προχωρώντας στη ρήξη δίνοντάς του ένα περιθώριο χρόνου να διαφύγει...



    alt


    Έτσι λοιπόν ο JEAN LUC GODARD στήνει μια ταινία που γράφει ιστορία και θεωρείται πλέον ιστορικά ανάμεσα στα μεγαλύτερα ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ του σύγχρονου Κινηματογράφου.


    ΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ


    Πρεμιέρα:  16 ΜΑΡΤΙΟΥ 1960


    Η προβολή της στη ΓΑΛΛΙΑ προκάλεσε ΠΑΤΑΓΟ.....! Μάλιστα στην αρχή ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΗΚΕ με ότι σημαίνει αυτό για να αντιληφθούμε την καταιγίδα που προκάλεσε σε μια αποστεομένη Γαλλική Κοινωνία, που ζύμωνε στα εσωτερικά της την έκρηξη του ΜΑΗ που θα ερχόταν το 1968.

    Όλο το Κίνημα της NOUVELLE VAGUE συνετέλεσε ώστε να ζυμώσει τον σκεπτικισμό και να βάλλει σε κίνηση τις Μάζες που θα έβγαιναν στο προσκήνιο λίγα χρόνια μετά


    Εκτός των βασικών συντελεστών της ταινίας που αναφέραμε, έχουμε:


    ART DEPARTEMENT:  CLEMENT HUREL


    ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΗ:  RAOUL GOUTARD


    ΜΟΥΣΙΚΗ:  MARTIAL SOLAL


    alt


    alt


    alt


    ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ


    Ποιοι άλλοι θα μπορούσαν να συγκροτήσουν το ΒΑΣΙΚΟ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΔΙΔΥΜΟ της ταινίας, εκτός από δύο μορφές που και ακόμα στην ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ τους ζωή εξέφραζαν το είναι και σκέπτεσθαι του ΝΕΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ.


    Δύο μορφές που συγκλόνισαν μετέπειτα το στερέωμα του ΣΙΝΕΜΑ


    JEAN PAUL BELMONDO στο ρόλο του MICHELE POICCARD


    JEAN SEBERG στο ρόλο της PATRICIA FRANCHINI


    Από κοντά τους σε δευτερεύοντες ρόλους οι:


    DANIEL BOULANGER στο ρόλο του Αστυνομικού επιθεωρητή VITAL


    HENRI JACQUES HUET στο ρόλο του ANTONIO BERRUTTI


    alt


    ΤΟ ΘΕΜΑ


    Ο Νεαρός μικρο-απατεώνας MICHELE POICCARD, κυριευμένος από το στυλ των Αμερικάνων ηρώων του NOIR GANGSTER CINEMA , παρά σε πραγματικό άνθρωπο του υπόκοσμου, ζει μια παντελώς εφήμερη ζωή ανάμεσα στην εφήμερη απόλαυση και τα εύκολα όνειρα.

    Μια μέρα κλέβει ένα όμορφο αυτοκίνητο στη ΜΑΣΣΑΛΙΑ και στη διαδρομή προς ΠΑΡΙΣΙ, σκοτώνει για εντελώς ασήμαντο λόγο έναν αστυνομικό της τροχαίας που τον ακολουθούσε. 

    Από εκεί η ζωή του μετατρέπεται σε ένα κυνήγι "ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΗ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ".

    Στο ΠΑΡΙΣΙ γνωρίζεται με την PATRICIA, μια Αμερικανίδα φοιτήτρια που σπουδάζει δημοσιογραφία και ζουν μαζί έντονα τον εφήμερο έρωτα.

    Ο Κλοιός όμως σφίγγει γύρω τους, τα αδιέξοδα πληθαίνουν. Τα διλήμματα στην PATRICIA είναι μεγάλα και μη προσπεράσιμα και η ίδια αποφασίζει να χωρίσουν οι δρόμοι τους.

    Εκεί ........οδεύουμε πλέον στην κάθαρση και στο κορυφωτικό φινάλε.


    alt


    Οι ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ του GODARD στην ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ 


    Η ταινία χαρακτηρίζεται από σημαντικές για εκείνη την εποχή και απόλυτα ανατρεπτικές αλλαγές στο είδος Κινηματογράφου που έπλασε ο μεγάλος σκηνοθέτης.


    Εδώ στην φωτογραφία τον βλέπουμε, πως ακριβώς σκηνοθετούσε. Με την κάμερα στο χέρι.....! ταυτιζόμενος απόλυτα με το μάτι του θεατή.


    • Η Αέναη πολλές φορές άναρχη κίνηση της κάμερας στο χέρι. Ο GODARD έφτασε στο σημείο να σκηνοθετεί βάζοντας την κάμερα μέσα σε ....καρότσι σουπερ μαρκετ.....!
    • Τα travelling στη λήψη (λήψη γύρω-γύρω) που έδωσαν το χαρακτήρα του "πνιγμού" χωρίς ανάσα.
    • Οι συνεχείς αυθόρμητες και απόλυτα καλλιτεχνικές σκηνές αυτοσχεδιασμού
    • Η Συνειδητή ανακολουθία στα πλάνα
    • Η Χρήση των Φυσικών χώρων για τη λήψη των σκηνών κατά προτίμηση.

    είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της Σκηνοθεσίας του GODARD, που συνέχισε και στο λοιπό του έργο.


    Τα πλάνα περιπάτου μέσα στο ΠΑΡΙΣΙ, στο CHAMPS ELYSSEE, ανάμεσα στον κόσμο, ακόμα και η τελευταία σκηνή της ταινίας είναι εκπληκτικές, λες και βρίσκεσαι εκεί....! λες και είσαι κάποιος διαβάτης εκεί ανάμεσα.


    alt



    alt



    ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ


    O JEAN PAUL BELMONDO και η JEAN SEBERG

    είναι κάτι παραπάνω από συγκλονιστικοί στις ερμηνείες τους.

    Πρόσωπα απλά, καθημερινά, χωρίς ίχνος "ηρωισμού" και έπαρσης στους χαρακτήρες τους.

    O BELMONDO, αρρενωπός, "αλήτης", ερωτικός, συνάμα και μοιραίος, πορωμένος και ερωτευμένος.

    Αγαπάει τη φύση, τη ζωή, την ομορφιά.

    Η SEBERG όμορφη, αυτάρεσκη, φινετσάτη, φλερτάρει με το περιθώριο ανατριχιάζοντας για τις υπερβάσεις της, αυτή ένα κορίτσι του ...καλού κόσμου.

    Στο τέλος κάνει το μοιραίο "ηθικό βήμα" μην υπολογίζοντας την αντίδραση του ερωμένου της.


    Η Κάμερα και η σκηνοθεσία του GODARD τους τυλίγει με αγάπη και στοργή με ατμόσφαιρα εκπληκτικά ανθρώπινη.


    Η ΜΟΥΣΙΚΗ της ταινίας είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας της....!


    Καθαρά FREE JAZZ ρυθμός και ήχος που ταιριάζει σε αυτό ακριβώς που παρακολουθούμε και την κορύφωσή του.


    alt



    alt




    alt



    ΟΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ


    Η Ταινία εκείνη την εποχή σοκάρισε τους κατεστημένους Κινηματογραφικούς κύκλους που δεν είδαν με καλό μάτι την εμφάνισή της μήτε και το Κίνημα που ακολούθησε.


    Παρ' όλα αυτά το "ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΗ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ" πήρε 4 διεθνή βραβεία και ακόμα 2 υποψηφιότητες


    Ανάμεσα στα βραβεία ήταν ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ JEAN LUC GODARD στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ 1960,

    ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ ΒΡΑΒΕΙΟΥ ΚΡΙΤΙΚΩΝ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ 1961

    ΧΡΥΣΗ ΣΦΑΙΡΑ ΙΤΑΛΙΑΣ 1961 ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ για τον GODARD


    alt


    alt



    Ταξιδέψαμε λοιπόν φίλες και φίλοι στον καθαρά Υπαρξιστικό κόσμο του 

    "ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΗ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ"

    Με εμφανή την απαισιοδοξία στις ανθρώπινες σχέσεις καθώς ο ΖΑΝ ΠΩΛ ΣΑΡΤΡ είναι κάπου ανάμεσά μας στην ταινία,

    με ένα τσιγάρο λες και δεν πέφτει ποτέ από τα χείλη του BELMONDO, με τις γριμάτσες στο πρόσωπο καρικατούρα που σχηματίζει, με έναν αισθησιασμό που δεν περνάει τα όρια του χυδαίου σου δίνει την εντύπωση αυτής της παραμυθένιας ξεγνοιασιάς στη ζωή που κάθε άλλο παρά τέτοια είναι.

    Η "Αρρενωπή" εμφάνιση της JEAN SEBERG λανσάρει αισθητικά ένα πρόσωπο που θα μείνει στην ιστορία του style , μια θηλυκότητα που είναι τόσο έντονη μέσα στην απλότητά της.


    Με Κομμένη την Ανάσα λοιπόν..........


    alt


    alt


    alt


    alt


    alt






    ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΜΑΝΤΑ: "ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ" Ο σύγχρονος Κινηματογράφος φωνάζει παρών

    "Το δικαίωμα στη ζωή, ελπίδα και αγάπη δεν εκφράζεται μόνο με κραυγές"


    Ο Σύγχρονος Ελληνικός Κινηματογράφος, φωνάζει, εκ νέου, παρών, με μια εξαίρετη Ταινία

    δημιούργημα της σκηνοθέτιδος που ήταν χρόνια Α' Βοηθός δίπλα στον μεγάλο ΘΟΔΩΡΟ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ



    ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΜΑΝΤΑ



    alt


    "ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ"


    alt



    Πρεμιέρα ταινίας:  29 ΓΕΝΑΡΗ 2015


    ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ


    ΣΕΝΑΡΙΟ:  ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΜΑΝΤΑ

    ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ:  ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΜΑΝΤΑ


    ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΗ:  ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΙΚΑΣ

    ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: ΑΝΙΕΣ ΣΚΛΑΒΟΥ

    ΜΟΝΤΑΖ: ΑΓΓΕΛΑ ΔΕΣΠΟΤΙΔΟΥ


    alt


    ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ


    ΑΝΝΑ ΜΑΣΧΑ στο ρόλο της ΑΝΝΑΣ


    ΚΩΣΤΑΣ ΦΙΛΛΙΠΟΓΛΟΥ στο ρόλο του ΚΩΣΤΑ


    alt


    ΤΟ ΘΕΜΑ


    Ο Κώστας και η Άννα....

    Οι κεντρικοί ήρωες της ταινίας. Εκείνος, οδηγός στον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο, Εκείνη, πωλήτρια ακτοπλοϊκών εισιτηρίων.

    Άνθρωποι της διπλανής πόρτας και της καθημερινότητας.


    Ακολουθούμε τα λόγια της Μαργαρίτας Μαντά:  "Οι ήρωες της ταινίας ζουν με απόλυτη αξιοπρέπεια τη δική τους μοναξιά μέσα σε μια Πόλη που ζει με την ίδια αξιοπρέπεια τη δική της μοναξιά. Ο Ηλικιωμένος που ψάχνει τα σκουπίδια για να ζήσει είναι και αυτός απόλυτα αξιοπρεπής μέσα σε αυτό που βιώνει.

    Ο Κώστας και η Άννα διεκδικούν, με τον δικό τους τρόπο ο καθένας, το δικαίωμά τους στη ζωή, την ελπίδα και  την αγάπη. Δεν εκφράζεται μόνο με κραυγαλέες επαναστάσεις η αξιοπρέπεια και η διεκδίκηση της ζωής. Αντίθετα συνήθως εκφράζεται και συμβαίνει από ανθρώπους ταπεινούς, σιγηρούς, μικροαστούς, οι οποίοι πράττουν εκεί όπου κάποιοι άλλοι κομπορρημονούν ασύστολα προτείνοντας μόνο το τίποτα..."


    alt



    alt


    Η Δημιουργία της ταινίας είναι ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ στον ΘΟΔΩΡΟ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ καθώς συμπληρώνονται τρία χρόνια από τον θάνατό του, στις 24 Γενάρη 2012, καθώς όπως είπαμε η Σκηνοθέτις ήταν Βοηθός του.


    ΤΟ ΦΟΝΤΟ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ


    Η Ταινία "ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ" είναι ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΗ κατ' επιλογή της ίδιας της δημιουργού με πολύ λίγες και συγκεκριμένες πινελιές χρώματος.

    Και αυτές είναι το ΓΚΡΙ που κυριαρχεί στη Πόλη και στις καρδιές καθώς και το ΒΥΣΣΙΝΙ.


    alt


    Και πάλι η ίδια η Σκηνοθέτις παραθέτει την άποψή της:


    "Η Απόφαση για αποχρωματισμένο προς το ασπρόμαυρο με λίγες ταινίες χρώματος ήταν από την αρχή δομικό σεναριακό στοιχείο της ταινίας. Ήταν ακόμα μια εικαστική σηματοδότηση του όλου περιβάλλοντός της. Η Εσωτερική εικόνα της Πόλης της ΑΘΗΝΑΣ, μέσα στους ήρωες, την ΑΝΝΑ και τον ΚΩΣΤΑ. Που θα γλυκάνει μαλακά και ανεπαίσθητα προς το τέλος, όταν αυτοί οι δυο επί τέλους συναντηθούν στην αυγή μιας καινούργιας μέρας..."


    Εκεί στο σημείο αυτό θα μπουν και οι πινελιές του ΒΥΣΣΙΝΙ.


    Αυτό το ασπρόμαυρο πάντως, όπως το είδα σε κάποια clip, είναι πραγματικά συγκλονιστικό με φωτογραφία υπέροχη.


    alt


    Το φόντο της ταινίας είναι ΔΥΟ ΠΡΟΣΩΠΑ (ΑΝΝΑ-ΚΩΣΤΑΣ) καθώς και η Πόλη μέσα από τη διαδρομή ΘΗΣΕΙΟ-ΠΕΙΡΑΙΑΣ με το τραίνο καθώς και το ΛΙΜΑΝΙ του ΠΕΙΡΑΙΑ.


    ΔΥΟ ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ:


    • Η Εικόνα μιας ΑΘΗΝΑΣ απόλυτα έρημης, την ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΗ των χαρακτήρων, μια ΑΘΗΝΑ χωρίς αυτοκίνητα, χωρίς κίνηση, καν άνθρωπος.
    • Η Εικόνα μιας Πόλης με ΜΟΝΙΜΗ ΒΑΡΙΑ ΣΥΝΝΕΦΙΑ, το χαρακτηριστικό του μαυρογκρίζου, χωρίς στάλα ήλιου, όπου ναι μεν έχουν προμήνυμα και αίσθηση επερχόμενης βροχής αλλά αυτή δεν έρχεται ποτέ.

    Όπως χαρακτηριστικά τονίζει η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΜΑΝΤΑ:


    "Και τα δύο στοιχήματα κερδήθηκαν χάρη στο πείσμα, την πίστη, την αγάπη, το δόσιμο και την εξαιρετική δουλειά των λίγων συνεργατών μου, που αποτελούσαν το ηρωικό συνεργείο. Η Ταινία γυρίστηκε σε 31 μέρες αλλά τα γυρίσματα απλώθηκαν σε 2 1/2 μήνες. Ζούσαμε αγκαλιά με τη Μετεωρολογία. Όταν είχε ήλιο ή βροχή κρυβόμασταν σπίτια μας....Όταν συννέφιαζε βγαίναμε έξω και γυρίζαμε...."


    alt


    Έτσι γεννήθηκε αυτή η πορεία δύο απλών καθημερινών ανθρώπων που μέσα στις καθημερινές τους διαδρομές, ανάμεσα σε μια άδεια και γκρίζα Αθήνα, να συναντηθούν και να αγαπηθούν ......Για Πάντα......!  δίνοντας και το θετικό μήνυμα της δημιουργού σε εμάς το κοινό.


    alt



    Η Σκηνοθέτις ρωτήθηκε για τον τίτλο της ταινίας της:


    -Τελικά υπάρχει "για πάντα" στον έρωτα ;


    -Εγώ πιστεύω ότι υπάρχει "για πάντα" σε όλα. Όσο ζούμε και αγαπάμε και οειρευόμαστε και πιστεύουμε στο αδύνατο που γίνεται δυνατό. Πολλά στη ζωή έρχονται, περνούν και χάνονται. Και μετά έρχονται άλλα, που ξαναπερνούν και ξαναχάνονται. Τίποτα όμως από όσα μας έχουν ορίσει δεν χάνεται ποτέ...! Τίποτα από ότι έχουμε πραγματικά αγαπήσει και πιστέψει, δεν χάνεται ποτέ. Απλά αλλάζει μορφή. Δεν χάνεται. Κι όσο υπάρχει η θάλασσα και θα μπορώ να την βλέπω, ναι, υπάρχει "για πάντα"....


    Συγκλονιστική η αφήγηση και το άνοιγμα ψυχής της ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΣ ΜΑΝΤΑ με κύριο συνδετικό κρίκο τη λατρεμένη ΘΑΛΑΣΣΑ....


    alt


    alt


    alt


    ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ


    Η ΑΝΝΑ ΜΑΣΧΑ και ο ΚΩΣΤΑΣ ΦΙΛΙΠΠΟΓΛΟΥ 


    είναι από τις περιπτώσεις μη "τρανταχτών" ονομάτων που μπορεί κάλλιστα να αναδειχθεί η Τέχνη τους, που μπορούν να δώσουν τόσα μα τόσα πολλά.

    Τα πολυδιαφημισμένα πρόσωπα δεν εγγυώνται και τέχνη....

    και εδώ έχουμε περίτρανα την απάντηση


    ΟΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ


    Το "ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ" ξεκίνησε εντυπωσιακά στα ΔΙΕΘΝΗ ΦΕΣΤΙΒΑΛ, κάτι πολύ σοβαρό για τον Κινηματογράφο μας.


    ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΪΡΟΥ "ΑΡΓΥΡΗ ΠΥΡΑΜΙΔΑ" ανάμεσα σε 15 χώρες και 18 συμμετοχές και 

    ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΡΕΜΙΕΡΑ στο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ του ROTTERDAM


    Στην Ελλάδα ξεκινάει στις 29 Γενάρη.


    alt



    alt


    "ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ" λοιπόν από την ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΜΑΝΤΑ

    μια πολύ αξιόλογη δημιουργία, που απογειώνει και πάλι τον Κινηματογράφο μας στο Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.


    "ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ" λοιπόν από την πιο αγαπημένη "μαθήτρια" του ΘΟΔΩΡΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ, ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΜΑΝΤΑ.


    Μια σπουδαία, ανθρώπινη, δημιουργία που δίνει ουσιαστική και μεγάλη ώθηση και ποιοτικό βάθος στον ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ


    alt




    ΠΗΓΕΣ: Βένα Γεωργακοπούλου, "Εφημερίδα των Συντακτών"



    "Ο ΚΥΡ-ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΕΤΑΙ" Το Κύκνειο άσμα του Φίνου

    12 ΓΕΝΑΡΗ 1977


    Ανεβαίνει στους Κινηματογράφους μια Εξαίρετη Ηθογραφία, μια Κωμωδία Ηθών και Χαρακτήρων, παρμένη μέσα από μία από τις πλέον καλές και επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές,

    που εκείνη την εποχή κράτησε συντροφιά για πάρα πολλά χρόνια στις λαϊκές οικογένειες

    της πατρίδας μας.


    Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗΣ γράφει και σκηνοθετεί μια εξαίρετη Ηθογραφία, που έμελλε να αποτελέσει το ΚΥΚΝΕΙΟ ΑΣΜΑ μιας ΤΕΡΑΣΤΙΑΣ ΜΟΡΦΗΣ καθοριστικής για την παρουσία του και προσφορά του στον Κλασικό Ελληνικό Κινηματογράφο.


    "Ο ΚΥΡ-ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΕΤΑΙ"



    alt


    Η ταινία είναι βασισμένη πάνω στο εξαίρετο Βιβλίο του Ακαδημαϊκού ΣΠΥΡΟΥ ΜΕΛΑ και αποτελεί την Κινηματογραφική εκδοχή της επιτυχημένης θριαμβευτικά τηλεοπτικής σειράς

    "ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ" που τα χρόνια εκείνα ζέσταινε την Ελληνική Τηλεόραση.


    alt


    Το γιατί η ταινία αυτή αποτελεί και Κύκνειο άσμα ενός μεγάλου, αυτό αναφέρεται στην 

    26η του ΓΕΝΑΡΗ του ίδιου έτους.


    14 Ημέρες μετά την επίσημη πρεμιέρα της ταινίας, ο "ΠΑΤΕΡΑΣ" του Ελληνικού Κινηματογράφου, ο μεγάλος ΦΙΛΟΠΟΙΜΗΝ ΦΙΝΟΣ κλείνει, πρόωρα, τα μάτια του, κατεβάζοντας μια μεγάλη αυλαία σε αυτό που όλοι αγαπήσαμε και λατρέψαμε, στον κλασικό Ελληνικό Κινηματογράφο.



    alt


    Η Ταινία λοιπόν αυτή έρχεται να είναι η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ των ταινιών της FINOS FILMS.


    Αυτό της δίνει και ιδιαίτερη βαρύτητα ως ιστορία


    ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ


    Σενάριο-Σκηνοθεσία:  ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗΣ


    Σκηνογραφία: ΜΑΡΚΟΣ ΖΕΡΒΑΣ


    Μουσική:  ΜΙΜΗΣ ΠΛΕΣΣΑΣ


    Μοντάζ: ΜΠΑΜΠΗΣ ΑΛΕΠΗΣ


    Κινηματογράφιση:  ΠΑΥΛΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, ΜΑΡΚΟΣ ΔΕΦΙΛΙΠΠΟΥ


    alt


    ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ


    ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ στο ρόλο του Κυρ-Γιώργη


    ΝΙΚΟΣ ΔΑΔΙΝΟΠΟΥΛΟΣ στό ρόλο του γιου του Γιάννη


    ΤΟΝΙΑ ΚΑΖΙΑΝΗ στο ρόλο της Ριρής συζύγου του Γιάννη


    ΛΟΥΙΖΑ ΠΟΔΗΜΑΤΑ στο ρόλο της μητέρας της Ριρής, Ασπασίας Καλαντζή


    ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΟΥΡΝΑΣ στο ρόλο του Άλεξ


    ΚΑΙΤΗ ΙΜΠΡΟΧΩΡΗ στο ρόλο της ΛΕΝΑΣ ΒΕΡΓΟΥ


    alt


    ΤΟ ΘΕΜΑ


    Δύο διαφορετικοί κόσμοι, διαφορετικοί άνθρωποι. Όχι μονάχα ταξικά αλλά και ηθογραφικά, σαν αξίες, σαν χαρακτήρες, σαν στάση ζωής.


    Ο Νεοπλουτισμός και η φερτή αλλαζονεία που προσπαθεί να κρύψει και να μπαλώσει την "μπανάλ" επαρχιακή καταγωγή, μια στάση ζωής που νοιάζεται για να καταξιωθεί στα "καθαρά σαλόνια" της καθώς πρέπει ηθικοπλαστικής κοινωνίας των μεσοαστών.

    Συμπεριφορές που χαρακτηρίζονται από την αντίληψη της "αρπαχτής".


    Από την άλλη η ειλικρίνεια, η αλήθεια, η αμεσότητα του πραγματικού. Άνθρωποι που μέσα στην "αγριάδα" τους, άνθρωποι του μόχθου λαϊκοί αλλά αυθεντικοί. Αγαπούν, είναι αξιοπρεπείς, έντιμοι, και φυσικά για το λόγο αυτό είναι και επιφανειακά "σκληροί" ίσως απότομοι, ίσως .....αγροίκοι.


    alt


    Ο Κυρ-Γιώργης είναι ένας από αυτούς. Το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ του έργου.

    Ένας περήφανος, αυτοδημιούργητος, ώριμος άνθρωπος του μόχθου.

    "Επαρχιώτης" στην ...συμπεριφορά κατά τους ...σαλονάτους, "αγροίκος", "απολίτιστος", αλλά ΑΝΘΡΩΠΟΣ.....! Άνθρωπος και ΠΑΤΕΡΑΣ.....! σε τέτοιο βαθμό κυριευμένος από το αίσθημα της πατρότητας, που δεν διστάζει σε ελάχιστα δευτερόλεπτα να θυσιάσει ολάκερο τον κόσμο του, το δικό του οικοδόμημα για να βρεθεί δίπλα στο παιδί του.

    Και παρά το ότι εκείνος του το βάζει με τρόπο ΩΜΟ, ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ, ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΟ, η γλυκιά του καρδιά δεν κρατάει κακία, δεν γκρινιάζει.

    Διατηρεί το χαμόγελό του παρά τα όσα για τις ιδέες του εξευτελιστικά υπομένει και είναι ΠΑΤΕΡΑΣ.....!


    Όταν δε οι περιστάσεις το απαιτούν, ως ΠΑΤΕΡΑΣ, ξέρει να παίρνει την κατάσταση απόλυτα στα χέρια του. Όταν απειλείται ολάκερη η υπόθεση της οικογενειακής ευτυχίας του παιδιού του, όταν οι "άλλοι", οι "ευγενείς" απειλούν να τους σύρουν στην πλάνη και την κοροϊδία, τότε δεν διστάζει να γίνει εκείνος ΑΤΕΓΚΤΟΣ, ΣΚΛΗΡΟΣ, ΜΑΧΗΤΗΣ, ΑΔΕΚΑΣΤΟΣ μα συνάμα ΔΙΚΑΙΟΣ.....!


    Χωρίς να χάσει ίχνος από την ΑΝΘΡΩΠΙΑ του δεν διστάζει να αποκαλύψει βήμα το βήμα και να ισοπεδώσει τον ψεύτικο γιαλιστερό κόσμο της "επώνυμης" Συμπεθέρας του, 


    alt


    Η ΥΠΟΘΕΣΗ


    Ένας γραφικός παραδοσιακός ταβερνιάρης του Πειραιά, ο Κυρ-Γίωργης, αναγκάζεται ωμά και εκβιαστικά από το Γιο και τη Νύφη του, να εγκαταλείψει την ταβέρνα του και να πάρει ...μαθήματα ...αριστοκρατικής συμπεριφοράς για να "χωρέσει" στο νέο περιβάλλον της πλούσιας νύφης του.


    Η ...Ειδική του εκπαίδευση είναι γεμάτη κωμικοτραγικά στοιχεία και βήματα μέχρι τη στιγμή που από ...μαθητής μετατρέπεται σε Δάσκαλος και Κήρυκας της αλήθειας ,εντιμότητας και ανθρωπιάς σε ξιπασμένους, θρασύτατους, απατεώνες "δήθεν" ηθικολόγους πλούσιους αστούς.


    alt


    ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ


    ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

    στο ρόλο του Κυρ-Γιώργη


    alt


    Η Μορφή, η Παρουσία, το Ύφος, η Ερμηνεία του γίγαντα του κινηματογράφου μας, δεσπόζει σε ολάκερη την ταινία καθώς είναι η θεμέλια μορφή πάνω στην οποία δουλεύεται το θέμα της.


    Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ όχι απλά είναι άριστος στην ερμηνεία του αλλά ΞΕΡΕΙ το ρόλο από τα "μέσα" καθώς σαν άνθρωπος, σαν ιστορία, είναι σχεδόν ταυτόσημος με τον χαρακτήρα του Κυρ-Γιώργη που ερμηνεύει


    alt


    Πάρα πολύ δύσκολα πιστεύουμε θα υπήρχε άλλος ηθοποιός, πλην του ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ που θα μπορούσε να ερμηνεύσει αυτόν τον ρόλο.

    Συγκλονιστικός, δραματικός,τρυφερός και γλυκός, επιβλητικός και άγριος εκεί που χρειάζεται.


    Ένα ρεσιτάλ ερμηνείας από τον μεγάλο θρύλο του Κινηματογράφου μας


    alt


    ΝΙΚΟΣ ΔΑΔΙΝΟΠΟΥΛΟΣ


    στο ρόλο του Γιάννη 


    alt


    Εξαίρετη η ερμηνεία του συμπαθέστατου και αγαπημένου Ηθοποιού στο ρόλο του γιου του Κυρ-Γιώργη.

    Ανέκαθεν ο ΝΙΚΟΣ ΔΑΔΙΝΟΠΟΥΛΟΣ είχε μια γλυκύτητα στην ερμηνεία του. Χαμηλοί τόνοι, ανθρώπινοι, καθημερινότητα αποτυπωμένη με ειλικρίνεια και αμεσότητα.


    ΤΟΝΙΑ ΚΑΖΙΑΝΗ


    στο ρόλο της ΡΙΡΗΣ 


    alt


    Η ΤΟΝΙΑ ΚΑΖΙΑΝΗ, γλυκό, τρυφερό και "εύθραυστο" πρόσωπο εκείνης της εποχής στον Κινηματογράφο μας, ήταν από τις αγαπημένες εκείνες μορφές που πρωταγωνίστησαν τότε.

    Θεωρώ ότι η ερμηνεία της ταίριαζε απόλυτα στον χαρακτήρα που έβγαζε και εμφανισιακά και ψυχολογικά.


    ΛΟΥΪΖΑ ΠΟΔΗΜΑΤΑ


    στο ρόλο της Ασπασίας Καλαντζή, μητέρας της Νύφης....


    Η Εξαίρετη Ηθοποιός μας εδώ είναι πολύ καλή σε έναν "κόντρα" ρόλο αυτού της ....νεόπλουτης Συμπεθέρας που παρασύρει την κόρη της και το γαμπρό της στο αδιέξοδο ενός ψεύτικου κόσμου προκειμένου να διαιωνίσει το κενό των αξιών της.


    ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΟΥΡΝΑΣ


    Και εδώ "κόντρα" ρόλος για τον αξέχαστο εκλεκτό Ηθοποιό μας, στο ρόλο ενός απατεώνα που εκτός από εραστής της Ριρής απειλεί να βουλιάξει στην οικονομική καταστροφή την νέα της οικογένεια.

    Παρ' όλα αυτά άψογος στην ερμηνεία του με τον αέρα που τον διακάτεχε.


    alt


    alt


    Η Ταινία έφτασε τα 49.000 εισιτήρια στην πρώτη της προβολή σε μια εποχή που πλέον η τηλεόραση είχε τραβήξει συντριπτικά τον κόσμο μακριά από τις Κινηματογραφικές αίθουσες.


    alt


    ΠΗΓΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ:  http://www.finosfilm.com




    Το 1953, είχαμε και την πρώτη version του έργου αυτού, με τον ίδιο ακριβώς τίτλο, σε παραγωγής της ΑΝΖΕΡΒΟΣ, σε Σκηνοθεσία ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΖΑΡΙΔΗ, με τον ΠΕΤΡΟ ΚΥΡΙΑΚΟ στο ρόλο του Κυρ-ΓΙΏΡΓΗ, την ΓΚΕΛΥ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ στο ρόλο της ΡΙΡΗΣ, του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗ στο ρόλο του Γιάννη και της ΣΑΣΑ ΝΤΑΡΙΟ στο ρόλο της Ασπασίας.


    Αυτός λοιπόν ήταν ο αγαπημένος Κυρ-ΓΙΏΡΓΗΣ του Σπύρου Μελά και του Γιάννη Δαλιανίδη...


    Αυτός ήταν ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ σε μια ταινία που αφήνει τη σφραγίδα του


    Και αυτός ήταν ο ΦΙΛΟΠΟΙΜΗΝ ΦΙΝΟΣ με την FINOS FILMS που εκεί κάπου γράφεται μια μεγάλη τελεία στην τεράστια αυτή διαδρομή



    ROBERTO BENIGNI: "LA VITA E BELLA"

    Τι μπορεί να κάνει κανείς για τη Ζωή.......

    για την ομορφιά της, τη σημασία της, το δώρο της.....

    την ευλογία της ολόγυρα.....


    Είναι η ίδια η αυτούσια αξία της σαν βίωμα, σαν προσφορά. Είναι μερικά πράματα, που πάνω τους υψώνουμε τη δική μας "σημαία", που είναι τόσο πολύτιμα, έτσι ώστε κάθε αυτοθυσία ή κάθε τίμημα για αυτά είναι αποδεκτό. 


    Είναι η Ζωή όμορφη σαν ειναι κιλισμένη στην ασχήμια, στη βία, στην κτηνωδία, στον φασισμό ;


    Να ένα μεγάλο ερώτημα, ένα βίωμα βασανιστικό που η απάντησή του χρειάζεται βασανιστικά να ερευνηθεί, να ψαχτεί, να παλευτεί και τελικά να απαντηθεί...


    Η Ζωή είναι ωραία αρκεί ΕΜΕΙΣ να το ΘΕΛΟΥΜΕ.....! Αρκεί ΕΜΕΙΣ να υψώσουμε εκείνες τις ΑΞΙΕΣ και τα ΜΕΤΡΑ που θα της δώσουμε το νόμημά της. 

    Αρκεί ΕΜΕΙΣ να έχουμε το κουράγιο και τη δύναμη να αγωνιστούμε για την ομορφιά της.


    Κυρίες και Κύριοι


    σήμερα θα δώσουμε την παρουσίαση, αφιέρωμα σε μια Ταινία που φιλοδοξεί να δώσει ένα Μεγάλο Μάθημα πάνω στην Αγάπη για τη Ζωή..


    Πάμε λοιπόν:


    ROBERTO BENIGNI



    "LA VITA E BELLA"



    (Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ)



    alt



    alt


    Μια συγκλονιστική πραγματικά δημιουργία πάνω στην αντίληψη του ανθρώπου για τη ζωή, για το πως αυτή περιβάλλει τα αγαπημένα πλάσματα ολόγυρά του.

    Μια δημιουργία μοναδική για το ρόλο ενός άντρα σαν Πατέρας και ερωτευμένος σύζυγος....


    Ένα ακόμα ράπισμα στην απολυταρχία του Φασισμού και της κτηνωδίας του..


    alt



    Ο Μεγάλος αυτός άνθρωπος της Τέχνης του Κινηματογράφου, αυτή η πολυτάλαντη μορφή, ο ROBERTO BENIGNI δεν θέλει να κάνει μια ταινία "βαριά", βίαιη, ενταγμένη μέσα στο γκρίζο περιβάλλον της γενοκτονίας των Εβραίων στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο.


    Δεν είναι αυτή η θέλησή του.


    Με το LA VITA E BELLA κατορθώνει να χτυπήσει ισοπεδωτικά τη βία και την απολυταχία, το φασισμό με την ίδια τη ζωή....!


    Όπως ακριβώς ο Φασισμός στοχεύει στον εφτελισμό της ανθρώπινης ζωής, έτσι και εκείνος απαντά με την ίδια την ΟΜΟΡΦΙΑ της ΖΩΗΣ....!


    Δουλεύει με μοναδικό τρόπο και μαεστρία το είδος που ξέρει, την Φαρσοκωμωδία και μέσα από αυτή αναδεικνύει το ΜΕΓΑΛΕΙΟ της ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ για ΖΩΗ, την ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ ενός ΠΑΤΕΡΑ που χτίζει ένα προστατευτικό "αμνιακό υγρό" ζωής γύρω από το μικρό του γιο για να κατορθώσει να βγει αλώβητος από την γενοκτονία...


    Για να την ξεπεράσει χωρίς να βουλιάξει στην ασχήμια, χωρίς να ντυθεί τον τρόμο και το μανδύα του φόβου..


    alt


    alt



    ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ


    Πρεμιέρα:   6 ΝΟΕΜΒΡΗ 1998


    ΣΕΝΑΡΙΟ:  VINCENZO CERAMI, ROBERTO BENIGNI


    ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ:  ROBERTO BENIGNI


    ΕΝΔΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑ:  DANILO DONATI


    DECORATION:  LUIGI URBANI


    CASTING: SHAILA RUBIN


    FILM EDITING:  SIMONA PAGGI


    ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΗ:  TONINO DELLI COLLI


    ΜΟΥΣΙΚΗ:  NICOLA PIOVANI


    alt



    alt



    ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ


    ROBERTO BENIGNI στο ρόλο του GUIDO


    NICOLETTA BRASCHI στο ρόλο της DORA


    GIORGIO CANTARINI στο ρόλο του νεαρού μικρού JOSHUA


    MARISA PAREDES στο ρόλο της Μητέρας της DORA


    GIUSTINO DURANO στο ρόλο του Θείου ELISEO


    HORST BUCCHOLZ στο ρόλο του DOCTOR LESSING


    SERGIO BINI BUSTRIC στο ρόλο του FERUCCIO


    alt



    alt



    ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ και ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ της ΤΑΙΝΙΑΣ


    Η ταινία ξεκινάει τη χρονική της εξέλιξη στα 1939, στη Φασιστική Ιταλία, εκεί που σιγά σιγά, το κράτος τρόμου και διώξεων μέρα τη μέρα γίνεται όλο και πιο απειλητικό όλο και πιο επιθετικό.

    Στη χρονική της εξέλιξη πλέον βρισκόμαστε στην καρδιά της Χιτλερικής Γερμανίας, σε ένα Στρατόπεδο Συγκέντρωσης, τόπο μαρτυρίας και ολοκαυτώματος από τους "πολιτισμένους" Φασίστες του Χίτλερ.


    Ο Ήρωας της ταινίας προσπαθεί να επιβιώσει πρωταρχικά στο ολοένα και πιο αυστηρό και αυταρχικό περιβάλλον της Ιταλικής επαρχίας, έρχεται αντιμέτωπος ανάμεσα στις μεγάλες και πλούσιες κάστες της εποχής, λόγω επαγγέλματος, και μέσα εκεί βλέπουμε ξεκάθαρα την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της εποχής.


    ΤΟ ΘΕΜΑ


    O GUIDO είναι ένας Ιταλός, Εβραϊκής καταγωγής, που έρχεται στο ARREZZO το 1939 με κάποιο φίλο του για να δουλέψει σαν σερβιτόρος σε μεγάλο Ξενοδοχείο μαζί με τον Θείο του ELISEO.

    Εκεί ανοίγει σχέσεις με όλο τον πλούσιο και καθεστωτικό κόσμο της ευρύτερης περιοχής, που ζει κάτω από τα φασιστικά "όνειρα" και τις μεθοδεύσεις που ακολουθούνται.


    Ο GUIDO συναντά στο σχολείο μια δασκάλα, την DORA, την οποία η Μητέρα της προορίζει για να γίνει γυναίκα ενός πλούσιου στελέχους των Φασιστών της περιοχής.


    Μέσα από μια σειρά ευτράπελα και ξεκαρδιστικά επεισόδια, ο GUIDO ερωτεύεται την DORA, με έναν μοναδικό τρόπο φάρσας, τρυφερότητας και ανθρωπιάς, γεγονός που οδηγεί το ζευγάρι να "κλεφτεί" τη νύχτα των αρραβώνων της......εν μέσω κωμικοτραγικών καταστάσεων...


    Στο πέρασμα του χρόνου παντρεύονται και το δημιούργημα της αγάπης τους, ένας απίστευτα γλυκός μικρός, ο JOSHUA, γίνεται το στολίδι της αγάπης και της μοίρας τους.


    Ο Πόλεμος έχει ήδη ξεκινήσει, οι Ναζί έχουν βάλει μπροστά το αποτρόπαιο αφανισμό των Εβραίων και των στρατόπεδων συγκέντρωσης, σε ένα από αυτά καταλήγει και η Οικογένεια...


    Ο Πατέρας, ο GUIDO, θέτει ως σκοπό της ζωής του δύο πράγματα:


    Να μη βιώσει ο μικρός γιός του τον τρόμο του στρατοπέδου, να κάνει μέλημα ζωής του να τον σώσει από τον αφανισμό καθώς και να σταθεί δίπλα στην Αγαπημένη του Γυναίκα.


    Θα το κάνει με τον ΜΟΝΑΔΙΚΟ τρόπο που εκείνος συγκλονιστικά έμαθε να ζει...


    Με το χαμόγελο. με τη φάρσα, με τον ευτελισμό της ίδιας της κτηνωδίας με την ομορφιά της ζωής....


    Ο Αγώνας και η αυτοθυσία του GUIDO είναι όρος ζωής για κείνον......και άνισος απέναντι στα απάνθρωπα ναζιστικά κτήνη...


    alt



    "Buon Giorno Principessa....!!!  "


    Η όμορφη προσφώνηση-κάλεσμα του GUIDO στην αγαπημένη του.......

    στην παντοτινή του αγαπημένη σε όποιο χώρο, με όποια στολή, φορεσιά ψυχής και σώματος, αυτός στέκει εκεί κοντά της, κάνει τα πάντα για να νιώθει την παρουσία του, το ότι είναι εκεί....!


    alt



    Η ΦΟΡΜΑ της ΤΑΙΝΙΑΣ


    Η Ταινία είναι χωρισμένη θεματικά σε δύο χρόνους.

    Σε αυτόν που τα γεγονότα εκτυλίσσονται στην Ιταλία και σε αυτόν του στρατόπεδου συγκέντρωσης στη Γερμανία.


    Ο Θεατής ξεκινάει ανύποπτα να παρακολουθεί μια γλυκύτατη θα το έλεγε κανείς φαρσοκωμωδία ζωής, όπου οι ξεκαρδιστικές σκηνές δίνουν έναν πολύ ευχάριστο τόνο στη ροή...


    Πανέμορφες σκηνές, εξωτερικά πλάνα γεμάτα χρώμα, φύση.

    Εσωτερικές σκηνές χλιδής στο μεγάλο Ξενοδοχείο, όλα αυτά δένουν αρμονικά..


    Ανυποψίαστα ο θεατής αρχίζει σταδιακά να παίρνει "μηνύματα" της επερχόμενης απειλής. Είτε από τη συμπεριφορά των φασιστών στις παράτες στο ξενοδοχείο, είτε από κάποια πεταχτά λόγια του Θείου Ελιζαίου για τον επερχόμενο διωγμό, είτε από τις πρώτες επιθέσεις στο μαγαζί του GUIDO.


    Η Σκηνή που το ζευγάρι GUIDO-DORA γίνεται από απλά ένα ερωτευμένο τρελο-ζεύγαρο, μια ολοκληρωμένη Οικογένεια, είναι εκπληκτικής ομορφιάς έμπνευση του Σκηνοθέτη ROBERTO BENIGNI.


    Η Αλλαγή έρχεται άξαφνα με τη σκηνή του ΤΡΑΙΝΟΥ......Εκεί το απότομο σφίξιμο στη ψυχή όλων μας είναι απόλυτο καθώς το φόντο της ταινίας γκριζάρει απότομα και ο αγώνας του GUIDO ξεκινά μέσα στο στρατόπεδο...


    Η σκηνή της "πορείας" του Πατέρα GUIDO στην κάθαρση είναι επίσης ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ....!!!!

    Δείγμα και της στόφας και της έμπνευσης του Σκηνοθέτη αλλά πάνω απ όλα της άποψης ζωής που κουβαλάει......



    alt



    alt


    alt



    ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ


    Γνωρίζετε άραγε ότι οι ROBERTO BENIGNI & NICOLETTA BRASCHI εκτός από

    σύζυγοι στην συγκεκριμένη ταινία είναι και σύζυγοι στην ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ ;

    Και αντιλαμβάνεστε τη σημασία να δώσουν και τη ψυχή τους ερμηνευτικά στο όλο έργο.


     ROBERTO BENIGNI στο ρόλο του GUIDO


    Τι να πει κανείς για τον Συγγραφέα, Σκηνοθέτη αλλά και Πρωταγωνιστή της μεγάλης τούτης ταινίας....!


    Η Ερμηνεία του αγγίζει τα επίπεδα του θρυλικού CHARLY CHAPLIN στο ύφος, στην ποιότητα, στην έκφραση ψυχής και ματιάς....

    Το να έχει ένας Ηθοποιός τη δυνατότητα του να σε στείλει με τη μία από τον Παράδεισο της ξεγνοισιάς του γέλιου στη Κόλαση του δράματος μονάχα ο CHAPLIN, ο BENIGNI και ο μεγάλος δικός μας ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ μπορούν να κάνουν.


    Δεν νομίζω να μπορούσε άλλος ηθοποιός να έδινε αυτό ακριβώς το νόημα στην ταινία αυτή εκτός από τον ίδιο τον BENIGNI.


    Υπερκινητικός, ξέροντας να ισορροπεί ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα σφραγίζει με το βλέμμα και την απαράμιλλη έκφρασή του.


    NICOLETTA BRASCHI στο ρόλο της DORA


    alt


    Ένα πραγματικό στολίδι μέσα στην ταινία....! μια πραγματική "ΠΡΙΓΚΗΠΙΣΣΑ" όπως την ονειρεύεται και τη λατρεύει ο GUIDO.

    Ερμηνευτικά άψογη, γλυκύτατη. Ο σύνδεσμος αγάπης και το σημείο αναφοράς μέσα στην Οικογένεια.

    Πραγματικά καθηλωτική και υπέροχη


    GIORGIO CANTARINI


    alt


    Το τρίτο μέρος της Οικογένειας, ο νεαρός JOSHUA

    Με ένα ζευγάρι μάτια και ένα μπουκέτο αισθήματα που παραμένεις έκθαμβος στη λειτουργία του.


    Στο γύρισμα της ταινίας ο GIORGIO είναι μόλις 5 ετών.....! μια τέτοια ερμηνεία λοιπόν από ένα παιδί 5 ετών που λογικά είναι από τους δεύτερους ρόλους μιας τόσο μεγάλης ταινίας καταλαβαίνουμε τότε τι έχει καταφέρει να δώσει και να εκφράσει αυτός ο μικρός.


    alt


    GIUSTINO DURANO & HORST BUCCHOLZ


    στους δύο "ηλικιωμένους" παντελώς αμφίδρομους ρόλους της ταινίας.


    Ο Μεν πρώτος στο ρόλο του Θείου ELIZEO, παλιού αρχοντικού σερβιτόρου με την ανθρωπιά και γαλήνη του, ο δεύτερος ως Γερμανός Γιατρός των Ες Ες, που ίσως στα κατάβαθα της καμένης του ψυχής διατηρεί ένα κομμάτι της χαμένης του ανθρωπιάς


    MARISA PAREDES


    alt


    στο ρόλο της Μητέρας της DORA. Όπου περνάει με την παρουσία της η μεγάλη Ισπανίδα Ηθοποιός καταθέτει και τα διαπιστευτήριά της. Εδώ σε μια σύντομη σχετικά παρουσία αλλά αντιπροσωπευτική της ποιότητάς της.


    alt


    ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΤΟΠΗΜΑ του BENIGNI


    Το μοναδικό μελανό σημείο στην όλη ταινία συμβαίνει στο κλείσιμό της.


    Και επειδή μια τέτοια μεγάλη δημιουργία δεν μπορεί τυχαία να διαστρεβλώνει κάποια πράγματα οφείλουμε να το πούμε.


    Αγαπητέ ROBERTO, κατανοητή και απόλυτα σεβαστή η διεκδίκηση της αναγνωρισιμότητας της ταινίας στην Αμερικάνικη Ακαδημία Κινηματογράφου, αλλά ...ΟΧΙ....!!!


    Δεν μπήκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης πρώτα τα Αμερικανικά άρματα μάχης για να συναντήσουν τη φρίκη.....αλλά ο Σοβιετικός στρατός....!

    Κανείς μα κανείς δεν θα σου έλεγε το παραμικρό αν διατηρούσες τη μεγάλη αυτή ιστορική αλήθεια που δεν αμφισβητείται φυσικά στην Ιστορία.

    Γιατί λοιπόν ;;; ένα σοβαρότατο ατόπημα να σκιάζει την ταινία.


    alt



    ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ



    • Οι δύο φίλοι, ο GUIDO & FERRUCIO κουβεντιάζουν στην αρχή της γνωριμίας τους για τον ΑΡΘΟΥΡ ΣΟΠΕΝΧΑΟΥΕΡ και τη φιλοσοφία του, τι ειρωνία, αγαπημένο φιλόσοφο του ....Χίτλερ
    • Για πρώτη φορά μετά το 1969 και τη βράβευση της ταινίας του ΚΩΣΤΑ ΓΑΒΡΑ  "Ζ" τιμάται ως ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ και ως ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΗ ΤΑΙΝΙΑ στα OSCAR
    • O ROBERTO BENIGNI δεν περίμενε την βράβευσή του στα OSCAR και καθόταν στην τελετή απονομής στις πίσω σειρές. Με την αναγγελία της βράβευσής του .....δρασκέλισε όσες σειρές καθισμάτων βρήκε μπροστά του για να βρεθεί ...μπροστά.
    • Η Ταινία καταρρίπτει το ρεκόρ πιο εμπορικής ταινίας στις ΗΠΑ από την προηγούμενη που ήταν "ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΚΙΤΡΙΝΗ" για 30 ολάκερα χρόνια
    • Ήταν η δεύτερη φορά που δημιουργός και ερμηνευτής σε ταινία παίρνουν ΒΡΑΒΕΙΟ OSCAR. Η προηγούμενη ήταν ο "ΑΜΛΕΤ" το 1948 με τον LAURENCE OLIVIER
    • Ήταν η δεύτερη Ιταλόφωνη ταινία που παίρνει το μεγάλο βραβείο μετά την SOPHIA LOREN στην "ΑΤΙΜΑΣΜΕΝΗ" το 1960



    alt


    Η ΜΟΥΣΙΚΗ


    Εκπληκτική είναι η ΜΟΥΣΙΚΗ δημιουργία στην ταινία του NICOLA PIOVANI με τις δικές του συνθέσεις.


    Εξ΄ίσου εξαίρετης βαρύτητας είναι οι μουσικές επιλογές συνθέσεων του μεγάλου συνθέτη

    JACQUES OFFENBACH που ακούγονται στην ταινία


    alt


    ΟΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ


    Το "LA VITA E BELLA" έτυχε θριαμβικής υποδοχής από τα παγκόσμια φεστιβαλ Κινηματογράφου


    61 ΔΙΕΘΝΗ ΒΡΑΒΕΙΑ και ακόμα 39 ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ κοσμούν το πέρασμά του.


    Ανάμεσά τους ξεχωρίζουμε:


    ΤΡΙΑ ΒΡΑΒΕΙΑ OSCAR:  Α' ΑΝΤΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ROBERTO BENIGNI, ΜΟΥΣΙΚΗΣ, ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΞΕΝΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

    ΔΥΟ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ OSCAR: ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΕΝΑΡΙΟ και FILM EDITING


    BAFTA ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΝΤΡΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ

    AFI FESTIVAL: ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ

    ΒΡΑΒΕΙΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ: Α' ΑΝΤΡΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ

    ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ:  ROBERTO BENIGNI

    ENNEA BΡΑΒΕΙΑ FESTIVAL DAVID DI DONATELLO

    ΒΡΑΒΕΙΟ CESAR ACADEMY ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΞΕΝΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

    ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΥΣΕΣ ΣΦΑΙΡΕΣ ΙΤΑΛΙΑΣ

    ΒΡΑΒΕΙΟ GOYA FESTIVAL ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΞΕΝΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

    MONTREAL FESTIVAL ROBERTO BENIGNI


    alt



    alt



    alt


    alt








    Αναμφισβήτητα λοιπόν μια "άλλη" άποψη για τη ΖΩΗ, μια άλλη ύψιστη ανάδειξη του Ανθρωπισμού και της δύναμής του..

    Μια ταινία που κοσμεί την Έβδομη Τέχνη στο διάβα της στην ιστορία


    ANITA EKBERG: ΑΥΛΑΙΑ σε μια ΛΑΜΠΕΡΗ ΜΟΥΣΑ

    Τίτλοι τέλους την Κυριακή 11 Γενάρη 2015 για την μεγάλη

    Κινηματογραφική Μούσα του FEDERICO FELLINI αλλά και μια μεγάλη μορφή της

    Έβδομης Τέχνης.


     ANITA EKBERG


     αυτή η αστραφτερή Σουηδέζα καλλονή έκλεισε το Μεγάλο και λαμπερό της κύκλο στο σπίτι της στη Ρώμη.

    Τα λόγια λιτά και παγωμένα, από την Δικηγόρο της PATRICIA UMBALDI.

    Η ANITA EKBERG έφυγε πλήρης ημερών, θα έλεγε κανείς "γεμάτων ημερών" αναμφισβήτητα, στα 83 της χρόνια.

    Ταλαιπωρημένη φυσικά απο την ασθένεια και τα γεράματά της αλλά και τίς δύσκολες, πολύ δύσκολες οικονομικές της καταστάσεις τον τελευταίο καιρό.

    "Η ANITA τελευταία ήταν λυπημένη από την ασθένεια και τα γεράματά της", τόνισε η PATRICIA UMBALDI, "έλπιζε ότι θα καλυτέρευε αλλά αυτό δεν συνέβη".


    alt


    alt


    Έτσι κάπως μπήκαν οι ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ σε μια διαδρομή που ξεκίνησε στις 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 1931 στο ΜΑΛΜΟΕ ΣΟΥΗΔΙΑΣ και από τα 19 της χρόνια, στα 1950, με την εκλογή της ως "ΜΙΣ ΣΟΥΗΔΙΑ" εισέβαλλε ορμητικά και εκτυφλωτικά στο χώρο της Τέχνης.

    Μια πορεία ανοδική που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1950 στις ΗΠΑ όπου και εκεί κατάφερε να μπει στο Κινηματογραφικό στερέωμα, το οποίο και αποτέλεσε την καλλιτεχνική της στέγη για όλη της την ζωή.

    Στα 1956 ταξίδεψε πρώτη φορά στη χώρα, η οποία και έγινε η πραγματική της πατρίδα, η ΙΤΑΛΙΑ.


    alt

    Το CINEFIL έχει εδώ και καιρό, συγκεκριμένα στις 11 Ιούλη 2013, κάνει ένα μεγάλο θεματικό προσωπικό αφιέρωμα στην

    ANITA EKBERG, το οποίο και μπορείτε αναλυτικά να διαβάσετε εδώ:


    Η παραπομπή μας στο αφιέρωμα αυτό αποτελεί ένας ύστατος φόρος τιμής για μια μεγάλη Ηθοποιό που γέμισε ομορφιά, ζεστασιά, λάμψη και ερωτισμό τις Κινηματογραφικές μας στιγμές

    alt



    alt

    Τα τελευταία χρόνια της ζωής της τα περνούσε σε μια όμορφη Βίλα στη ΡΩΜΗ, στην Πολή όπου στην FONTANA DI TREVI, έγινε και το σύμβολό της στην ταινία "LA DOLCE VITA" του μεγάλου της Μέντορα FEDERICO FELLINI.

    Εκεί ζούσε παρέα με τα δύο της μεγάλα Σκυλιά Ντόπερμαν που είχε. Όμως το σπίτι καταστράφηκε μια μέρα από φωτιά αλλά και διάρρηξη και έτσι μετακόμισε αναγκαστικά με σοβαρό οικονομικό πρόβλημα το 2011 σε έναν Οίκο ευγηρίας, ζητώντας οικονομική ενίσχυση από το Ίδρυμα FELLINI.

    alt


    alt


    alt


    Τα τελευταία χρόνια μπαινόβγαινε σε Νοσοκομεία της Ρώμης λόγω προβλημάτων υγείας. Εκεί πολλοί δημοσιογράφοι είχαν
    την τύχη να μαθαίνουν πράγματα χορταστικά από εκείνη.

    Συνήθως παραδέχονταν την μοναξιά της, αλλά κατέληγε πάντα σε όλους τους τόνους πως δεν μετάνιωσε ποτέ για τίποτα, πως τη ζωή την χάρηκε πολύ.....!

    alt


    alt



    Και εμείς ευχαριστούμε ANITA για εκείνες τις υπέροχες Κινηματογραφικές στιγμές που μας χάρισες αλλά και τους
    κρυφούς και φανερούς ερωτικούς αναστεναγμους που προσέφερες σε άντρες και γυναίκες με την κορμοστασιά σου

    Καλό σου ταξίδι Γλυκειά και λαμπερή ΜΟΥΣΑ.....

    alt

    alt


    alt




    ΕΓΚΥΡΗ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ....

    Ο Αγαπητός Φίλος ΔΗΜΗΤΡΗΣ από το εξαίρετο Ιστολόγιό του "VERTIGO" εδώ:




    ξεκίνησε αυθόρμητα μια αναφορά σε 10 Ελληνικά Τραγούδια τα οποία τον "σημάδεψαν"


    Με την δαιμόνια, όπως πάντα, παρέμβαση της ΜΑΝΙΑΣ στο δικό της Ιστολόγιο "ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ" εδώ:



    του δίνει χαρακτήρα κλασικού "παιχνιδιού" για να ξεκινήσει το όμορφο κλασικό γαϊτανάκι των συμμετοχών.


    Πήρα λοιπόν την αντίστοιχη ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ από την εξαίρετη Φίλη ΒΙΡΓΙΝΙΑ στο Ιστολόγιο "ΜΕΛΩΔΙΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ" εδώ:



    και ξεκινάω και εγώ να ....ανταποκριθώ με τις δικές μου αναφορές....


    Βέβαια, ως ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΘΕΜΑΤΙΚΟ το ιστολόγιο εδώ, οι δικές μου αναφορές θα είναι, τι άλλο ; από ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ που ακούστηκαν στον ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ και με τον έναν ή τον άλλον τρόπο "σημάδεψαν" τα συναισθήματά μου στη ροή του χρόνου.


    Πάμε λοιπόν φίλες και φίλοι με τα .....ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ καλέσματα του ΔΗΜΗΤΡΗ ακολουθώντας ακριβώς τη γραμμή του:


    @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


    Εγώ

    Ο Γιάννης

    Η αφεντιά μου

    Ο Εαυτός μου

    και

    Η Πάρτη μου


    αναδείχθηκαν τα 10 κορυφαία ελληνικά σημαδο-τράγουδα όλων των εποχών.


    Η δημοσκόπηση ήταν εντελώς αντικειμενική και έγκυρη.

    Το ακανθώδες και βασανιστικό ερώτημα ήταν:


    «πείτε 10 ελληνικά τραγούδια που σας σημάδεψαν»


    ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων, εξ ου και το "σημαδοτράγουδα" 

    και πάντως όχι τα καλύτερα αναγκαστικά.

    Βέβαια τα βύσματα έπεφταν βροχή κατά τη διάρκεια της σύνταξης της λίστας και πολλά τραγούδια έβγαιναν κι άλλα έμπαιναν σε αυτήν.

    Ενιγουέι, καταλήξαμε σε μία δεκάδα αν και αφήνει πολλούς από τους συμμετέχοντες στην δημοσκόπηση παραπονεμένους.

    Η σειρά των ασμάτων είναι τυχαία γιατί όταν προσπαθήσαμε να τα βάλουμε σε μια σειρά προτεραιότητας έπεσε πολύ ξύλο.

    Το είδος του τραγουδιού (σκυλάδικο, έντεχνο κλπ ) δεν διευκρινίστηκε κι έτσι προέκυψε λίστα αχταρμάς.  

    Σημασία δόθηκε και στον ερμηνευτή - ερμηνεύτρια.

    Και ιδού τα αποτελέσματα:

    (θα ακολουθήσει λίστα με αλλοδαπά άσματα οσονούπω).

    Α! και δεν θέλω κακεντρεχή σχόλια του τύπου "είναι όλα παλιά, δηλαδή της ηλικίας σου" για θα γίνουμε μπίλιες. 


    @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


    Ιδού λοιπόν η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΔΕΚΑΔΑ:



    Νο. 1:   "ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ ΤΟΥ ΜΕΣΗΜΕΡΙΟΥ"


    Από την Ελληνική ταινία του ΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ


    "Η ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΗΤΗΣ"


    alt


    Ο ΝΙΚΟΣ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗΣ γράφει μια Υπέροχη Μουσική σε μια ταινία λουσμένη στην ομορφιά της ΚΕΡΚΥΡΑΣ....



    Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ και η Αλίκη Βουγιουκλάκη τραγουδούν το εξαίρετο αυτό τραγούδι που τόσο μα τόσο έχω αγαπήσει....!




    Νο. 2  "ΤΙ ΝΑ ΘΥΜΗΘΩ"


    Το 1968 ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ σκηνοθετεί το ερωτικό αριστούργημα


    "ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ"


    alt


    alt


    Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ γράφει μια συγκλονιστική αισθαντική μουσική για την ταινία.


    Ανάμεσά της ξεχωρίζει ένα μεγάλο τραγούδι που κυριολεκτικά "σημάδεψε" αξέχαστα τα νεανικά μου χρόνια




    Με τις φωνές του FEFE και τότε της μεγάλης ΜΑΡΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ακούγεται το "ΤΙ ΝΑ ΘΥΜΗΘΩ" σε μια ατμόσφαιρα που ξεχειλίζει από συναίσθημα



    Νο. 3  "ΜΗ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ"


    Το 1970, ο ΚΩΣΤΑΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ σκηνοθτεί μια από τις πιο γλυκόπικρες και συνάμα μελαγχολικές ταινίες του Ελληνικού Κινηματογράφου.


    "ΟΜΟΡΦΕΣ ΜΕΡΕΣ"


    alt



    alt


    Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΛΑΔΙΚΟΥ με τον ΓΙΩΡΓΟ ΤΖΩΡΖΗ σφράγισαν με την παρουσία τους την ταινία.


    Ο Μεγάλος ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΑΝΟΣ, γράφει τη ΜΟΥΣΙΚΗ και το "ΜΗ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ"

    όχι απλά ξεχωρίζει στη ζωή μου αλλά με οδηγεί να το τραγουδώ απογεύματα ολάκερα σε κάποιους μοναχικούς περιπάτους εκεί ολόγυρα στην παλιά πατρική νεανική γειτονιά μου


    Η Φωνή της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΓΑΛΑΝΗ αλλά και του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΡΙΝΟΥ χαρακιές συναισθημάτων στις καρδιές.






    Νο.4  "ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΡΧΗ"


    1961 και ο χρυσός Ελληνικός Κινηματογράφος δίνει ίσως ένα από τα καλύτερα film noir της Ευρωπαϊκής ιστορίας.


    Ο ΝΤΙΝΟΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ σκηνοθετεί τη "ΛΟΛΑ"


    alt



    alt



    Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ και πάλι δίνει την ανεπανάληπτη μουσική του πινελιά και δημιουργία στην ταινία, όπου η ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ και ο ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ ζωγραφίζουν....


    "ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΡΧΗ" λοιπόν σε μια ταινία σύμβολο χαρακτήρων και παθών με την αξέχαστη φωνή της ΤΖΕΝΗΣ ΚΑΡΕΖΗ






    Νο. 5  "ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΟ ΜΟΤΙΒΟ"


    Ποιος δεν θυμάται το 1966 τη γεμάτη φως και χρώμα ταινία του ΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ


    "ΤΖΕΝΗ ΤΖΕΝΗ"


    alt



    alt



    Ο Μεγάλος μέντορας της μουσικής του Ελληνικού Κινηματογράφου ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΝΙΣΗΣ γράφει τη ΜΟΥΣΙΚΗ.


    Ποιος αλήθεια δεν έχει δακρύσει ή σφιχτεί συναισθηματικά με το συγκλονιστικό μουσικό "ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΟ ΜΟΤΙΒΟ" ;


    Μουσικό θέμα που χαράχτηκε βαθιά μέσα στο συναίσθημά μου και με συνοδεύει πάντα στις μουσικές μου καταφυγές...






    Νο. 6    "ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΥ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ"


    Το 1969 ένας άλλος μεγάλος σκηνοθέτης δημιουργός του Ελληνικού Κινηματογράφου, ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗΣ σκηνοθετεί το κοινωνικό δράμα του ΝΙΚΟΥ ΦΩΣΚΟΛΟΥ


    "ΟΤΑΝ Η ΠΟΛΙΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ"


    alt


    alt


    Στην ταινία, εκτός των άλλων, δεσπόζει με τεράστια μορφή της Γυναικάρας που ακούει στο όνομα

    ΜΑΙΡΗ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ


    Σε μουσική ΚΩΣΤΑ ΚΑΠΝΙΣΗ και πάλι, ακούγεται ίσως ένα από τα μεγαλύτερα ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΑ του Ελληνικού Κινηματογράφου, με την στεντόρεια φωνή της ΜΑΙΡΗΣ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ


    "ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΥ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ"


    Και αν το έχω χορέψει αυτό το τραγούδι......!!!!! Ύμνος....!





    Νο. 7  "ΜΙΑ ΜΙΑ ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ ΜΟΥ ΜΕΤΡΩ"


    Πίσω στα 1963 ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗΣ σκηνοθετεί μια πανέμορφη ταινία ηθογραφία χαρακτήρων πάνω στον έρωτα, το


    "ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙ ΓΙΑ ΔΥΟ"


    alt


    alt


    Ο ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗΣ με τη ΖΩΗ ΛΑΣΚΑΡΗ λάμπουν σε υπέροχες ερμηνείες, πως θα μπορούσε διαφορετικά άλλωστε....


    Ο ΜΙΜΗΣ ΠΛΕΣΣΑΣ γράφει μια εκπληκτική μουσική και εκεί η απαστράπτουσα ΖΩΗ ΛΑΣΚΑΡΗ, με τη φωνή της αξέχαστης ΚΑΙΤΗΣ ΧΩΜΑΤΑ τραγουδά ένα εξαίρετο τραγούδι



    Αχ Ζωίτσα, με αυτό το τραγούδι και την παρουσία σου πόσες και πόσες φορές το έχω σιγανοτραγουδήσει, σε εκείνες τις μαγικές γεμάτες λυρισμό στροφές της φωνής της αλησμόνητης ΚΑΙΤΗΣ......Σημαδοτράγουδο λέμεεεε.....!!!




    Νο. 8  "ΜΗΝ ΤΟΥ ΜΙΛΑΤΕ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ"


    Ωωωωωω εδώ και αν το έχω τραγουδήσει, λαχταρίσει, ποθήσει, ζήσει αυτό το υπέροχο τραγούδι σε αξέχαστα πάρτυ πολύ αργά τα ξημερώματα εκεί στην αποθέωση των Ελληνικών τραγουδιών....


    1968 και ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗΣ σκηνοθετεί το εξαίρετο musical

    "ΜΙΑ ΚΥΡΙΑ ΣΤΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΑ"


    alt



    alt



    Ο ΜΙΜΗΣ ΠΛΕΣΣΑΣ γράφει τη Μουσική, με υπέροχα αξέχαστα τραγούδια που σημαδεύουν τα νεανικά μας χρόνια


    Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ στις μεγάλες του στιγμές τραγουδάει και ....καίει καρδιές






    Νο. 9  "ΑΣΤΕΡΙ ΜΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙ ΜΟΥ"


    Θεά......!!!! με όνομα Κεφαλαίο....!


    ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ......


    Από την συγκλονιστική ταινία του JULES DASSIN   "ΦΑΙΔΡΑ", το 1962, ένα συγκλονιστικό ψυχογράφημα που παταέι στα μονοπάτια της Αρχαίας τραγωδίας.


    Η ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ αγκαλιά στον ύστατο αποχαιρετισμό αγάπης με τον ANTHONY PERKINS


    alt


    alt


    ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ γράφει την μουσική στην ταινία και φυσικά στο μεγάλο αυτό τραγούδι που σημαδεύει τη λίστα μου.







    Νο. 10:   Κλείνω τη λίστα μου με κάτι καινούργιο....


    στα 2011 ο Σκηνοθέτης ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΤΕΛΙΔΑΚΗΣ σκηνοθετεί το υπέροχο


    "ΤΑΝΓΚΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ"


    Στην ταινία πραγματικά ξεχωρίζει με συγκλονιστική ερμηνεία ψυχής ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑΝΚΟΓΛΟΥ με τον ΑΝΤΙΝΟΟ ΑΛΜΠΑΝΗ

    Στο κέντρο τους η πανέμορφη ΒΙΚΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ


    alt



    alt



    Πόσα μα πόσα δάκρυα δεν κλείνει στο άκουσμα του μοναδικού τραγουδιού που τη μουσική του έγραψε ο ΓΙΑΝΝΟΣ ΑΙΟΛΟΥ και τους στιχους η ΕΛΕΝΗ ΖΙΩΓΑ


    η ανυπέρβλητη φωνή του ΓΙΩΡΓΟΥ ΝΤΑΛΑΡΑ σκορπά ρίγη συγκίνησης στα καρέ των εικόνων που είναι καταιγιστικά, στο τανγκό, σε ένα τανγκό που μπορεί να σημαίνει τα πάντα στη ζωή ενός ανθρώπου.....


    Μοναδικό σημαδοτράγουδο....





    @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


    Αυτές, αυθόρμητα είναι κάποιες 10 πρώτες επιλογές τραγουδιών από τον Ελληνικό Κινηματογράφο, που με έχουν σημαδέψει......ή που έχουν λειτουργήσει μέσα μου ιδιαίτερα έντονα συναισθηματικά....


    Υπάρχουν πολλές μα πολλές άλλες ακόμα......δεν είναι δυνατόν ο δημιουργικός θησαυρός του Ελληνικού Κινηματογραφικού τραγουδιού να τελειώσει έτσι εύκολα.....


    Ευχαριστώ το ΔΗΜΗΤΡΗ για την αρχική έμπνευση του θέμτος, την ΜΑΝΙΑ για το ξεκίνημα του "παιχνιδιού" και την ΒΙΡΓΙΝΙΑ για την πρόσκληση....


    Καλώ τώρα την Αλεξάνδρα στο  Woman in Blogs , την Κική στο ΕΚΦΡΑΣΟΥ, την PRINCESS Αθηνά στο Της τρελής  αν θέλουν και μπορούν ή κάθε φίλη και φίλο ανεξαιρέτως να εκφραστεί ελεύθερα